Ο ΠΑΟΚ έχει περάσει και τις τρεις πρώτες «εξετάσεις» της σεζόν και συνεχίζει να δουλεύει πάνω στην ύλη που θα χρειαστεί στη συνέχεια. Γράφει η Ειρήνη Φράσκου.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Υπάρχουν δύο τρόποι να διαβάσει κανείς το ξεκίνημα του ΠΑΟΚ. Ο πρώτος είναι να κοιτάξει αποκλειστικά την εικόνα του και να σταθεί στα μεγάλα διαστήματα αστάθειας, στις δύσκολες νίκες και στο γεγονός ότι ακόμη δεν έχει παρουσιάσει ένα ολοκληρωμένο 40λεπτο. Ο δεύτερος είναι να κοιτάξει τα αποτελέσματα: Μανρέσα, Μύκονος, Μπόσνα. Τρία παιχνίδια, τρεις νίκες.
Η αλήθεια βρίσκεται κάπου στη μέση. Για μία ομάδα που τώρα χτίζεται, το να κερδίζει ακόμη και όταν δεν παίζει καλά είναι σημαντικό κεφάλαιο. Της αγοράζει χρόνο, της δίνει αυτοπεποίθηση και κυρίως της επιτρέπει να δουλεύει πάνω στις αδυναμίες της χωρίς να πληρώνει βαθμολογικό τίμημα. Το πρόβλημα θα ήταν να θεωρήσει ότι επειδή μέχρι τώρα στο τέλος βρίσκει τον τρόπο, θα τον βρίσκει πάντα.
Το τρίτο δεκάλεπτο στο Σαράγεβο είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα. Ο ΠΑΟΚ είχε τον έλεγχο στο πρώτο μέρος και πήγε στα αποδυτήρια στο +5 (35-40), όμως επέτρεψε στην Μπόσνα να πετύχει 26 πόντους στην τρίτη περίοδο και να προηγηθεί με 61-59. Στο τέταρτο δεκάλεπτο, αντίθετα, την κράτησε στους μόλις 11 και γύρισε ξανά το παιχνίδι.
Εκεί όμως υπάρχει μια λεπτομέρεια που δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη. Τα τέσσερα πρώτα ομαδικά φάουλ του ΠΑΟΚ στην τρίτη περίοδο έγιναν πάνω σε προσπάθεια για σουτ, χαρίζοντας στην Μπόσνα επισκέψεις στη γραμμή και εύκολους πόντους σε ένα σημείο στο οποίο ο Δικέφαλος θα μπορούσε να ελέγξει διαφορετικά τον ρυθμό.
Η έξυπνη χρήση των φάουλ είναι μία από εκείνες τις λεπτομέρειες που σήμερα μπορεί να μη σου κοστίσουν, αύριο όμως απέναντι σε έναν ποιοτικότερο αντίπαλο μπορούν να κρίνουν ένα παιχνίδι. Και το γεγονός ότι συνολικά ο ΠΑΟΚ έκανε 23 φάουλ έναντι 17 της Μπόσνα, η οποία εκτέλεσε 27 βολές, είναι ενδεικτικό.
Το δεύτερο ζήτημα είναι περισσότερο σύνθετο. Τα 7/32 τρίποντα δεν γίνεται να αγνοηθούν. Υπάρχουν στιγμές που ο ΠΑΟΚ παρασύρεται, μεταφέρει υπερβολικά το παιχνίδι του στην περιφέρεια και σταματά να ψάχνει τη μπάλα πιο κοντά στο καλάθι. Όταν μάλιστα τα μακρινά σουτ δεν μπαίνουν, η επίθεσή του μπορεί να γίνει μονοδιάστατη.
Από την άλλη, εδώ χρειάζεται μία διάκριση. Δεν ήταν και τα 32 τρίποντα κακές επιλογές. Αρκετά προέκυψαν μέσα από καλή κυκλοφορία, συνεργασίες και ελεύθερες εκτελέσεις. Άλλο λοιπόν μια κακή επίθεση και άλλο μια σωστά εκτελεσμένη επίθεση που καταλήγει σε άστοχο σουτ.
Αυτό που χρειάζεται ο ΠΑΟΚ είναι καλύτερη ισορροπία. Να μη σταματήσει να παίρνει το ελεύθερο τρίποντο, αλλά όταν αυτό δεν μπαίνει να έχει και δεύτερο δρόμο προς το καλάθι.
Και κάπου εδώ φτάνουμε ίσως στο σημαντικότερο ζήτημα του πρώτου αυτού διαστήματος. Οι ψηλοί του ΠΑΟΚ δεν έχουν ακόμη αφήσει το αποτύπωμα που περίμενε κανείς. Δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν ή ότι δεν θα εμφανιστούν. Ο Αλεξάντερ, ο Γκρέι και συνολικά η front line διαθέτουν διαφορετικά χαρακτηριστικά, αλλά μέχρι στιγμής ο ΠΑΟΚ δεν έχει βρει σταθερά το παιχνίδι μέσα στη ρακέτα που θα αναγκάσει μια άμυνα να κλείσει και θα κάνει ευκολότερη τη ζωή και των περιφερειακών.
Γι' αυτό η προσθήκη του Ντονάτας Μοτιεγιούνας μπορεί τελικά να αποδειχθεί ακόμη πιο κομβική απ' όσο έδειχνε αρχικά. Ο Τρινκιέρι είχε εξηγήσει πριν από το ταξίδι στο Σαράγεβο ότι ήθελε να προσθέσει εμπειρία και έναν παίκτη που «καταλαβαίνει το μπάσκετ». Δεν χρειάζεται να έρθει για να σκοράρει 20 πόντους. Χρειάζεται να δώσει στον ΠΑΟΚ κάτι διαφορετικό: post παιχνίδι, σωστές αποφάσεις, δημιουργία από μέσα προς τα έξω και έναν λόγο στην αντίπαλη άμυνα να μην περιμένει απλώς στην περιφέρεια.
Μέσα σε όλα αυτά, όμως, υπάρχει κάτι που δεν πρέπει να χαθεί. Ο ΠΑΟΚ κερδίζει ενώ ακόμη ψάχνεται.
Και στο Σεράγεβο, όταν βρέθηκε πραγματικά με την πλάτη στον τοίχο, βρήκε την απάντηση από εκεί που πολλές φορές χτίζονται οι νίκες μιας ομάδας που ακόμη δεν έχει αποκτήσει επιθετική σταθερότητα: από την άμυνα. Μετά τους 26 πόντους που δέχθηκε στην τρίτη περίοδο, επέτρεψε μόλις 11 στην τέταρτη.
Ο ίδιος ο Τρινκιέρι μετά το παιχνίδι στάθηκε στο ότι στο τελευταίο κομμάτι βρήκε πέντε παίκτες που λειτούργησαν μαζί στο παρκέ, αλλά και στο ότι αυτή είναι μια νέα ομάδα που χρειάζεται χρόνο για να μάθει να παίζει μαζί.
Δεν είναι ακόμη η ομάδα που θέλει να γίνει. Παίκτες που μπορούν να κάνουν τη διαφορά δεν έχουν εμφανιστεί με συνέπεια, οι ρόλοι ακόμη διαμορφώνονται και οι αυτοματισμοί χτίζονται. Όμως μέχρι να γίνουν όλα αυτά, ο ΠΑΟΚ έχει πετύχει κάτι εξαιρετικά χρήσιμο: μαθαίνει να κερδίζει ακόμη και τις βραδιές που δεν είναι καλός.
Τώρα πρέπει να φροντίσει οι νίκες να μην κρύψουν τα προβλήματα. Γιατί το 3/3 είναι εξαιρετικό μαξιλάρι για να δουλέψεις. Δεν είναι όμως και άλλοθι για να μην διορθώσεις όσα, αργά ή γρήγορα, κάποιος θα σε αναγκάσει να πληρώσεις.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
