Ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ είναι φτιαγμένος για θαύματα...

Για μία ακόμη φορά ο Ολυμπιακός του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ απέδειξε ότι είναι ομάδα... θαυμάτων! Ενα συγκρότημα για το οποίο ισχύει το «ποτέ μη λες ποτέ», ακόμη κι αν υπάρχει ζωντανή μόνο μία ελπίδα.

Πριν από δύο χρόνια, αυτή η ομάδα βρέθηκε να έχει δεχθεί 4 γκολ εντός έδρας από τη Μακάμπι και όλοι να τη θεωρούν αποκλεισμένη από τη συνέχεια του Conference League. Βρήκε δύναμη, ανασυγκροτήθηκε, κράτησε ζωντανό το κίνητρο και κατάφερε στη ρεβάνς να επιστρέψει με 6-1, κόντρα σε όλους και σε όλα, με τη συνέχεια να φτάνει ως την κατάκτηση του τροπαίου στην «Αγιά Σοφιά». 

Πέρυσι τερμάτισε στην 7η θέση του Europa League, πέρα από την κατάκτηση του νταμπλ, ενώ φέτος που πήγαν όλα στραβά κι ανάποδα από το ξεκίνημα της κούρσας στη League Phase του Champions League, όταν έφτασε ο κόμπος στο χτένι έκανε το «τρία στα τρία», ένα πρωτοφανές σερί σε αυτό το επίπεδο, για να πανηγυρίσει την πρόκριση στη νοκ άουτ φάση, κόντρα σε όλα τα προγνωστικά. 

Ποιος αλήθεια το περίμενε ότι μετά την ισοπαλία-μαχαιριά με την Αϊντχόβεν στις καθυστερήσεις και μόλις δύο βαθμούς στο σακούλι, θα έβρισκε αυτή η ομάδα τα ψυχικά αποθέματα, για να καταπιεί διαδοχικά Καϊράτ, Λεβερκούζεν και Αγιαξ, τους δύο από τους τρεις εκτός έδρας και να φτάνει στις 24 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης. 

Κι αυτό χωρίς να έχει παίξει σπουδαία μπάλα ο Ολυμπιακός στο Αμστερνταμ. Το αρχικό πλάνο του κόουτς με Ελ Καμπί και Ταρέμι μαζί στην ενδεκάδα δεν λειτούργησε, ο Πιρόλα αποχώρησε νωρίς με ενοχλήσεις, ενώ οι γηπεδούχοι κατάφεραν να επιβάλουν το ρυθμό τους. Εδειξαν επηρεασμένοι οι Πειραιώτες, φάνηκε να μην έχουν καθαρό μυαλό, να επηρεάζονται από το άγχος, αλλά ακόμη κι έτσι κράτησαν την ορμή των γηπεδούχων και το αποτέλεσμα στο «μηδέν». 

Πολλοί περίμεναν ότι θα γίνονταν κι άλλες διαφοροποιήσεις από το 46', προκειμένου να αλλάξει η εικόνα, αλλά ο κόουτς κράτησε σταθερό το πλάνο του και με απλές εντολές, αλλά και οδηγίες... ηρεμίας στην ανάπαυλα, είδε την ομάδα του να επιστρέφει αγριεμένη στο τερέν και να βρίσκει γκολ στη δεύτερή της επίσκεψη στα αντίπαλα καρέ. Στο κακό της βράδυ, αλλά με το κίνητρο να χτυπάει κόκκινο, είχε το μέταλλο του νικητή και βρήκε το 1-0 χάρη στην απίθανη συνεργασία των Ζέλσον, Ταρέμι, έπειτα από την μεγάλη πάσα του -εκ των κορυφαίων- αρχηγού Παναγιώτη Ρέτσου. 

Πέναλτι από το πουθενά

Πάνω που όλα έδειχναν ότι το ματς έστρωσε, μια στραβοκλωτσιά πάνω στα χέρια του Μουζακίτη κι ένα πέναλτι τραβηγμένο από τα μαλλιά, μέσω VAR, έδωσε την ευκαιρία στον Αίαντα να φέρει το ματς στα ίσια και να εκτινάξει την αγωνία στο κατακόρυφο, όταν η πρόκριση στους 9 βαθμούς έδειχνε να σβήνει μετά τα άλλα αποτελέσματα.

Κάπου εκεί ο Μεντιλίμπαρ έκανε την έκπληξη από τον πάγκο με τον Σιπιόνι αντί του Μουζακίτη και τον Τσικίνιο αντί του Ελ Καμπί. Κανείς δεν το πίστευε, αλλά αυτές οι δύο κινήσεις στο 75' έφεραν τα πάνω-κάτω. Ο πιτσιρικάς Αργεντινός για ένα 20άλεπτο έκανε την εμφάνιση της ερυθρόλευκης ζωής του, δάγκωσε όποιον αντίπαλο βρήκε μπροστά του κι έδωσε την ευκαιρία στον Εσε να πετύχει το χρυσό 1-2, με το κεφάλι κάτι που δεν έχει ξαναγίνει σε όλη του την καριέρα!

Ολα αυτά, όμως, δεν θα είχαν συμβεί αν ο προπονητής δεν είχε καταφέρει να γίνει τόσο παρεμβατικός και να ξέρει σε κάθε αγώνα να εξαντλεί τα περιθώρια, ακόμη και να διορθώνει τα δικά του λάθη... Ο Ζέλσον σκόραρε με Αϊντχόβεν, Καϊράτ και Αγιαξ. Ο Εσε έκανε το ματς της ζωής του με τη Λεβερκούζεν και πέτυχε το νικητήριο γκολ στο Αμστερνταμ. Ο Ρέτσος γλιτώνει το 2-2 στην τελευταία ευκαιρία του Αγιαξ να φέρει ξανά το ματς στα ίσια...

Ο Ροντινέι δεν φάνηκε χθες, αλλά κόντρα στη Μπάγερ μοίρασε δύο ασίστ. Ο Τζολάκης ήταν απλά υπέροχος και στα τρία σερί νικηφόρα αποτελέσματα στο φινάλε της διαδικασίας. Ο Ταρέμι σκοράρει στο προηγούμενο παιχνίδι, δίνει ασίστ για να ανοίξει το σκορ στη «Γιόχαν Κρόιφ Αρένα». 

Όλοι, άλλοι περισσότερο κι άλλος λιγότερο, έχουν βοηθήσει τον Ολυμπιακό να αλλάξει επίπεδο με βάση το σενάριο του προπονητή, ο οποίος για τρίτη σεζόν πατάει στον ίδιο κορμό. Σε κάθε ματς, όμως, όποιες κι αν είναι οι συνθήκες, οι «ερυθρόλευκοι» βρίσκουν τον τρόπο να είναι ανταγωνιστικοί, να παλεύουν όλα τα ματς, να διορθώνουν τα λάθη τους ακόμη και στο ίδιο 90άλεπτο, με αποτέλεσμα να είναι ικανοί για όλα, ακόμη κι όταν η ελπίδα δείχνει να στερεύει...

Ολα αυτά είναι αποτέλεσμα καθημερινής δουλειάς, ενός καλοδουλεμένου γκρουπ που βελτιώνεται συνεχώς και κάνει το ένα άλμα πίσω από το άλλο αν δούμε τη μεγάλη εικόνα. Και ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι ο Ολυμπιακός δεν έχει τις πιθανότητές του απέναντι σε Αταλάντα ή Λεβερκούζεν με όλα αυτά που συνέβησαν έως τώρα και μια θρυλική πρόκριση που ήρθε σε όλους και σε όλα; 

 Y.Γ.: Και τώρα έφτασε η ώρα των μεταγραφών με τον Αντρέ Λουίζ να είναι μόνο η αρχή...