Ο ΠΑΟΚ ενσάρκωσε τον ιδανικό ήρωα μιας καλογραμμένης τραγωδίας

Ένα γεμάτο, καλογραμμένο σενάριο, που περιέχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας αρχαίας τραγωδίας χρειάζεται πάντα έναν ιδανικό πρωταγωνιστή. Έναν υψηλού αναστήματος τραγικό ήρωα που συγκρούεται με τη μοίρα, έρχεται σε ρήξη με ανώτερες δυνάμεις, όπως το πεπρωμένο, και που οδηγείται στην καταστροφή λόγω «ύβρεως» (αλαζονείας) ή «αμαρτίας» (εσφαλμένης κρίσης) γνωρίζοντας τελικά τη συντριβή.

Ο φετινός ΠΑΟΚ τα έχει όλα. Όλα όσα χρειάζονται για να αποτυπώσει το δράμα. Ένα δράμα που βρήκε την κορύφωσή του στον αγωνιστικό χώρο του Πανθεσσαλικού Σταδίου.

Ο Δικέφαλος, σε μια χρονιά που σημαδεύεται από την ιστορική συμπλήρωση του ενός αιώνα ζωής του, ήρθε αντιμέτωπος με κάθε είδους δοκιμασία. Είτε προέρχεται από δικά του αμαρτήματα, είτε από χτυπήματα της μοίρας. Η θέση ισχύος από την οποία ξεκίνησε, έκανε την πτώση του ακόμα πιο συγκλονιστική. Όπως ακριβώς χρειάζεται μια τραγωδία.

Είδε αργά και σταδιακά τα πάντα να γκρεμίζονται στην πορεία του. Να θρηνεί απώλειες χάνοντας δικούς του ανθρώπους, να στερείται διαθέσιμους ποδοσφαιριστές, να χάνει τη «θεία» αγωνιστική του ανωτερότητα, να χάνει την πνευματική του συγκέντρωση και ισορροπία. Να γίνεται τελικά έρμαιο της κατάστασης. Να προσπαθεί να αποφύγει τη μοίρα, αλλά οι πράξεις του να τον οδηγούν ακριβώς σε αυτήν.

Το τραγικό λάθος του, το «αμάρτημα», εμπίπτει στον αρχαίο ορισμό. Να υποπίπτει δηλαδή σε ένα σφάλμα κρίσης ή πράξης, όχι από δόλο, αλλά από άγνοια ή πνευματική τύφλωση.

Τα σφάλματα ήταν απανωτά, σταδιακά μεγαλύτερα, και τελικά καταστροφικά. Η τραγική «κατάληξη» στον τελικό στον Βόλου, έφερε τη συνειδητοποίηση της κατάστασής του, την αποδοχή του πεπρωμένου του, και προκαλεί το έλεος στον θεατή, όπως ακριβώς επιτάσσει η αρχαία τραγωδία. Και από εκεί, οδηγείται στην κάθαρση.

Ο ιδανικός τραγικός ήρωας ΠΑΟΚ συγκρούστηκε με τη «μοίρα» και τη «θεία δίκη», αλλά ακόμη και με τον εαυτό του. Η ορισμός της κάθαρσης στην αρχαία ελληνική τραγωδία, είναι η ψυχική ανακούφιση, η λύτρωση και ο εξαγνισμός που νιώθει ο θεατής. Στην προκειμένη περίπτωση όμως, η κάθαρση πρέπει να έχει τη σύγχρονή της ερμηνεία. Την ψυχοθεραπευτική, τη θρησκευτική, ή τη γενικότερη χρήση της: Απαλλαγή από οτιδήποτε περιττό, βλαβερό ή μολυσματικό.

Η έννοια της τραγικότητας συμπεριλαμβάνει και τη μετάβαση από την άγνοια στη γνώση, μέσα από την περιπλοκή του ήρωα σε αντιφατικές καταστάσεις, διλήμματα και αδιέξοδα μαζί και με τις συνέπειες αυτών των καταστάσεων. Κάπου εκεί πρέπει να το ψάξει ο Δικέφαλος. Στη μετάβαση από την άγνοια στη γνώση…