Ο Μαραντόνα και η Θάτσερ ίσως συμφωνούσαν: Γιατί οι Άγγλοι διαιτητές απαγορεύεται να σφυρίζουν Αργεντίνους

«Ξέραμε ότι πολλά παιδιά από την Αργεντινή πέθαναν, πυροβολήθηκαν σαν μικρά πουλιά. Αυτή ήταν εκδίκηση». Ο Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα ήταν ξεκάθαρος και αιχμηρός. Όχι για να δικαιολογήσει την πράξη του και το γεγονός ότι έβαλε γκολ με το χέρι του (ή το χέρι του Θεού) στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1986 κόντρα στην Αγγλία. Κράτησε αυτή τη στάση για να υποδείξει -σε όσους είχαν αμφιβολία- από που προέκυψε εκείνος ο μεγάλος του πόθος για να κατασπαράξει τον συγκεκριμένο αντίπαλο με κάθε πιθανό ή απίθανο τρόπο. 

#OTD in 1986, Diego Maradona scored the ‘Hand of God’ goal against England. In an interview he said it was:

“symbolic revenge for the Falklands” pic.twitter.com/5V0RRUZBBM

— AllThingsBrazil™ (@SelecaoTalk) June 22, 2026

Σκόραρε παράνομα, σκόραρε όμως και νόμιμα κάνοντας αγωνιστικό bullying κατά τη διάρκεια του δεύτερου προσωπικού του γκολ, όπου πέρασε σαν σταματημένους όλους τους θεωρητικά σκληροτράχηλους Άγγλους αμυντικούς που τόλμησαν να τον πλησιάσουν. Και δεν ήταν λίγοι, αλλά σχεδόν τα 2/3 της σύνθεση.  

Τέσσερα χρόνια πριν τον τελικό του 1986, από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο του 1982, η χώρα του Μαραντόνα είχε αντιμετωπίσει ξανά τους Βρετανούς.

Στις 2 Απριλίου 1982, Αργεντινοί πεζοναύτες αποβιβάστηκαν στα νησιά Φόκλαντς (Μαλβίνες για εκείνους), στην προσπάθειά τους να κατοχυρώσουν την κυριαρχία τους στην περιοχή.

Δεν τους ήρθε ουρανοκατέβατη η ιδέα. Τα συγκεκριμένα νησιά αποτελούσαν χρόνια διαμάχη μεταξύ Αργεντινής και Αγγλίας, παρά το γεωγραφικό παράδοξο. Τα Φόκλαντς βρίσκονται 500 χιλιόμετρα από τις ακτές της Αργεντινής και 13.000 χιλιόμετρα από τις αντίστοιχες της Μεγάλης Βρετανίας.

Στις 5 Απριλίου όμως, η Μάργκαρετ Θάτσερ, ως επικεφαλής της Κυβέρνησης των Βρετανών, διέταξε την ανακατάληψη των νησιών, παρά τις αντιρρήσεις κορυφαίων υπουργών της. Και τότε άρχισε το… μακελειό.

Η στρατιωτική υπεροχή των Άγγλων και σε επίπεδο τεχνολογίας αλλά και σε επίπεδο ανθρωπίνου δυναμικού τούς εξασφάλισε τη νίκη. Στις 14 Ιουνίου οι Αργεντίνοι παραδόθηκαν, μετρώντας 649 στρατιώτες νεκρούς και χιλιάδες τραυματίες. Σκοτώθηκαν περίπου 250 Άγγλοι.

Οι συνέπειες αυτού του πολέμου των 74 ημερών κράτησαν για χρόνια. Οι ιστορίες και οι φήμες για εκατοντάδες αυτοκτονίες στρατιωτών λόγω μετατραυματικού στρες, εμφύλια βασανιστήρια μεταξύ Αργεντίνων, απασχόλησαν για χρόνια τους ιστορικούς. Τώρα, 44 έτη μετά το τέλος εκείνου του πολέμου οι φιλοδοξίες των Άγγλων διαιτητών του 2026 υπάρχει πιθανότητα να περιοριστούν. Γιατί η FIFA έχει ένα καθεστώς απαγόρευσης λόγω του πολέμου στα Φόκλαντς! 

Ο γεωπολιτικός απαράβατος κανόνας

Ο διαιτητής Μάικλ Όλιβερ θα διευθύνει τον έβδομο αγώνα του σε Παγκόσμιο Κύπελλο (έχει τους περισσότερους από κάθε άλλον Άγγλο διαιτητή) όταν η Ισπανία αντιμετωπίσει το Βέλγιο στον προημιτελικό της Πέμπτης (10 Ιουλίου, 22:00) στο Λος Άντζελες. Ωστόσο, οι πιθανότητές του να σφυρίξει τον τελικό της διοργάνωσης στις 19 Ιουλίου φαίνονται περιορισμένες.

Ο Όλιβερ, όπως και ο επίσης Άγγλος Άντονι Τέιλορ, δεν θα επιτραπεί να διευθύνουν τον μεγάλο τελικό στο MetLife Stadium, εάν σε αυτόν συμμετέχει είτε η πατρίδα τους, η Αγγλία, είτε η Αργεντινή, καθώς οι δύο ομάδες μέσω των διασταυρώσεων «επιτρέπεται» να συναντηθούν τη βραδιά που θα κρίνει τον κατακτητή.

Οι διαιτητές δεν επιτρέπεται να σφυρίζουν αγώνες της εθνικής τους ομάδας, ώστε να αποφεύγονται πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων και να διασφαλίζεται η ουδετερότητα. Λογικό και ξεκάθαρο εδώ και χρόνια. Ωστόσο, οι Όλιβερ και Τέιλορ δεν μπορούν να διευθύνουν ούτε αγώνες της Αργεντινής για πολιτικούς λόγους, και συγκεκριμένα λόγω της… κληρονομιάς του Πολέμου των Φόκλαντ.

Για το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 αυτό σημαίνει ότι τόσο ο Όλιβερ όσο και ο Τέιλορ θα μπορούσαν να διεκδικήσουν τον ορισμό στον τελικό μόνο εφόσον είτε η Νορβηγία (που αντιμετωπίζει την Αγγλία στον προημιτελικό του Σαββάτου 11 Ιουλίου), είτε η Ελβετία (που παίζει με την Αργεντινή) πάρουν την πρόκριση.