Ο Παναθηναϊκός πέρασε μέσα απ’ τη «φωτιά» για να φτιάξει ένα πολύ καλύτερο μέλλον

Ο Κώστας Γουλής εστιάζει στην ουσία που πήρε ο Παναθηναϊκός απ’ το εφετινό, ευρωπαϊκό καλοκαίρι του, στα «θέματα» που έχει και στα ελληνικά «φαινόμενα».

Οι παίκτες του Παναθηναϊκού πανηγυρίζουν την πρόκριση στο Conference League/Πηγή: Eurokinissi
Οι παίκτες του Παναθηναϊκού πανηγυρίζουν την πρόκριση στο Conference League/Πηγή: Eurokinissi

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Πρόσθεσε το ATHLETIKO στην Google

Τα πράγματα είναι πολύ απλά σε τελική ανάλυση μετά τη δύσκολη, αλλά πανάξια και «καρυδάτη» πρόκριση του Παναθηναϊκού το βράδυ της Πέμπτης (27/8) στο Χράντετς Κράλοβε, που ολοκλήρωσε με επιτυχία το πρώτο «ταξίδι» του στα καλοκαιρινά προκριματικά, κάνοντας το «3Χ3» στις προκρίσεις: Όποιος περίμενε να δει... θέαμα και μπαλάρα στο πρώτο δίμηνο της σεζόν απ’ την ομάδα του Τζέικομπ Νίστρουπ, θα ήταν προτιμότερο να έχει κλείσει ένα... εισιτήριο για τους Χάρλεμς, για να μην «χαλιέται».

Κατανοώ πως εδώ και χρόνια πλέον, λόγω των 16 ετών χωρίς πρωτάθλημα, η γκρίνια «πουλάει» στον Παναθηναϊκό, όμως καλό είναι να ζυγίζουμε προσεκτικά και με πολύ πιο καθαρή ματιά τα δεδομένα, πριν επικεντρωθούμε μόνο στην «καραμούζα».Ο Παναθηναϊκός πέρασε τρεις γύρους δια πυρός και σιδήρου. Πέρασε μέσα απ’ τη «φωτιά», ειδικά στα παιχνίδια με την ΤΣΣΚΑ 1948 και τη Χράντετς Κράλοβε που οδηγήθηκαν στην παράταση, μέχρι να πάρει τις νίκες και τις προκρίσεις με 2-1. Υπάρχουν πολλά πράγματα που έδειξαν «πρόβλημα», όπως τα επαναλαμβανόμενα late goals των αντιπάλων (4 στα τρία τελευταία ματς απ’ το 87’ έως το 90’+6’), τα νεκρά διαστήματα, οι «αναιμικές» εκκινήσεις του στους αγώνες και τα «φθηνά» γκολ που δέχθηκε. Όλα αυτά είναι θέματα που από εδώ και πέρα θα πρέπει να απασχολήσουν πολύ πιο έντονα πλέον τον Νίστρουπ και το τιμ του, για να μπορέσει σταδιακά να παρουσιάσει το «τριφύλλι» μία πολύ πιο βελτιωμένη εικόνα, αρχικά μέσα απ’ τις εγχώριες υποχρεώσεις του που θα τον απασχολήσουν αποκλειστικά τον επόμενο ενάμιση μήνα.



Απ’ την άλλη, ωστόσο, καλό θα ήταν να αντιληφθούμε όλοι πως το να βλέπαμε τον Παναθηναϊκό ή για την ακρίβεια αυτή τη version του Παναθηναϊκού να πετάει... φωτιές στους πρώτους δύο μήνες της σεζόν, θα ήταν μάλλον αφύσικο.

Πολύ απλά, διότι μιλάμε για μία ομάδα η οποία δεν είναι ακόμη «έτοιμη» και «μετρημένη». Και δεν θα μπορούσε να είναι με νέο προπονητή κι επιτελείο και με τόσες πολλές και σημαντικές αλλαγές στο δυναμικό της, οι οποίες συνεχίζονταν (και θα κορυφωθούν τα επόμενα 24ωρα), οι οποίες γίνονταν εν κινήσει. Πώς θα μπορούσε να υπάρχει ομοιογένεια και «απαίτηση» για... ασύλληπτους αυτοματισμούς, όταν στη ρεβάνς με τη Χράντετς Κράλοβε υπήρχαν 5 νέοι παίκτες στην ενδεκάδα και προστέθηκε ο Γιάγκουσιτς, τον οποίο δεν... έβλεπε στο β’ μισό της περσινής σεζόν ο Μπενίτεθ, αλλά κι ο Πάλμερ-Μπράουν με τον Ντέσερς που ήταν εκτός με πολύμηνους τραυματισμούς;

Κέρδισε τον χρόνο που χρειαζόταν

Δεν είναι «έτοιμος» ο Παναθηναϊκός, αλλά εκτός απ’ τις προκρίσεις και την παραμονή του στην Ευρώπη μαζί με έσοδα, βαθμούς στο ranking κλπ, κέρδισε κάτι τρομερά πολύτιμο: Χρόνο και ηρεμία για να δουλέψει πλέον, χωρίς την τρομακτική πίεση που υπήρχε μ’ αυτό το καλοκαιρινό «must» των προκρίσεων. Και είναι αλήθεια πως δοκιμάστηκε πάρα πολύ, πέρασε μέσα απ’ τη «φωτιά», όμως σκλήρυνε το «μέταλλό» του και βλέπει πως μπορεί να φτιάξει ένα καλύτερο μέλλον.

Κανείς δεν... πανηγυρίζει επειδή απέκλεισε την Πάκσι, την ΤΣΣΚΑ 1948 και τη Χράντετς Κράλοβε, έκανε απλώς το αυτονόητο και πέτυχε τον πρώτο στόχο της σεζόν. Και γι’ αυτό μπορεί το πρωί της Παρασκευής (28/8) να νιώθει μία μικρή ικανοποίηση. Ούτε τα δεδομένα προβλήματα που υπάρχουν, θα μπουν κάτω απ’ το... χαλάκι, ούτε θα «κρύψει» όλα όσα πρέπει κι επιβάλλεται να διορθώσει το επόμενο διάστημα ο προπονητής του. Ωστόσο, απέφυγε τις... κακοτοπιές και την ασύλληπτη «μίρλα» που θα ήταν πολλαπλάσια, εάν αποτύγχανε και δεν συνέχιζε στην Ευρώπη μετά το καλοκαίρι.

Να το δούμε όλο αυτό εις βάθος

Και για το τέλος, λίγη τροφή για σκέψη στη χώρα του «ξερολισμού» και των «εύκολων» συμπερασμάτων, όπου η πλειοψηφία δεν μπαίνει ποτέ στην ουσία και στο «βάθος», αλλά περιορίζεται σε επιφανειακές προσεγγίσεις. Θα πρέπει να γίνει αντιληπτό κάποια στιγμή, πως τα καλοκαιρινά προκριματικά είναι μια πολύ «διαφορετική» συνθήκη από κάθε άλλη περίοδο στα Κύπελλα Ευρώπης. Σε πολλούς ομάδες σαν την Πάκσι και τη Χράντετς είναι «χωριά» (ξεχνάμε βεβαίως πως η Τσεχία στο ranking είναι πιο πάνω απ’ την Ελλάδα, αλλά αυτό είναι μία μικρή... λεπτομέρεια), ενώ σ’ όλη την καλοκαιρινή σειρά, υπήρχε η μόνιμη επωδός για το πιο ακριβό ρόστερ και το μπάτζετ, λόγω του οποίου δεν θα έπρεπε καν να τις... βλέπει ο Παναθηναϊκός αυτές τις ομάδες.

Δεκτό, ως ένα σημείο. Διότι το καλοκαίρι ΔΕΝ υπάρχει εύκολη ομάδα και δεν είμαστε πλέον στο 1980, όπου οι αποστάσεις ήταν τεράστιες. Το θέμα είναι το timing και η περίοδος που συναντάς τον άλλον. Σε δύο ή τρεις μήνες από σήμερα, εάν ο Παναθηναϊκός έπαιζε ξανά με την ΤΣΣΚΑ 1948, μπορεί να νικούσε πολύ εύκολα. Τώρα ΔΕΝ ήταν έτοιμος ως ομάδας για... θριάμβους και «τεσσάρες» και «πεντάρες», διότι είναι μία εντελώς νέα ομάδα.

Μιλώντας για μπάτζετ και «χωριά»

Επίσης, μιλώντας για… μπάτζετ και για να επιβεβαιωθεί πως ΔΕΝ παίζουν μπάλα οι προϋπολογισμοί, ιδίως σε καλοκαιρινά προκριματικά. Η Τραμπζονσπόρ που πήρε τους Σαλάχ και Φαμπίνιο τρελαίνοντας όλη την Ευρώπη, πως αποκλείστηκε απ’ τη Φερεντσβάρος που έχει το 1/10 του μπάτζετ της; Η ΛΑΣΚ Λίντσερ πως κονιορτοποίησε τη Σέλτικ στη ρεβάνς του Champions League κι επέστρεψε απ’ το 0-3, η Γιάμπλονετς πως πέταξε έξω την πολύ πιο ισχυρή οικονομικά Ρέιντζερς;

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Πρόσθεσε το ATHLETIKO στην Google

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ