Ο Γρηγορίου αθόρυβα και με πλάνο θέλει να φτιάξει έναν Άρη… fun to watch
Ο Αλέξης Σαββόπουλος γράφει για την ολοκλήρωση και του δεύτερου σταδίου της προετοιμασίας και τα πρώτα συμπεράσματα από τα φιλικά.
Έχοντας πλέον φτάσει ακριβώς στα μισά της φετινής προετοιμασίας του Άρη και μετρώντας αντίστροφα για τις πρώτες επίσημες υποχρεώσεις σε κύπελλο και πρωτάθλημα μετά τον 15αύγουστο και έχοντας και ένα- μικρό μεν- αλλά πρώτο δείγμα γραφής από τα δυο φιλικά στην Ιταλία με την U23 της Αταλάντα και τη Μόντσα, αρχίζουν να φαίνονται κάποια πράγματα για το τι Άρη επιθυμεί να παρουσιάσει στο κοινό ο Μιχάλης Γρηγορίου. Πως το έχει σχεδιάσει στο μυαλό του, πατώντας ξεκάθαρα πάνω στο μοτίβο και το καλό φινάλε της περσινής σεζόν με τον ίδιο στον πάγκο, σε τι φάση βρίσκεται και πως μπορεί να μετεξελιχθεί και να βελτιωθεί, με δεδομένο ότι απομένουν τουλάχιστον πέντε ακόμη προσθήκες (ίσως και παραπάνω) και μάλιστα ποδοσφαιριστών που προορίζονται για το βασικό σχήμα, την ίδια στιγμή που τρεις κομβικοί παίκτες (Χόνγκλα, Παλάσιος και Μπασίρου) δεν έχουν ακόμη ενσωματωθεί πλήρως.
Ο Έλληνας τεχνικός, αθόρυβα, δίχως να γκρινιάζει για τις προσθήκες στην άμυνα που έχουν καθυστερήσει, με μεθοδικότητα και ξεκάθαρο σχέδιο, δουλεύει με ό, τι έχει αυτή τη στιγμή στη διάθεσή του προκειμένου να δημιουργήσει μια ομάδα που θα έχει μια συγκεκριμένη αγωνιστική ταυτότητα και θα αρέσει στον κόσμο που… ταλαιπωρήθηκε από το θέαμα που έβλεπε στο μεγαλύτερο κομμάτι της περσινής σεζόν. Στοχεύοντας ξεκάθαρα να τον πείσει να εγκαταλείψει την πολυθρόνα του σπιτιού και να επιστρέψει μαζικά στο Βικελίδης.
Τα βασικά στοιχεία
Για να το πετύχει αυτό, φαίνεται ότι ποντάρει αρκετά στα τρεξίματα και τις εντάσεις που θέλει να έχουν οι παίκτες του. Να μπορούν να πιέσουν είτε στα τρία είτε στα δυο τέταρτα του γηπέδου, κλέβοντας μπάλες και φεύγοντας στο ανοικτό γήπεδο, εκμεταλλευόμενος την ταχύτητα των Κουαμέ, Καντεβέρε, Γιαννιώτα και Γκαρέ. Το πλάνο εφαρμόστηκε και στα δυο φιλικά και λειτούργησε καλά, οδηγώντας σε δυο εύκολες νίκες με… τριάρα και μερικούς ωραίους συνδυασμούς. Τα αποτελέσματα δεν έχουν σημασία στην προετοιμασία αλλά οι εμφανίσεις και η δυνατότητα του εκάστοτε γκρουπ να υπηρετήσει το πλάνο στο χορτάρι, δείχνουν τον δρόμο που πορεύεται η κάθε ομάδα. Φαίνεται ότι ο δρόμος του Άρη μπορεί να τον βγάλει στο ξέφωτο...
Παράλληλα και στα δυο φιλικά επί ιταλικού εδάφους, και παρότι τα κενά στα άμυνα είναι μεγάλα ακόμη και χρειάστηκε να γίνουν και αλχημείες, ο Άρης είχε μια αξιοσημείωτη για την εποχή αμυντική συνοχή, οι γραμμές του ήταν κοντά και οι φάσεις που δέχθηκε ελάχιστες.
Τα πρώτα μηνύματα της δουλειάς που γίνεται από τον Γρηγορίου και τους συνεργάτες του μοιάζουν ελπιδοφόρα, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τα σημαντικά περιθώρια βελτίωσης που υπάρχουν καθώς και ότι το ρόστερ δεν έχει σχηματοποιηθεί για να είναι άπαντες είναι στο ίδιο επίπεδο ετοιμότητας ώστε να μην αλλοιώνεται η φυσιογνωμία της ομάδας, ακόμη και όταν απουσιάζουν κάποιοι βασικοί. Το είδαμε να συμβαίνει και στα δυο δεύτερα ημίχρονα των φιλικών, όταν παρά τις πολλές αλλαγές, η κεντρική ιδέα παρέμεινε ίδια. Στην επίθεση οι φάσεις ήταν λιγότερες (αλλά κλασσικές) αλλά το γκρουπ δεν έχασε την τακτική του πειθαρχία και δεν απειλήθηκε σοβαρά.
Ασφαλώς είναι ακόμη πολύ νωρίς και δεν χρειάζονται μεγάλα λόγια επειδή ο Άρης κέρδισε εύκολα σε δυο φιλικά. Άλλωστε αυτό που μετράει είναι οι νίκες στα επίσημα ματς. Με χαρά διαπιστώνω ότι ο προπονητής παραμένει προσγειωμένος, εγκρατής και προσηλωμένος στο σχέδιό του. Για να έχει όμως περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας και μικρότερο κίνδυνο εκτροχιασμού, χρειάζονται δυο πράγματα. Το ένα είναι να έρθουν σύντομα στόπερ και αριστερός μπακ και να περάσει το club με επιτυχία το πρώτο νοκ άουτ παιχνίδι στο κύπελλο…που πάντα κρύβει παγίδες.