Ο Γρηγορίου δεν πρέπει να «φορτωθεί» την δυσαρέσκεια που υπάρχει για τον Καρυπίδη

Στην πιο αποτυχημένη χρονιά του από το 2018 και μετά που ο Άρης επέστρεψε στην κανονικότητα της Σούπερ Λιγκ, κατάφερε στο τέλος να διατηρήσει και τα κεκτημένα. Δηλαδή την 5η θέση ανεξάρτητα αν αυτή δεν δίνει ευρωπαϊκό εισιτήριο. Αν και μπήκε με το ζόρι και την ύστατη κυριολεκτικά στιγμή στα playoffs, έκανε μια εξαιρετική εξάδα αγώνων στο μίνι πρωτάθλημα, πέτυχε πέντε νίκες όταν σε όλη την κανονική διάρκεια είχε έξι, σημείωσε 14 γκολ όταν στη regular season είχε βάλει 20 όλα κι όλα και βελτίωσε σημαντικά το αγωνιστικό του πρόσωπο. Από εκεί που δεν… βλεπόταν στην πλειοψηφία των αγώνων του, εδώ και δυο μήνες, δεν θα πω ότι είναι χάρμα ιδέσθαι, αλλά μια ομάδα που έχει ξανά μια αγωνιστική πυξίδα. Που παίζει για να κερδίσει. Να κυριαρχήσει στον αγωνιστικό χώρο. Να επιβάλλει τον ρυθμό της και να κάνει τον κόσμο της να χαμογελάσει λιγάκι. Και στο τέλος να κερδίσει άνετα και εύκολα με 3-0 την ομάδα που κατά διαστήματα έπαιξε το καλύτερο ποδόσφαιρο στην κατηγορία. 

Με παίκτες που ενώ πριν από τρεις μήνες ήταν για το ανάθεμα, βρήκε ο καθένας το ρόλο του και έγινε χρήσιμος για το γκρουπ. Ακόμη και ο Κάρλες Πέρεθ που κι αν έχει ακούσει το… μπινελίκι του (πολλές φορές όχι άδικα), κλείνει τη σεζόν με μια θετική εικόνα, καταφέρνοντας να σβήσει και τα μηδενικά από την στατιστική του. Ο εξαφανισμένος από τον Μανόλο Χιμένεθ Γιαννιώτας μοιράζει τη μια ασίστ πίσω από την άλλη. Ο παροπλισμένος Μάρτιν Φρίντεκ, εκτοπίζει τον Μεντίλ από το αριστερό άκρο της άμυνας. Καντεβέρε και Κουαμέ δίνουν ξανά οντότητα στην ασθμαίνουσα επίθεση του Άρη κάνοντας τον Λορέν Μορόν να φαίνεται πλέον… περιττός και… παράταιρος. Ο Ράτσιτς από βαρύς και αργός να γίνεται μαζί με τον Χόνγκλα σημείο αναφοράς στη μεσαία γραμμή και πραγματικός αρχηγός. Και όλοι μαζί να ξαναβρίσκουν το χαμόγελο τους. Να χαίρονται το παιχνίδι και να πανηγυρίζουν όλοι μαζί ως κανονική ομάδα. 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ARIS F.C. (@arisfc_official)

Το κέρδισε με το σπαθί του

Κάπου εκεί ένας προπονητής, ο Μιχάλης Γρηγορίου, που όταν ήρθε δεν… ξεσήκωσε θύελλα ενθουσιασμού. Το αντίθετο θα έλεγε κανείς. Από τους περισσότερους η πρόσληψη του αντιμετωπίστηκε με επιφύλαξη. Ως αναγκαίο… κακό σε μια κακή χρονιά. Και με συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα, ακούγοντας σχεδόν από την 1η μέρα ότι ο χθεσινός του αντίπαλος προπονητής (Παπαδόπουλος) θα είναι ο επόμενος προπονητής του Άρη. Δεν πτοήθηκε και κυρίως σεβάστηκε το club και την ευκαιρία που του έδωσε. Δούλεψε μεθοδικά, χωρίς μεγάλα λόγια και καμία δικαιολογία και πέτυχε να συμμαζέψει την ομάδα, να παρουσιάσει κάτι που είναι αρεστό στο μάτι, να δώσει κίνητρο στο γκρουπ και στο… τέλος της ημέρας να κερδίσει, όπως όλα δείχνουν, την παραμονή του στον πάγκο και την επόμενη σεζόν. Το δικαίωμα, να αποδείξει ότι μπορεί να τα καταφέρει και όταν τα παιχνίδια θα έχουν πίεση και θα υπάρχουν στόχοι που θα πρέπει να επιτευχθούν. Από την 1η κιόλας αγωνιστική του νέου πρωταθλήματος. 

Δεν έχει εύκολο έργο και το γνωρίζει καλά. Ξέρει ότι έχει μια μεγάλη ευκαιρία μπροστά του αλλά και αρκετή ανηφόρα για να πείσει ότι αξίζει να κάθεται στον πάγκο του Αρη. Ότι δεν του χαρίζεται κάτι. Ότι  δεν αποτελεί λύση του… στυλ, το μη χείρον βέλτιστον. Θα είναι όμως άδικο να… χρεωθεί όλη την δυσαρέσκεια που υπάρχει στην συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου για την ιδιοκτησία και να γίνεται το όχημα μέσω του οποίου ο κόσμος θα την εκφράζει προς τα έξω. Άλλο το ένα και άλλο το άλλο. Γνωρίζοντας όμως τι έχει προηγηθεί στην ομάδα από το περασμένο καλοκαίρι και οδήγησε εδώ τα πράγματα, να απαιτήσει την παραμονή ενός βασικού κορμού τώρα που κατάφερε αυτός να αφομοιώσει τη φιλοσοφία του. Να διεκδικήσει τις όσο το δυνατόν καλύτερες συνθήκες δουλειάς. Μόνο έτσι θα αυξήσει τις πιθανότητες του να πετύχει και να μην γίνει ένας ακόμη προπονητής με βραχύβια παραμονή στον κιτρινόμαυρο πάγκο…

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη ARIS F.C. (@arisfc_official)