Ο Παναθηναϊκός πάει στο Φάληρο αλλαγμένος κατά τα 6/11 σε σχέση με τα δύο περσινά ντέρμπι
Οι μεγάλες αλλαγές στη δομή της ενδεκάδας, αλλά και τη φιλοσοφία του Παναθηναϊκού συγκριτικά με τις τελευταίες επισκέψεις στο Φάληρο.
Πάνε σχεδόν 5 μήνες απ’ την τελευταία επίσκεψη του Παναθηναϊκού στο «Γ. Καραϊσκάκης» (13/5) και μία «σβηστή» ήττα απ’ τον Ολυμπιακό με 1-0 σ’ ένα ματς όπου οι «πράσινοι» πέρασαν και δεν... ακούμπησαν και σε μία περίοδο που... βολόδερναν στην 4η θέση περιμένοντας να τελειώσουν τα playoffs και η σεζόν, ενώ την ίδια ώρα οι Πειραιώτες πάλευαν με τον ΠΑΟΚ για τη 2η θέση και τα προκριματικά του Champions League. Εκ διαμέτρου αντίθετη συνθήκη (κι από στατιστικής άποψης κι απ’ όλα), με την αμέσως προηγούμενη παρουσία του «τριφυλλιού» στο Φάληρο (8/2, 20ή αγωνιστική), όπου έφυγε με το διπλό χάρις σ’ ένα γκολ του Βισέντε Ταμπόρδα στο 7ο λεπτό.
Κοινή συνισταμένη και των δύο περσινών clasico του Παναθηναϊκού στην έδρα του «αιώνιου» αντιπάλου του σε σχέση με το ντέρμπι που έρχεται το βράδυ της Κυριακής (11/10, 21:00); Οι τεράστιες αλλαγές στη σύνθεση του «τριφυλλιού», ο οποίος θα πάει στο Φάληρο με ένα lifting που ξεπερνάει το 50% (6 στους 11, ποσοστό 55,5%) και με εντελώς διαφορετική προσέγγιση και φιλοσοφία.
Απ’ τους ποδοσφαιριστές που χρησιμοποιήθηκαν απ’ τον Ράφα Μπενίτεθ στις ενδεκάδες των δύο συγκεκριμένων, περσινών αγώνων, εκείνοι που αναμένεται να πάρουν θέση στο αρχικό σχήμα του Παναθηναϊκού και στο εφετινό ντέρμπι είναι μόλις 5: Ο Ανδρέας Τεττέη, ο Βισέντε Ταμπόρδα, ο Σαντίνο Αντίνο και οι δύο μπακ Ντάβιντε Καλάμπρια και Γιώργος Κυριακόπουλος. Από εκεί και πέρα, όλος ο άξονας των «πράσινων» έχει ανανεωθεί πλήρως: Νέος γκολκίπερ (Ινιάκι Πένια αντί του Λαφόν), διαφορετικά πρόσωπα στο κέντρο της άμυνας (Στέφαν ντε Φράι, Ρικ φαν Ντρόνγκελεν), ολοκαίνουργο δίδυμο στον άξονα της μεσαίας γραμμής (Ετιέν Καμαρά και Κινγκς Κάνγκουα) και νέο «δεκάρι» (Αζεντίν Ουναΐ).
Κοινός παρανομαστής των νέων προσώπων; Οι αυξημένοι δείκτες ποιότητας και προσωπικότητας, οι μεγαλύτερες εντάσεις και τα τρεξίματα και βεβαίως καλύτερη ποδοσφαιρική «πάστα» απ’ την οποία είναι φτιαγμένοι όλοι τους.
Η διαφορά στο ίδιο το ποδόσφαιρο
Από εκεί και πέρα όσον αφορά το ίδιο το ποδόσφαιρο, την κεντρική ιδέα αλλά και την «ταυτότητα» των «πράσινων» οι διαφορές είναι… χαώδεις: Ο περσινός Παναθηναϊκός του Μπενίτεθ είχε ως απόλυτη σκέψη το «δέκα παίκτες πίσω απ’ την μπάλα και ο Τεττέη... κούκος μονός στην επίθεση», αναζητώντας μόνο το άμεσο ποδόσφαιρο με μεγάλες μπάλες προς την επίθεση για να «φτιάξει» κάτι μπροστά ο διεθνής Έλληνας επιθετικός. «Θυσία» η κατοχή της μπάλας, ελάχιστες συνεργασίες κι αυτοματισμοί, σχεδόν... απαγόρευση του συνδυαστικού παιχνιδιού. Ένα ποδόσφαιρο παρωχημένο, που ταίριαζε περισσότερο σε ομάδα μικρομεσαίων «κυβικών».
Ο εφετινός Παναθηναϊκός, αντίθετα, είναι μία εντελώς διαφορετική ομάδα σε όλα, η οποία βεβαίως «ζυμώνεται» ακόμη και δεν έχει φτάσει ούτε κατά διάνοια στο «peak» της. Δεν είναι ακόμη στο επίπεδο που θέλει να τη δει ο Τζέικομπ Νίστρουπ αλλά σίγουρα είναι πολύ πιο ελκυστική στο μάτι και πολύ πιο κοντά σε όσα επιτάσσει το σύγχρονο ποδόσφαιρο, έχοντας πολύ πιο ποιοτικούς ποδοσφαιριστές στη σύνθεσή του.
Με εντάσεις στο παιχνίδι της, πολλές και διαφορετικές ιδέες στο «build up», συνδυαστικό ποδόσφαιρο και διάθεση για να παίξει και να μην «κρυφτεί» μέσα στο γήπεδο.
Σαφώς και δεν αρκούν όλα αυτά από μόνα τους για να νικήσει τον «αιώνιο» αντίπαλό του μέσα στο «σπίτι» του, όμως ο δρόμος που επιλέγει για να το διεκδικήσει αυτό, είναι σαφώς πιο ποδοσφαιρικός...