Ο Λούζα στον Παναθηναϊκό και μια ιστορία ζωής - Οι 13 όροφοι, οι κοριοί και τα κλάματα στην Γουότφορντ

Το Athletiko από το βράδυ της Δευτέρας (24/8) σας είχε ενημερώσει ότι ο Ιμράν Λούζα ήταν ένας από τους μεγάλους στόχους του Παναθηναϊκού για τη μεσαία γραμμή και δύο μέρες μετά ήρθε η απόλυτη επιβεβαίωση του ρεπορτάζ από τον Κώστα Γουλή.

Το νέο μεταγραφικό απόκτημα των «πρασίνων» αναμένεται να ταξιδέψει εντός της ημέρας (26/8) στην Αθήνα, προκειμένου να περάσει από τις απαραίτητες ιατρικές και εργομετρικές εξετάσεις. Εφόσον όλα κυλήσουν ομαλά, θα βάλει στη συνέχεια την υπογραφή του σε συμβόλαιο τριών ετών με οψιόν για ακόμη έναν χρόνο (3+1).

Την περασμένη σεζόν ο Λούζα έκανε... θραύση στην Championship με τη φανέλα της Γουότφορντ, έχοντας 7 γκολ και 10 ασίστ σε 44 συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις, ενώ μετράει συνολικά 141 αγώνες με 15 γκολ και 22 ασίστ στα χρόνια που αγωνίζεται στον αγγλικό σύλλογο. Η Γουότφορντ τον είχε αποκτήσει το 2021 απ’ τη Ναντ (66 ματς, 12 γκολ, 6 ασίστ) αντί 12 εκατ. ευρώ, ενώ έχει παίξει κι ένα χρόνο ως δανεικός στη Λοριάν (14 αγώνες, 1 γκολ, 3 ασίστ).

Ποιος είπε όμως ότι μια ποδοσφαιρική καριέρα είναι παιχνιδάκι; Σίγουρα όχι ο Ιμράν Λούζα. Στα 27 του, ο διεθνής Μαροκινός μέσος έχει σφυρηλατήσει μια ισχυρή νοοτροπία χάρη σε μερικά όχι και τόσο χαρούμενα γεγονότα της ζωής του. Γεννήθηκε την 1η Μαΐου 1999 στη Ναντ της Γαλλίας. Γιος Μαροκινού πατέρα και Γαλλίδας μητέρας, μεγάλωσε στα βόρεια προάστια της πόλης, σε συνθήκες που κάθε άλλο παρά εύκολες ήταν.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Athletiko (@athletiko.gr)

Οι κοριοί, οι 13 όροφοι και το «για σένα μάνα»

Το διαμέρισμα δύο υπνοδωματίων, οι κοριοί, το ασανσέρ που συχνά δεν λειτουργούσε και οι δεκατρείς όροφοι που η μητέρα του ανέβαινε κουβαλώντας τις σακούλες από το σούπερ μάρκετ, έμειναν χαραγμένα στη μνήμη του.

«Το να ζω σε ένα διαμέρισμα γεμάτο κοριούς όταν ήμουν μικρός ήταν ένας πραγματικός αγώνας. Ήταν παντού στο κτίριο. Έζησα με τη μητέρα μου στο Bout des Pavés, στο βόρειο τμήμα της Νάντ, σχεδόν από τότε που γεννήθηκα. Υπάρχουν δύο υπνοδωμάτια. Μερικές φορές το ασανσέρ είναι εκτός λειτουργίας. Και μετά υπάρχουν δεκατρείς ορόφους από σκάλες για να ανέβεις. Όταν έρχεται η ώρα να πας για ψώνια, και κάνει κρύο, και πρέπει να περπατήσεις 20-30 λεπτά μέχρι το σούπερ μάρκετ. Γυρίζεις σπίτι με τα ψώνια σου και βλέπεις τη μητέρα σου να κουβαλάει τις σακούλες δεκατρείς ορόφους. Ως παιδί, μερικές φορές δεν το συνειδητοποιείς.

Αλλά ακόμα και σήμερα, εξακολουθείς να σκέφτεσαι, "Γαμώτο, είναι δυνατή". Δυνατή στο να μην με αφήνεις να νιώθω τα βάσανά της. Ήθελα πολύ γρήγορα να την βγάλω από εκεί. Ήμουν πάντα απίστευτα κοντά στη μητέρα μου. Αυτό μας έδινε δύναμη τότε. Καθώς μεγάλωνα, τη βοηθούσα όσο περισσότερο μπορούσα. Αλλά αυτό το διαμέρισμα... Αν το βλέπω τώρα, λέω στον εαυτό μου ότι είναι αδύνατο να ζήσεις σε αυτό. Αδύνατον! Μπορώ ακόμα να φανταστώ την κουζίνα... Όχι καθαρή...

📲 Imran Louza réagit avec cette vidéo après sa non-sélection pour la Coupe du Monde 2026 !

🇲🇦😶‍🌫️ pic.twitter.com/UcvmM7FHKS

— FRMF Xtra (@FRMFXtra) May 27, 2026

Κάποια στιγμή, η μητέρα μου βαριέται, καταρρέει, τα παρατάει. Είναι κατανοητό. Κανείς δεν είναι εκεί για να τη βοηθήσει. Μόνο εγώ. Είμαι μαζί της ό,τι και να γίνει, αλλά επειδή είμαι νέα, δεν μπορώ να κάνω πολλά. Απλώς το περνάω μαζί της. Η αγάπη που κάποτε είχαμε ο ένας για τον άλλον και η εμπιστοσύνη που μοιραστήκαμε μας βοηθούν να ξεπεράσουμε τον καιρό. Αφού ξεκινάω από εκεί, από το τίποτα, λέω στον εαυτό μου ότι έχω τα πάντα να κερδίσω αργότερα», τόνισε σε συνέντευξή του στο «SO Foot».

Ο ίδιος επέλεξε συνειδητά να μην μπει στο οικοτροφείο της ακαδημίας της Ναντ, παρόλο που θα είχε καθαρό δωμάτιο, πλυμένα ρούχα και άνεση. «Θα μπορούσα να πάρω την εύκολη λύση: να πάω στο κέντρο όπου σε φροντίζουν και σου πλένουν τα ρούχα, με καθαρό δωμάτιο. Εγώ αποφάσισα να μείνω με τη μητέρα μου. Δεν είναι ιδανικό, αλλά το να μένω κοντά της είναι ο πυλώνας μου». Η διαδρομή προς το κέντρο προπόνησης ήταν μεγάλη. Τραμ, λεωφορείο που σταματούσε 1-2 χλμ. μακριά και μετά περπάτημα. Μερικές φορές έκανε οτοστόπ ή τον έπαιρναν μεγαλύτεροι παίκτες. Χρειαζόταν περίπου μία ώρα αντί για 15 λεπτά με αυτοκίνητο.

«Είχα αρκετά δύσκολη παιδική ηλικία. Δεν θα πω ψέματα, ήταν σκληρή. Το να μεγαλώνεις σε φτωχογειτονιά σου εμφυσά άλλου είδους σημαντικές αξίες. Μπορείς να πάρεις διαφορετικό δρόμο όταν μεγαλώνεις έτσι, αλλά χάρη στη μητέρα μου απέφυγα όλα αυτά», είχε πει χαρακτηριστικά σε ντοκιμαντέρ της Olympic Channel το 2022.

Το σοκ της Αγγλίας

Το 2021 αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα στην καριέρα του και για πρώτη φορά να ανοίξει τα φτερά του για την Αγγλία για λογαριασμό της Γουότφορντ, η οποία δαπάνησε 10.000.000 ευρώ για να τον αποκτήσει από την Ναντ. Η μεταγραφή αυτή ωστόσο δεν ήταν εύκολη για τον ίδιο. Τους πρώτους μήνες έκλαιγε σχεδόν κάθε φορά που επέστρεφε από τη Ναντ στο Λονδίνο. 

«Εκείνη τη στιγμή, μπορούσα μόνο να σκεφτώ τη Ναντ. Είπα στον εαυτό μου: "Το σπίτι μου είναι στη Ναντ. Η οικογένειά μου είναι στη Ναντ. Η ομάδα μου είναι η Ναντ. Οι οπαδοί μου είναι στη Ναντ". Και ότι ήθελα να φτιάξω τη ζωή μου στη Ναντ. Για τρεις μήνες, κάθε Σαββατοκύριακο μπορούσα να γυρίσω πίσω, το έκανα. Και ακόμα κι όταν δεν μπορούσα, επέστρεφα επειδή ήμουν τόσο δυστυχισμένος. Υπέφερα από αυτή τη μεταγραφή στη Γουότφορντ. Όταν επέστρεψα από τη Ναντ στο Λονδίνο, είχα δάκρυα στα μάτια μου. Τόσες πολλές φορές. Είναι σαν να πηγαίνω στο άγνωστο, με την απώλεια οικείου περιβάλλοντος, ρουτίνας...

Οι αγαπημένοι μου μου είπαν να μείνω εκεί. Αλλά αμέσως νοσταλγούσα το σπίτι μου. Θυμάμαι που έπαιξα τον τελευταίο μου αγώνα με τη Ναντ (εναντίον της Μονπελιέ, στις 5 Μαΐου 2021). Οι διακοπές πέρασαν. Έκανα ένα πάρτι με την οικογένειά μου πριν πάω στην Αγγλία». Εκείνο το βράδυ, σκέφτηκα, "Δεν θέλω ποτέ να τελειώσει αυτό. Δεν θέλω να φύγω". Είναι τόσο παράξενο.

Βιώνω ένα είδος συναισθηματικής αντίδρασης. Όταν με παραλαμβάνει το ταξί στο αεροδρόμιο του Λονδίνου, είναι σκοτεινά. Όλα είναι ζοφερά. Δεν είμαι καθόλου έτοιμος να αλλάξω τη ζωή μου. Δεν καταλαβαίνω τη γλώσσα. Επιπλέον, δεν παίζω, παρόλο που νιώθω ότι προπονούμαι καλά. Το σημείο καμπής έρχεται κατά τη διάρκεια του αγώνα με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (4-1, 20 Νοεμβρίου 2021) . Αυτό ήταν όλο. Επίσης, άρχισα να ανοίγομαι λίγο περισσότερο στον έξω κόσμο, να ανακαλύπτω το Λονδίνο, να βγαίνω περισσότερο έξω... Βοηθάει. Ακόμα και όταν δεν παίζω, δεν είμαι χαρούμενος. Και το δείχνω, ειδικά όταν δεν είναι δικαιολογημένο», είχε τονίσει.