Ο Παναθηναϊκός (ξανα)γίνεται σιγά-σιγά «ευρωπαϊκό κλαμπ» σε όλα
Ο Κώστας Γουλής παίρνει αφορμή απ’ την εξαιρετική παρουσίαση των νέων εμφανίσεων και «βλέπει» έναν Παναθηναϊκό που «μεγαλώνει» ξανά παντού.
Για να μπορέσεις να επιστρέψεις έπειτα από χρόνια στην κορυφή, σ’ όλη αυτή την ανηφορική διαδρομή πολλές φορές δεν αρκεί από μόνο του το να φτιάξεις μία πολύ καλή ομάδα. Είναι το ίδιο απαραίτητο και σημαντικό να έχεις πρωταθληματική λειτουργία και συμπεριφορά (και) σε όλα όσα συγκροτούν και συνθέτουν έναν ποδοσφαιρικό οργανισμό, να διεκδικείς την πρωτιά σε όλα τα «γήπεδα» και στις συνειδήσεις των πάντων.
Για τον Παναθηναϊκό που «βυθίστηκε» για χρόνια στη μετριότητα παντού, ήταν βασικό πρώτα απ’ όλα να θυμηθεί το ποιος είναι σε όλα τα επίπεδα. Όχι μόνο στο αγωνιστικό, αλλά σε κάθε κομμάτι του. Να αλλάξει την εικόνα του παντού, να αποτινάξει από πάνω του τον μανδύα της μετριότητας, να επιστρέψει στα κανονικά στάνταρντς του και στο επίπεδό που αρμόζει στο ιστορικό μέγεθός του και στη θέση που έχει διαχρονικά ως σύλλογος στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
Κι αυτό το «χτίζουν» και το ξαναφτιάχνουν (και) οι λεπτομέρειες σε καθετί που συνδέεται με τη λέξη «Παναθηναϊκός». Όπως η εξαιρετική και λαμπερή εκδήλωση που έγινε το βράδυ της Δευτέρας (13/7) στο roof garden του Δημαρχιακού Μεγάρου Αθηνών για την επίσημη παρουσίαση των νέων εμφανίσεων του Παναθηναϊκού της περιόδου 2026/27. Σε μία βραδιά όπου τα πάντα ήταν αρμονικά δεμένα μεταξύ τους και θύμιζαν «κανονικό» Παναθηναϊκό σε όλα τα επίπεδα.
Ήταν ο συμβολισμός του μέρους και της τοποθεσίας. Το ηλικίας 150 ετών Δημαρχιακό Μέγαρο, ένα απ’ τα τοπόσημα της πρωτεύουσας, διότι Παναθηναϊκός ίσον Αθήνα και Αθήνα ίσον Παναθηναϊκός... Κι αυτό με θέα την Ακρόπολη και τον Λυκαβηττό και υπό τους ήχους της φιλαρμονικής του Δήμου, «υπενθυμίστηκε» προς όλους τους τόνους (και) σ’ όσους επιχειρούν εδώ και λίγα χρόνια να «συνδεθούν» με την Αθήνα, ενώ ανήκουν και προέρχονται από αλλού.
Τα λόγια των Φύσσα και Σεϊταρίδη
Ήταν η παρουσίαση των νέων εμφανίσεων από δύο legends του Παναθηναϊκού, τον Τάκη Φύσσα και τον Γιούρκα Σεϊταρίδη, οι οποίοι έχοντας από κάτω τους στο ακροατήριο όλη την ποδοσφαιρική ομάδα, φρόντισαν με πολύ αγνό και απόλυτα παναθηναϊκό τρόπο να περάσουν σε προπονητές και παίκτες όλα τα σωστά μηνύματα, για το ποια φανέλα θα κληθούν να υπηρετήσουν με «...αγάπη, πάθος και αφοσίωση».
Ήταν οι μικρές και πολύ ξεχωριστές «πινελιές» σε καθεμία απ’ τις νέες φανέλες που παρουσιάστηκαν, που δείχνουν σεβασμό στην ιστορία του συλλόγου και στον κόσμο του. Και άρεσαν πάρα πολύ, έγιναν talk of the town σε κάθε Παναθηναϊκό το βράδυ της Δευτέρας (13/7). Τα λόγια της Βίκυς Μοσχολιού στο κοσμαγάπητο τραγούδι «Εδώ είναι ο παράδεισος και η κόλαση εδώ» που έγινε σύνθημα και πανό απ’ τον κόσμο του «τριφυλλιού», και «ντύνει» μαζί με τη Λεωφόρο σ’ έναν εντυπωσιακό ιριδίζοντα σχηματισμό, το κάτω μέρος της πράσινης φανέλας. Το σήμα με το τριφύλλι στη λευκή φανέλα που «κρύβει» μέσα του το χάρτη του ιστορικού κέντρου της Αθήνας μαζί με την Ακρόπολη. Το «1908» που είναι αποτυπωμένο μέσα στο σήμα της μαύρης φανέλας, εκεί που βρίσκεται η καρδιά κάθε ποδοσφαιριστή και κάθε φίλου της ομάδας που θα τη φορέσει. Ο «σεβασμός» που γράφαμε πιο πάνω...
Ήταν η επέκταση της συνεργασίας με την Adidas έως το 2029 η οποία ανακοινώθηκε κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, αποτυπώνοντας τις σχέσεις και τις συνεργασίες που θέλει να «χτίσει» ο Παναθηναϊκός στην επόμενη μέρα του. Και σε εμπορικό και χορηγικό επίπεδο.
Το πιο «δυνατό» μήνυμα σε όλα
Είναι όλες αυτές οι μικρές και μεγάλες λεπτομέρειες που «δείχνουν» πως ο Παναθηναϊκός (που έχοντας ανανεωθεί πάρα πολύ και σε στελεχιακό επίπεδο τους τελευταίους μήνες) έχει ρίξει στο χρονοντούλαπο την αποκρουστική λογική «χωριού» με την οποία λειτουργούσε σε πολλά κομμάτια του κι έχει αρχίσει να (ξανα)γίνεται ευρωπαϊκό κλαμπ σε όλα του. Αγωνιστικά κι εξωαγωνιστικά...
Στο δρόμο προς τη νέα εποχή που φέρνει το νέο γήπεδο στην περιοχή του Βοτανικού. Ο δρόμος προς την κανονικότητα και την επιστροφή στο πραγματικό μέγεθος του συλλόγου, που θα συνοδεύεται απ’ το σεβασμό όλων. Φίλων κι «εχθρών».
Κι αυτό, στο τέλος της ημέρας, ήταν ίσως και το πιο «δυνατό» μήνυμα της συγκεκριμένης παρουσίασης...