Ο Καρβαλιάλ θυμήθηκε το πέρασμά του από τον Αστέρα AKTOR - «Οταν έφτασα στην Τρίπολη ο πρόεδρος μου έδωσε δυο φιλιά, δεν μου είχε ξανασυμβεί»

Ο Κάρλος Καρβαλιάλ ο οποίος ανέλαβε τον Ολυμπιακό τον Δεκέμβριο του 2023 και οδήγησε την ομάδα για 11 παιχνίδια με πέντε νίκες, δύο ισοπαλίες και τέσσερις ήττες, βρίσκεται πλέον χωρίς ομάδα, μετά το τελευταίο του πέρασμα από την Μπράγκα.

Λίγες μέρες πριν τα 60ά γενέθλιά του, ο Πορτογάλος τεχνικός παραχώρησε συνέντευξη στην «Sábado», μιλώντας για τη ζωή του στο ποδόσφαιρο αλλά και πέρα από αυτό.

Μια διαδρομή ως ποδοσφαιριστής, προπονητής, τεχνικός διευθυντής και, πλέον, τηλεοπτικός σχολιαστής, σε μια περίοδο που βρίσκεται χωρίς ομάδα από επιλογή, αφιερώνοντας χρόνο στην οικογένειά του. Φυσικά, ο Καρβαλιάλ δεν θα μπορούσε να μην αναφερθεί στο πέρασμά του από την Ελλάδα, τον Ολυμπιακό αλλά και τον Αστέρα AKTOR, ο οποίος ήταν ο πρώτος του προπονητικός σταθμός στη χώρα μας.

«Δεν ήμουν προετοιμασμένος να δουλέψω στην Ελλάδα»

«Είχα μια εξαιρετικά δύσκολη δουλειά. Δεν ήμουν προετοιμασμένος να δουλέψω στην Ελλάδα, από πολιτισμικής πλευράς και λόγω της γλώσσας. Βρισκόμουν στη Λισαβόνα, όταν δέχτηκα ένα τηλεφώνημα από κάποιον του Αστέρα Τρίπολης που μου είπε: “Εσείς είστε ο προπονητής που θα θέλαμε να έχουμε”. Μα πού βρίσκεται αυτό; Δεν είχα ιδέα και είπα αμέσως όχι.

Όμως εγώ έπαιρνα 5.000 ευρώ στη Βιτόρια Σετούμπαλ και εκείνοι μου πρόσφεραν συμβόλαιο 30.000 ευρώ. Από τις 5 στις 30 χιλιάδες τον μήνα… δεν με ένοιαζε πού βρίσκεται. Πήγα αμέσως. Ήταν μια πρόταση που δεν μπορούσα να αρνηθώ», ανέφερε αρχικά για το πέρασμά του από τους Αρκάδες.

«Και αυτό διότι εκείνη την περίοδο συνέβη κάτι στη ζωή μου που με σημάδεψε βαθιά και είχε σχέση και με το timing του Λιγκ Καπ. Τα παιδιά μου, η κόρη μου 12 ετών και ο γιος μου 9, διαγνώστηκαν με διαβήτη τύπου 1. Η κόρη μου έφτασε σχεδόν σε διαβητικό κώμα. Περάσαμε μια πολύ δύσκολη περίοδο. Τότε, εγώ και η γυναίκα μου κάναμε μια συμφωνία: εκείνη έπρεπε να σταματήσει να δουλεύει για να στηρίξει όσο το δυνατόν περισσότερο τα παιδιά και εγώ προσπάθησα να κερδίζω όσο περισσότερα χρήματα μπορούσα, ώστε να τους προσφέρω άνεση και να μη τους λείψει τίποτα.

Όταν έφτασα στην Τρίπολη, ήταν εκεί ο πρόεδρος. Μου έδωσε δύο φιλιά – νομίζω πως ήταν ο πρώτος άνδρας, πέρα από τον πατέρα ή τον γιο μου, που με φίλησε. Πήγα να δω ένα φιλικό προπονητικό παιχνίδι και νόμιζα πως έβλεπα το προπονητικό κέντρο. Ήταν το στάδιο, σε μια πολύ απομακρυσμένη περιοχή. Δεν υπήρχε αυτοκινητόδρομος, σχεδόν δύο ώρες οδικώς από την Αθήνα. Μια εντελώς διαφορετική νοοτροπία. Στην ομάδα υπήρχαν οι μισοί Έλληνες και οι μισοί Αργεντινοί, και σχεδόν κάθε μέρα στις προπονήσεις υπήρχαν καβγάδες. Υπήρξε στιγμή που σκέφτηκα –αστειευόμενος– να αγοράσω γάντια του μποξ.

Όταν έφυγα από εκεί, ήταν ακριβώς τη στιγμή που ένιωθα πως ήμουν πλέον έτοιμος να αρχίσω πραγματικά, ειδικά γιατί είχα αρχίσει να καταλαβαίνω και λίγα από τη γλώσσα».

«Ο Ολυμπιακός ήταν διαφορετική περίπτωση»

«Ο Ολυμπιακός ήταν διαφορετική περίπτωση. Στην Αλ Ουάχντα (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα) έφυγα εξαιτίας του Πίζι. Ο καημένος ο Πίζι, φταίει για όλα (γέλια). Είναι εξαιρετικός ποδοσφαιριστής και άνθρωπος με σπουδαία προσωπικότητα, όμως ο σεΐχης δεν τον ήθελε στο επόμενο παιχνίδι και έδωσε εντολή να μη χρησιμοποιηθεί. Εγώ δεν δέχθηκα αυτή την εντολή.

Είχα πολλές εμπειρίες, και υπήρξε και μια εγωιστική πλευρά σε ό,τι αφορά την οικογένεια… Είχα την τύχη να ζήσω στην Τουρκία και στην Ελλάδα, δύο πανέμορφες χώρες. Έζησα στη χώρα του ποδοσφαίρου, έζησα δύο χρόνια στο Ντουμπάι σε ρόλο τεχνικού διευθυντή, κάτι που με έκανε σήμερα έναν πολύ πιο ολοκληρωμένο άνθρωπο», τόνισε μεταξύ άλλων για το πέρασμά του από Ολυμπιακό και Αλ Ουάχντα, ο Καρβαλιάλ.

«Στην Τουρκία, το τζιπ χάλασε και ξαφνικά είχα 20 περιπολικά γύρω μου»

Ο Κάρλος Καρβαλιάλ αφηγήθηκε ένα σουρεαλιστικό περιστατικό από τη θητεία του στη Μπεσίκτας, όταν το αυτοκίνητό του χάλασε στην ασιατική πλευρά της Κωνσταντινούπολης. Μόλις οι αστυνομικοί κατάλαβαν πως πρόκειται για τον προπονητή της Μπεσίκτας, κινητοποιήθηκε ολόκληρη η περιοχή: περιπολικά, μηχανές και οπαδοί.

«Είχα ένα τζιπ που μου είχε δώσει η Μπεσίκτας και στο Καντίκιοϊ, κοντά στη Φενέρμπαχτσε, το αυτοκίνητο χάλασε. Τι να κάνω; Εκεί ήταν ένας αστυνομικός και πήγα προς το μέρος του:
“Do you speak English;”
Και μου απαντά: “No, no”.

Τότε του λέω: “Hocan Besiktas” (προπονητής της Μπεσίκτας).
Και αυτός: “Carlos, Carlos, έλα”.

Carlos Carvalhal: "Beşiktaş'ta çalışırken kulübün bana verdiği bir cip vardı. Kadıköy'de, Fenerbahçe'ye yakın bir yerde araç bozuldu. Ne yapacağım? Orada bir polis vardı, yanına gittim: 'Do you speak English?' dedim. 'No, no' dedi. Ben de 'Hocan Beşiktaş' dedim. O da: 'Carlos,… pic.twitter.com/GvFTAKOBQo

— Medya Siyah Beyaz (@mediasiyahbeyaz) January 7, 2026

Με πήγε σε ένα ζαχαροπλαστείο, πήρε τον ασύρματο και είπε –υποθέτω– κάτι σαν ότι βρίσκεται εκεί ο προπονητής της Μπεσίκτας. Άρχισαν να καταφθάνουν δεκάδες περιπολικά. Είκοσι αστυνομικά αυτοκίνητα και άλλες 10-12 μηχανές. Όλα σταμάτησαν. Όλοι οι αστυνομικοί της περιοχής, οπαδοί της Μπεσίκτας. Έβγαλαν όλο τον κόσμο έξω από το ζαχαροπλαστείο και έμεινα μόνος μου με όλους τους αστυνομικούς. Ήπια ένα τσάι, ένας από αυτούς μιλούσε αγγλικά και με βοηθούσε στη μετάφραση. Κοιτούσα το ρολόι και τους έλεγα ότι έχω προπόνηση.
Με ρώτησαν τι ώρα είναι και τους είπα 14:00. Ήταν 12:00.

Και αυτοί μου έλεγαν να φάω κι άλλο. Κάποια στιγμή τους λέω ότι πραγματικά πρέπει να φύγω. Με έβαλαν σε περιπολικό, με δύο μηχανές μπροστά, και σε μια στιγμή με πήγαν στο προπονητικό κέντρο της Μπεσίκτας. Το περιπολικό με μηχανές μπροστά και πίσω – έμοιαζα με Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Κάτι τελείως σουρεαλιστικό. Έφτασα στην προπόνηση, όλοι με κοιτούσαν και γελούσαν. Όταν τελείωσε η προπόνηση και γύρισα πίσω, το αυτοκίνητο ήταν ήδη εκεί. Και επισκευασμένο. Δεν ξέρω τι είχε το τζιπ, αλλά το είχαν φτιάξει. Άψογο».