Ο Παντελής Μπούτσκος στο Athletiko: «Ο τελικός στο Μπιλμπάο ήταν ένα τραύμα - Ο Μυστακίδης έφερε όραμα στον κόσμο του ΠΑΟΚ»

To Euroleague Head Coaches Congress, που διοργανώθηκε στο T-Center το προηγούμενο διάστημα (02-05/07) ήταν μια πολύ καλή ευκαιρία για προπονητές απ' όλη την Ελλάδα -και όχι μόνο- να διευρύνουν τους ορίζοντές τους, να εξελιχθούν και να μάθουν τα μυστικά από κορυφαίες προσωπικότητες των πάγκων που έγραψαν τη δική τους ιστορία.

Ανάμεσα στους ανθρώπους που βρέθηκαν στο Μαρούσι ήταν και ένας άνθρωπος που έχει φροντίσει να «μιλάει» με τη δουλειά του. Ο Παντελής Μπούτσκος είναι εραστής του αθλήματος, αλλά και της προπονητικής, έχοντας καταφέρει να πάρει πράγματα από σπουδαίους προπονητές με τους οποίους συνεργάστηκε, όπως ο Σούλης Μαρκόπουλος και ο Μάσιμο Καντσελιέρι.

Στο δεύτερο μισό της σεζόν 2025-26 διαδέχτηκε τον Γιούρι Ζντοβτς και έδειξε στοιχεία του εαυτού του, αλλά και της προπονητικής του ταυτότητας, κερδίζοντας τον σεβασμό όλων στο χώρο. Ο Έλληνας προπονητής πλέον είναι έτοιμος για τις επόμενες προκλήσεις, κάτι που τόνισε και στη μεγάλη συνέντευξη που παραχώρησε στο Athletiko.

Σε αυτή απάντησε χωρίς φόβο και με απόλυτη ειλικρίνεια, για την εξέλιξη του αθλήματος και τη σημασία του παίκτη σε αυτό το κομμάτι, αναφέρθηκε στην παρουσία του στον ΠΑΟΚ, στον τελικό του Μπιλμπάο, αλλά και στην παρουσία του Αριστοτέλη Μυστακίδη, που φέρνει νέο όραμα στον δικέφαλο του Βορρά.

Η κουβέντα όμως ξεκίνησε από την παρουσία του στο συνέδριο προπονητών, που του έδωσε τη δυνατότητα να διευρύνει τους προπονητικούς του ορίζοντες. «Το μπάσκετ είναι ένα ατελείωτο βιβλίο και πρέπει να μπαίνεις στη διαδικασία αναθεώρησης, της εξέλιξης. Η αλληλεπίδραση με πολύ ποιοτικούς προπονητές είναι κάτι πολύ σημαντικό και ο κάθε προπονητής είναι πεινασμένος να εξελιχθεί».

Πότε όμως συνειδητοποίησε πως η προπονητική ήταν το πεπρωμένο του; Ο χρόνος ήταν απροσδιόριστος. «Αυτό είναι μια φωτιά που καίει μέσα σου και δεν έχεις άλλη επιλογή από το να την ακολουθήσεις».

Φτάνοντας έως εδώ κατάφερε να πάρει πολλά από διαφορετικούς προπονητές, άρα και διαφορετικές φιλοσοφίες. Γεγονός που τον βοήθησε ώστε να ανέβει επίπεδο σταδιακά. «Είμαι πολύ τυχερός γιατί έχω συνεργαστεί με εξαιρετικούς προπονητές. Ο καθένας έχει γράψει μέσα μου, με τον δικό του τρόπο. Εγώ δίνω μεγάλη έμφαση στην αλληλεπίδραση με τους παίκτες. Η επικοινωνία με τους παίκτες είναι κάτι που σε βοηθάει να εξελιχθείς».

Η κραταιή άποψη εδώ και πολύ καιρό είναι πως το μπάσκετ είναι το παιχνίδι των παικτών και στην Ευρώπη. Από τη στιγμή που τα παιχνίδια αυξάνονται και δεν υπάρχει ο χρόνος για πολλές και ποιοτικές προπονήσεις, οι παίκτες είναι αυτοί που καθορίζουν την εξέλιξη όχι μόνο ενός αγώνα, αλλά και όλης της σεζόν.

Μια άποψη με την οποία συμφωνεί και ο ίδιος. «Το 2026 το μπάσκετ είναι παιχνίδι των παικτών. Οι παίκτες είναι πρωταγωνιστές. Ο προπονητής πρέπει να σκεφτεί τον τρόπο πώς θα βάλει τον κάθε παίκτη στο σωστό σημείο για να πάρει το μάξιμουμ. Κυρίως να βρει τον παίκτη να επικοινωνεί. Η επικοινωνία είναι μια σπουδαία τέχνη να συνδεθείς με τους παίκτες, να τους εμπνεύσεις με ιδανικά, να τους εμπνεύσεις ότι ανήκουν σε κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό τους, για να μπορέσουν να παράγουν και να είναι χρήσιμοι».

Από τον Φλεβάρη και μετά πολλά άλλαξαν για τον ίδιο. Διότι διαδέχτηκε τον Γιούρι Ζντοβιτς στον πάγκο της ομάδας και ουσιαστικά ήταν αυτός που καθοδήγησε τον ΠΑΟΚ μέχρι το τέλος της σεζόν. Οι προκλήσεις που είχε μπροστά του ήταν πολλές, κάτι που παραδέχτηκε και ο ίδιος.

«Ήταν μια τεράστια πρόκληση», ανέφερε επί του θέματος, για να τονίσει στη συνέχεια πως «τον Φλεβάρη φαινόταν ότι απομακρύνονται όλοι οι στόχοι, με τις αλλαγές παικτών χάθηκε η χημεία, ήρθαν σκληρά αποτελέσματα. Η πρόκληση ήταν τεράστια. Έπρεπε να βρω ένα κανάλι επικοινωνίας, κάποιους κώδικες ώστε να αποκτήσουμε χημεία να βρούμε τον τρόπο να κερδίζουμε αγώνες. Η δουλειά μας στο τέλος της ημέρας ήταν να κερδίζουμε αγώνες».

Μέσα σε όλα είχε να διαχειριστεί μια ομάδα που έπρεπε να μείνει σε υψηλό επίπεδο. Κλειδί σε αυτή την προσπάθεια ήταν η επικοινωνία του με τους παίκτες. «Αυτή είναι μια τέχνη για τον προπονητή, το πώς θα βρει τον τρόπο να συνδεθεί με τους παίκτες. Επένδυσα πολύ μεγάλο κομμάτι σε αυτό. Θα πρέπει να... πουλήσεις το όραμα και οι παίκτες να το αγοράσουν με ενθουσιασμό. Υπάρχουν κάποιες στερεότυπες εκφράσεις, όπως "ο παίκτης να ξέρει το ρόλο του". Δεν είναι απλά να τον αποδεχτεί, θα πρέπει να τον εκτελέσει και να τον κάνει με ενθουσιασμό. Και αυτό είναι ένα ταλέντο και μια τέχνη που ο κάθε προπονητής πρέπει να επενδύσει πολύ στο πώς επικοινωνεί με τους παίκτες του».

Φυσικά η σεζόν για τον «δικέφαλο του Βορρά« επισκιάστηκε από τον δεύτερο τελικό στο Μπιλμπάο, κόντρα στην ομάδα του Χάουμε Πονσαρνάου. Στο δεύτερο μέρος του δεύτερου τελικού οι ασπρόμαυροι δεν μπόρεσαν να ακολουθήσουν τον ρυθμό και έφυγαν με άδεια χέρια από τη χώρα των Βάσκων, για το FIBA Europe Cup.

View this post on Instagram

A post shared by FIBA Europe Cup (@fibaeuropecup)

Γυρίζοντας τον χρόνο πίσω, τι διαφορετικό θα έκανε; «Είναι ένα... τραύμα που έχει γράψει μέσα μας. Είχαμε απέναντί μας μια φανταστική ομάδα με πολλές λύσεις. Είχαν ένα μεγάλο πλεονέκτημα πως είχαν διατηρήσει τον κορμό τους και έκαναν ποιοτικές προσθήκες όπως ο Χίλιαρντ και ο Γιαβόρσκι, που μας πλήγωσαν. Ήταν ένα physical παιχνίδι, ήμασταν λίγο νευρικοί και με την πίεση της έδρας και με το άγχος του να φέρουμε το κύπελλο στη Θεσσαλονίκη. Ήμασταν αρκετά νευρικοί κόντρα στο πολύ physical παιχνίδι των Ισπανών. Μας έχει μείνει ένα μικρό παράπονο, συζητώντας με τους παίκτες, πως τα κριτήρια στις επαφές δεν ήταν ακριβώς τα ίδια. Δεν μπορούμε να επικαλεστούμε δικαιολογίες. Δώσαμε συγχαρητήρια στον αντίπαλό μας, ήταν ένας σπουδαίος τελικός. Δυστυχώς δεν τα καταφέραμε,. Πρέπει να πάρουμε το μάθημα. Είναι κάποιες στιγμές που σε διαμορφώνουν και τις κουβαλάς για πάντα μέσα σου».

Παρά την απώλεια του τίτλου ο ΠΑΟΚ κράτησε σοβαρό προφίλ έως και το τέλος της σεζόν, κάτι που φάνηκε και στη σειρά κόντρα στον Περιστέρι. Αμέσως μετά τον χαμένο τελικό ο δικέφαλος επέστρεψε στην ελληνική πραγματικότητα και έδειξε χαρακτήρα. Θα μπορούσε εύκολα να πει κανείς πως η νίκη που έκανε στο Game 1 των playoffs είχε μεγάλη σημασία, κυρίως για το mentality που έχτιζε η ομάδα.

«Αντιλαμβάνεστε τον βαθμό δυσκολίας. Ομάδες αδειάζουν μετά από έναν τελικό. Για εμάς δεν ήταν μόνο ένα παιχνίδι, αλλά ήταν μια περίοδος 45 ημερών με 14 must win, γιατί όλοι οι στόχοι ήταν στην ίδια γραμμή. Ένα στραβοπάτημα και θα ήμασταν εκτός στόχων. Είχε πολύ μεγάλο βάρος και σημασία αυτό το παιχνίδι. Έπρεπε να αγκαλιάσουμε το τραύμα, να μάθουμε από αυτό, να το αντιμετωπίσουμε και να το ξεπεράσουμε όσο είναι δυνατό για να παίξουμε τη σειρά με το Περιστέρι, που ήταν μια πολύ καλή ομάδα», εξήγησε επί του θέματος ο Έλληνας προπονητής, πριν στραφεί στον Αριστοτέλη Μυστακίδη.

Τι νέο έφερε η παρουσία του στον ΠΑΟΚ; «Σίγουρα αναβάθμισε την καθημερινότητα και τις ρουτίνες της ομάδας και από εκεί και πέρα υπάρχει το πολύ μεγάλο όραμα που δίνει στον κόσμο, πως ο ΠΑΟΚ μπορεί να ταξιδέψει πάλι σε πολύ δελεαστικούς προορισμούς και να αγγίξει τις κορυφές», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού παίκτες που αποτέλεσαν κορμό της περσινής ομάδας, όπως ο Μουρ, ο Ταϊρί, ο Ομορούγι, ο Περσίδης, παρέμειναν στον ΠΑΟΚ. Θα μπορούσε κάποιος να πει πως ήταν μια επιβράβευση και για τον Παντελή Μπούτσκο. Εκείνος ωστόσο βλέπει τα πράγματα διαφορετικά. «Ήταν μια επιβράβευση για την προσπάθεια των παικτών που κατάφεραν να κερδίσουν την εμπιστοσύνη της ομάδας».

Όσο για το μέλλον, η... πείνα του να συνεχίσει στην προπονητική παραμένει μεγάλη. Όπως και το κίνητρό του. «Ο κάθε προπονητής πρέπει να είναι πεινασμένος. Το κίνητρο είναι το κυριότερο, είναι η κινητήριος δύναμη. Το μέλλον θα δείξει».