Αν το 2026 είναι η πιο δύσκολη χρονιά για το μέλλον του Τζιάνι Ιφαντίνο στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, το βιογραφικό του δείχνει πως μπορεί να ξεπεράσει κάθε είδος σκανδάλου.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Στις 18 Μαρτίου του 2027, στο Ραμπάτ του Μαρόκου, ο Τζιάνι Ινφαντίνο θα διεκδικήσει ξανά την προεδρία της FIFA. Με όλα όσα έγιναν κατά τη διάρκεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2026, αλλά κυρίως μετά απ' αυτό, ο Ελβετός παράγοντας, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα μπορέσει να διατηρήσει τα (προσωπικά και επαγγελματικά του) κεκτημένα. Έχει κάποιους συμμάχους στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, αλλά πλέον έχει πολλούς που θέλουν να δουν την καρέκλα του, όχι απλώς να τρίζει, αλλά να σπάει στα δυο.
Μόνο που ο Ινφαντίνο στο… βιογραφικό του έχει καταγράψει εντυπωσιακά επιτεύγματα που αφορούν τον τρόπο με τον οποίο αποφεύγει τα σκάνδαλα, καταφέρνει να επιβιώσει και εν τέλει να επιβληθεί. Αυτή τη φορά θα πρέπει να ανατρέψει πολλά από τα δεδομένα, αλλά το έχει ξανακάνει!
Εξελέγη για πρώτη φορά πρόεδρος της FIFA στις 26 Φεβρουαρίου 2016 και έστω ετεροχρονισμένα, μία δεκαετία μετά, η βρετανική Telegraph φέρνει στην επιφάνεια λεπτομέρειες που αν είχαν δει το φως της δημοσιότητας στην ώρα τους, ο Ινφαντίνο ίσως να μην είχε γίνει ποτέ του επικεφαλής της παγκόσμιας ομοσπονδίας. Άσχετα αν τότε απαλλάχθηκε από όλες τις κατηγορίες με τρόπο που δημιουργεί ερωτηματικά και από ένα πρόσωπο που πλέον εργάζεται στα Νησιά Κέιμαν.
Οι λεπτομέρειες της έρευνας της επιτροπής δεοντολογίας της FIFA το 2016 για τον Ινφαντίνο δεν είχαν αποκαλυφθεί ποτέ στο σύνολό τους. Τώρα αποκαλύπτονται και παρουσιάζουν την εικόνα ενός ανθρώπου που αγνόησε επιδεκτικά τα πρωτόκολλα από την πρώτη στιγμή.
Ο Ινφαντίνο κατά τη διάρκεια της πρώτης προεκλογικής του εκστρατείας φέρεται πως αποδέχθηκε θέσεις σε ιδιωτικά τζετ από τη ρωσική κυβέρνηση του Βλαντίμιρ Πούτιν και από τον Εμίρη του Κατάρ, καθώς επίσης σημειώνεται πως μετέτρεψε μια πρόσκληση για συνάντηση με τον εκλιπόντα Πάπα Φραγκίσκο σε ένα ιδιωτικό ταξίδι για το χατίρι της ηλικιωμένης μητέρας του.
Η έκθεση περιγράφει επίσης τον τρόπο με τον οποίο ο Ινφαντίνο αρνήθηκε να υπογράψει συμβόλαιο με ετήσιες αποδοχές ύψους άνω των 2 εκατομμυρίων ευρώ, επειδή θεωρούσε το ποσό ανεπαρκές για τις υπηρεσίες και την… ποιότητά του. Παράλληλα, παρέκαμψε τα πρωτόκολλα της FIFA για να διορίσει τον δικό του στενό κύκλο συνεργατών, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Ματίας Γκράφστρομ, ο γενικός γραμματέας, με μισθούς που δεν ήταν εναρμονισμένοι με τη μισθολογική δομή που υπήρχε τότε στην ομοσπονδία.
Η FIFA δεν δημοσιοποίησε τις λεπτομέρειες της έρευνας το 2016, αλλά αποκάλυψε την ταυτότητα της Βανέσα Άλαρντ, της επικεφαλής ερευνήτριας, η οποία σήμερα είναι δικαστής στα Νησιά Κέιμαν. Επίσης, η FIFA δήλωσε ότι οι έρευνες της Άλαρντ «διεξήχθησαν επιμελώς επί αρκετές εβδομάδες» και αμέσως μετά, η Άλαρντ απάλλαξε τον Ινφαντίνο και για τις επτά κατηγορίες που του είχαν χρεωθεί.
Άνθρωποι που γνωρίζουν τις διαδικασίες της FIFA δήλωσαν στην Telegraph ότι, λιγότερο από έναν χρόνο μετά την αναστολή καθηκόντων του Ζεπ Μπλάτερ, του προηγούμενου προέδρου, η ομοσπονδία θεωρούσε ότι δεν μπορούσε να αντέξει άλλη αναταραχή εντός της διοίκησης. Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η Άλαρντ επηρεάστηκε από τρίτους όταν απάλλαξε τον Ινφαντίνο, αλλά η ουσία είναι ότι το έπραξε.
Η έρευνα ξεκίνησε τότε έπειτα από επίσημες καταγγελίες κορυφαίων αξιωματούχων της FIFA, οι οποίες επέκριναν -μεταξύ άλλων- και τις δαπάνες του Ινφαντίνο από τα ταμεία της FIFA για τα προσωπικά του έξοδα. Μεταξύ αυτών ήταν έξι ζευγάρια ποδοσφαιρικών παπουτσιών για έναν αγώνα της FIFA, συνολικής αξίας 1.200 ευρώ, καθώς και ένα σμόκιν για εκδήλωση της IFAB, του οργανισμού που ελέγχει τους κανονισμούς του παιχνιδιού. Το σμόκιν κόστισε 1.500 ευρώ.
Παρόλα αυτά, δεν περιλήφθηκαν όλες αυτές οι καταγγελίες στο τελικό κατηγορητήριο, κάτι που δημιουργεί κι άλλα σκοτεινά σημεία στην ιστορία.
Από τον Απρίλιο του 2016 κι ενώ (απ’ ότι φαίνεται) τα σκάνδαλα έδιναν και έπαιρναν, ο κλειστός κύκλος του Ινφαντίνο είχε ενημερωθεί πως έπρεπε να ακυρώσει τις κρατήσεις της FIFA για εμπορικές πτήσεις προς τη Μόσχα, όπου επρόκειτο να συναντήσει τον Βλάντιμιρ Πούτιν.
Αντί γι’ αυτό, ο Ινφαντίνο, μαζί με τον Γκράφστρομ και έναν ακόμη συνεργάτη, τον Ζβόνιμιρ Μπόμπαν, πρώην διεθνή ποδοσφαιριστή της Κροατίας, αποδέχθηκαν θέσεις σε ιδιωτικό τζετ με το οποίο ταξίδευε ο Βιτάλι Μούτκο, πρόεδρος της Ρωσικής Ποδοσφαιρικής Ένωσης, μαζί με συνεργάτες του.
Ο Μούτκο, η χώρα του οποίου φιλοξένησε το Παγκόσμιο Κύπελλο δύο χρόνια αργότερα (2018), είχε οργανώσει ένα πρόγραμμα συναντήσεων για τον Ινφαντίνο.
Στη συνέχεια ο Ελβετός παράγοντας ταξίδεψε με εμπορική πτήση από τη Μόσχα προς τη Ντόχα του Κατάρ, προκειμένου να έρθει σε επαφή τους διοργανωτές του Παγκοσμίου Κυπέλλου 2022. Ωστόσο, η καθυστέρηση στη συνάντησή του με τον Πούτιν εμπόδισε αυτή τη συνάντηση.
Οι Ρώσοι του έδωσαν τη λύση. Μίσθωσαν ακόμη ένα ιδιωτικό τζετ, αυτή τη φορά ιδιοκτησίας θυγατρικής του ενεργειακού κολοσσού Gazprom, ο οποίος εκείνη την εποχή ήταν χορηγός της FIFA. Αφού έφτασε στη Ντόχα, χάρη στους Ρώσους, μια ακόμη καθυστέρηση (αυτή τη φορά στη συνάντηση με τον Εμίρη του Κατάρ) οδήγησε και τους Καταριανούς να διαθέσουν νέο ιδιωτικό τζετ για εκείνον ώστε να επιστρέψει στην ώρα του πίσω στη Γενεύη.
Ο κώδικας δεοντολογίας απαιτεί από τον πρόεδρο της FIFA να μην αποδέχεται δώρα άνω μιας «ασήμαντης αξίας» και ορίζει ότι, «σε περίπτωση αμφιβολίας», θα πρέπει να τα αρνείται.
Εξετάζοντας την πτήση που προσφέρθηκε από τους Καταριανούς, η Άλαρντ σημείωσε το 2016 ότι η προεδρία της FIFA είχε αλλάξει. «Υπό το νέο καθεστώς διακυβέρνησης στη FIFA, ο πρόεδρος, κατ’ αρχήν, δεν εμπλέκεται πλέον σε επιχειρησιακές αποφάσεις (σύναψη εμπορικών συμφωνιών κ.λπ.)».
Μετά την παρουσία του στον τελικό του Champions League του 2016 που έγινε στο Μιλάνο, ο Ινφαντίνο πραγματοποίησε ακόμη μία πτήση με ιδιωτικό τζετ. Αυτή τη φορά με αεροσκάφος ιδιοκτησίας του Ρώσου επιχειρηματία Λεόν Σεμενένκο και με προορισμό το Βατικανό.
Ο Σεμενένκο είχε αγοράσει το αεροπλάνο από την Ιρίνα Βίνερ, σύζυγο του Ουζμπέκου δισεκατομμυριούχου Αλισέρ Ουσμάνοφ, ο οποίος είχε χρηματοδοτήσει τον Φαρχάντ Μοσίρι, πρώην ιδιοκτήτη της Έβερτον. Ο Ινφαντίνο ταξίδεψε μαζί με τη σύζυγό του, Λίνα Αλ-Άσκαρ, και τη μητέρα του, Μαρία.
Αργότερα δήλωσε ότι το ταξίδι ήταν ένα δώρο προς τη μητέρα του, μια Ιταλίδα που μετανάστευσε στο Μπριγκ της Ελβετίας, εκεί όπου για να τον μεγαλώσει δούλευε σε ένα περίπτερο εφημερίδων.
Στο Βατικανό, ο Ινφαντίνο προσέφερε στον Πάπα Φραγκίσκο μια ειδικά κατασκευασμένη για εκείνον ποδοσφαιρική φανέλα της Adidas, καθώς και το μετάλλιο του νικητή του Champions League από τον τελικό της προηγούμενης νύχτας στο Μιλάνο. Είχε προσκληθεί ως πρόεδρος της FIFA, αλλά είπε στους ερευνητές ότι η επίσκεψη είχε «αμιγώς ιδιωτικό χαρακτήρα».
Η Άλαρντ εξέτασε διάφορες πιθανές παραβάσεις του κώδικα δεοντολογίας της FIFA, μεταξύ των οποίων και αυτές που αφορούσαν τα ταξίδια του (ιδιωτικά και επαγγελματικά) και απάλλαξε τον Ινφαντίνο από όλες.
Σημείωσε, ωστόσο, ότι «το γεγονός ότι φαίνεται να ανέμειξε ορισμένες επίσημες και ιδιωτικές πτυχές και ότι προφανώς προσπάθησε να αλλάξει τον χαρακτήρα της επίσκεψης» σήμαινε ότι «θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι δεν ενήργησε με πλήρη ακεραιότητα». Αυτή ήταν η πλησιέστερη στιγμή στην οποία η έκθεση έφτασε στο σημείο να επικρίνει τη συμπεριφορά του Ινφαντίνο. Αλλά τελικά... προσπεράστηκε η «ευκαιρία».
Αν… προσπεράσουμε τα «δώρα» και τις ιδιωτικές πτήσεις, ο Ινφαντίνο φαίνεται πως δημιούργησε εξ αρχής μία αμφιλεγόμενη κατάσταση και με τους ανθρώπους στους οποίους έδωσε αξιώματα στη FIFA.
Εκτός από την πρόσληψη του Γκράφστρομ και του Μπόμπαν, ο Ινφαντίνο προσέλαβε και τον Λούκα Πιάτσα, έναν φίλο του από το ελβετικό χωριό, Τρελέξ, ο οποίος ανέλαβε έναν μη προσδιορισμένο ρόλο στο γραφείο του. Ο Ινφαντίνο σκόπευε να προσλάβει και άλλους, σύμφωνα με την Άλαρντ, αλλά δεν το τόλμησε τελικά.
Δεν είχαν δοθεί περιγραφές θέσεων εργασίας για τους τρεις άνδρες στο τμήμα ανθρώπινου δυναμικού της FIFA, ενώ το ίδιο τμήμα είχε ενημερώσει τον Ινφαντίνο ότι οι προτεινόμενοι μισθοί για την τριάδα ήταν «πολύ υψηλότεροι από αυτούς που συνήθως καταβάλλονταν». Οι θέσεις τους βρίσκονταν επίσης εκτός του τότε εγκεκριμένου πλάνου στελέχωσης της οργάνωσης.
Οι έρευνες κατέληξαν πως η ευθύνη ανήκε στο τμήμα ανθρώπινου δυναμικού, επειδή δεν είχε ενημερώσει τον Ινφαντίνο σχετικά με τη διαδικασία πρόσληψης και τους μισθούς. Η επιτροπή δεοντολογίας αμέσως χαρακτήρισε το ζήτημα «θέμα συμμόρφωσης και όχι θέμα δεοντολογίας». Και έτσι ένας ακόμα φάκελος που απ' έξω έγραφε «Πιθανά σκάνδαλα Ινφαντίνο» έκλεισε οριστικά.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
