Ο ΠΑΟΚ άνοιξε την όρεξη, αλλά θέλει ακόμη χρόνο για να στρώσει το τραπέζι

Ο ΠΑΟΚ φρόντισε από πολύ νωρίς να ανοίξει την όρεξη στον κόσμο του. Η νίκη απέναντι στον Παναθηναϊκό και ο τελικός που κρίθηκε στις λεπτομέρειες απέναντι στον Ολυμπιακό ήταν αρκετά για να ανεβάσουν απότομα τις προσδοκίες. Και απολύτως λογικά. Όταν μια ολοκαίνουργια ομάδα δείχνει από τον Σεπτέμβριο ότι μπορεί να κοιτάξει στα μάτια δύο σύνολα αυτού του επιπέδου, είναι δύσκολο να μη βιαστείς να σκεφτείς μέχρι πού μπορεί να φτάσει.

Μόνο που άλλο το να ανοίγει η όρεξη κι άλλο το να είναι ήδη στρωμένο το τραπέζι.

Ο ΠΑΟΚ που δυσκολεύτηκε απέναντι στη Μανρέσα και χρειάστηκε να παλέψει μέχρι το τέλος στη Μύκονο δεν έγινε ξαφνικά χειρότερη ομάδα από εκείνη που είδαμε στο Super Cup. Είναι ακριβώς η ίδια ομάδα. Ένα σύνολο που δημιουργήθηκε σχεδόν από την αρχή, με νέο προπονητή, πολλά καινούργια πρόσωπα, διαφορετικούς ρόλους και αυτοματισμούς που ακόμη χτίζονται. Οι δυνατότητές του φάνηκαν νωρίς. Η σταθερότητα, όμως, χρειάζεται χρόνο.

Υπάρχει παράλληλα και κάτι που δεν πρέπει να περνά απαρατήρητο. Η αναμέτρηση στη Μύκονο ήταν το τέταρτο παιχνίδι μέσα σε επτά ημέρες. Παναθηναϊκός, Ολυμπιακός, Μανρέσα και Μύκονος, τέσσερις εντελώς διαφορετικές απαιτήσεις μέσα σε μία εβδομάδα για μια ομάδα που τώρα μαθαίνει να ζει σε αυτόν τον ρυθμό.

Ο Τρινκιέρι το περιέγραψε μετά το παιχνίδι χωρίς να ψάξει άλλοθι. Μίλησε για μέρος της διαδικασίας, εξήγησε ότι ο ΠΑΟΚ είχε ουσιαστικά ελάχιστο χρόνο για να προετοιμάσει τη Μύκονο, αλλά ξεκαθάρισε παράλληλα ότι «δεν υπάρχουν δικαιολογίες» και ότι η ομάδα του πρέπει να γίνει καλύτερη.

Και αυτή είναι ίσως η πιο σωστή ανάγνωση των τελευταίων ημερών. Η εικόνα στη Μύκονο δεν ήταν καλή και δεν υπάρχει λόγος να παρουσιαστεί διαφορετικά. Όπως δεν ήταν καλή για μεγάλα διαστήματα ούτε απέναντι στη Μανρέσα. Το νωθρό ξεκίνημα, η έλλειψη συγκέντρωσης και τα λάθη είναι πράγματα που ο ΠΑΟΚ θα πρέπει να διορθώσει αν θέλει να πλησιάσει σε σταθερή βάση την εικόνα που παρουσίασε στο Super Cup.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά: δύο κακές εμφανίσεις έφεραν δύο νίκες. Και για μια ομάδα που βρίσκεται ακόμη στην αρχή της διαδρομής της, το να βρίσκει τρόπο να κερδίζει ακόμη κι όταν δεν της βγαίνει το παιχνίδι δεν είναι αμελητέο.

Το Super Cup, λοιπόν, δεν είπε ψέματα. Έδειξε τι μπορεί να γίνει αυτός ο ΠΑΟΚ. Απλώς ίσως μας έκανε όλους να κοιτάξουμε λίγο πιο γρήγορα προς το τέλος της διαδρομής και να ξεχάσουμε ότι βρισκόμαστε ακόμη στην αρχή.

Ο ΠΑΟΚ άνοιξε την όρεξη και μαζί της μεγάλωσε τις απαιτήσεις. Τώρα χρειάζεται χρόνο, δουλειά και υπομονή για να βάλει όλα τα κομμάτια στη θέση τους. Γιατί το μενού δείχνει πολλά υποσχόμενο. Αλλά το τραπέζι ακόμη στρώνεται.