Ο προπονητής που κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ παραμονής σε πάγκο - Η ιδιαίτερη ιστορία της Βίρτους Βερόνα
Εδώ και 44 χρόνια, ο Λουίτζι Φρέσκο είναι ο πρόεδρος-προπονητής της Βίρτους Βερόνα, ενός συλλόγου που είναι περισσότερο κίνημα παρά ομάδα!
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Όταν ακούει κάποιος για Βερόνα, την πόλη του ιταλικού Βορρά, αν δεν είναι πωρωμένος με το Calcio, δύσκολα το πρώτο πράγμα που θα του έρθει στο μυαλό θα είναι το ποδόσφαιρο και οι ομάδες της. Η Βερόνα είναι η πατρίδα του «Ρωμαίου και της Ιουλιέτας», των Μοντέγων και των Καπουλέτων και της διαχρονικής τραγωδίας του Ουίλιαμ Σέξπιρ. Μέχρι και σήμερα, οι τουρίστες την επισκέπτονται του Αγίου Βαλεντίνου για να δουν από κοντά το σπίτι και το άγαλμα της Ιουλιέτας, που ο θρύλος λέει ότι φέρνει καλή τύχη σε όποιον το αγγίζει!
Και με το ποδόσφαιρο της πόλης, τι παίζει;
Η Βερόνα έχει ένα ιστορικό κλαμπ: την πρωταθλήτρια του 1981, Ελλάς, που μάλιστα έχει εμφανώς… ελληνικές καταβολές. Στις αρχές του 21ου αιώνα μας προέκυψε και η Κιέβο, ομάδα που αγωνίστηκε στη Serie A για περισσότερο από μια δεκαετία και μάλιστα έχει καταγράψει ευρωπαϊκές συμμετοχές ακομη και στα προκριματικά του Champions League!
Σήμερα, η Ελλάς μετά από 8 χρόνια στη Serie A αγωνίζεται πλέον στην 2η κατηγορία μετά τον περσινό της υποβιβασμό. Η Κιέβο έχει εξαφανιστεί στα τάρταρα του ιταλικού ποδοσφαίρου, τη Serie D, λόγω σοβαρών οικονομικών προβλημάτων τα προηγούμενα χρόνια. Εκει της κάνει παρέα η Βίρτους Βερόνα! Στο ρόστερ της θα βρείτε τον Χακίμ Μαστούρ πάλαι ποτέ ταλέντο της Μίλαν, που πέρασε και από τα μέρη μας και τη Λαμία, ωστόσο μην περιμένετε να διαβάσετε για άλλους σταρ ή σπουδαίους ποδοσφαιριστές που ανέδειξε στο ιταλικό ποδόσφαιρο.
Η τρίτη ομάδα της πόλης της βόρειας Ιταλίας είναι άγνωστη στους περισσότερους ποδοσφαιροφιλους, κάτι πολύ λογικό καθώς δεν έχει καταφέρει ποτέ να παίξει πιο πάνω από τη Serie C, από την οποία μάλιστα υποβιβάστηκε πέρυσι.
Η ιστορία όμως της Βίρτους και του ανθρώπου που είναι η ζωντανή ενσάρκωση της, του Λουίτζι ή «Tζίτζι» Φρέσκο, αξίζει να ειπωθεί, ακόμη κι αν οι αγωνιστικές τους επιτυχίες δεν είναι τόσο αστραφτερές!
Ο Λουίτζι Φρέσκο είναι η… Βίρτους Βερόνα
Για πολλούς ποδοσφαιριστές ή ανθρώπους του ποδοσφαίρου έχει γραφτεί η φράση «ήταν μια ζωή εκεί» αλλά πόσοι μπορούν να πουν ότι εκπροσωπούν τα χρώματα μιας ομάδας από τα 8 τους μεχρι τα 65 τους (και συνεχίζει); Αυτή είναι η περίπτωση του Λουίτζι Φρέσκο, που έκανε τα πρώτα ποδοσφαιρικά του βήματα στις ακαδημίες της Βίρτους στην ηλικία των 8 ετών. Αφού ανέβηκε όλα τα ηλικιακά κλιμάκια μέχρι την ομάδα Νέων, αντιλήφθηκε πώς το ταλέντο του ήταν περιορισμένο. Ωστόσο, ήδη από την εφηβική ηλικία τον είχε κερδίσει η προπονητική.
Μόλις στα 18 του, ανέλαβε να είναι παράλληλα και προπονητής στις ακαδημίες της ομάδας. Το 1982, όντας 21 ετών εκλέχθηκε πρόεδρος της ομάδας! Ακούγεται μεγάλο βάρος για ένα νεαρό με μόλις τρία χρόνια ενήλικης ζωής στην πλάτη του αλλά τότε η Βίρτους ήταν απλώς ένας συνοικιακός σύλλογος που αγωνιζόταν στην 8η κατηγορία του ιταλικού ποδοσφαίρου, από την οποία μάλιστα κινδύνευε να υποβιβαστεί. Ποια ήταν λοιπόν η πρώτη κίνηση του νεοεκλεγέντος προέδρου; Μα φυσικά να προσλάβει τον εαυτό του στη θέση του προπονητή της πρώτης ομάδας για να τη σώσει από τον κίνδυνο. Παρά τις καλές του προθέσεις ο Φρέσκο απέτυχε, η Βίρτους υποβιβάστηκε στην 9η και τελευταία κατηγορία της Ιταλίας, όμως ο ίδιος πήρε όρκο να το… γυρίσει με τα όνειρα του να φτάνουν μέχρι τη Serie A:
«Θεωρούμε τους εαυτούς μας περισσότερο σαν οικογένεια παρά σαν ποδοσφαιρικό σύλλογο, αλλά τα αποτελέσματα έχουν όντως σημασία. Το όνειρο ήταν να αγωνιστούμε στις επαγγελματικές κατηγορίες και είμαι πολύ περήφανος για το πόσο μακριά έχουμε φτάσει».
Από το 1982 μέχρι σήμερα, ο Φρέσκο έχει πανηγυρίσει έξι ανόδους, φθάνοντας μέχρι και τα playoffs της Serie C τη σεζόν 2022-23, όπου η Πεσκάρα της έκοψε το δρόμο για μια ιστορική πρώτη παρουσία στη Serie B.
Ο Φρέσκο έχει λείψει από τον πάγκο της Βίρτους μόλις για 19 ημέρες (!), σε μία περίοδο που θύμισε αυτή που την ανέλαβε. Τον περασμένο Μάρτιο, η ομάδα κινδύνευε με υποβιβασμό και χρειαζόταν ενα ηλεκτροσόκ με νέο προπονητή. Όχι και τόσο νέο βέβαια καθώς ο Φρέσκο προώθησε στον πάγκο το βοηθό του, Τομαζο Τσιέτσι. «Υποφέρουμε, βρισκόμαστε στην τρίτη θέση από το τέλος και χρειαζόμαστε μια ταρακούνηση. Ελπίζω η αλλαγή να μας σώσει. Η αγάπη μου για τη Βίρτους είναι μεγαλύτερη από οποιοδήποτε ρεκόρ». Ο Φρέσκο δεν άντεξε τελικά να μην είναι τυπικά ο προπονητής ούτε για 20 ημέρες, επανήλθε στη θέση του αλλα όπως και τη πολύ μακρινή πια πρώτη σεζόν του δεν απέφυγε τον υποβιβασμό.
Το εντυπωσιακό ρεκόρ του Λουίτζι Φρέσκο
Μπορούμε πλέον με ασφάλεια να πούμε πως ο Φρέσκο, με σερί 43 ετών και 247 ημερών στον πάγκο της Βίρτους, είναι αυτή τη στιγμή ο μακροβιότερος εν ενεργεία προπονητής επαγγελματικής ομάδας στoν κόσμο για τη μεταπολεμική περίοδο. Μάλιστα, η μικρή διακοπή 19 ημερών το 2026, του κόστισε τη δυνατότητα να μεγαλώσει κι άλλο το σερί και να απειλήσει το ρεκόρ του προπολεμικού Φρεντ Έβερις που συμπλήρωσε σχεδόν 46 συνεχόμενα χρόνια (1902-1948) στον πάγκο της Γουέστ Μπρομ! Να σημειωθεί ότι το απόλυτο παγκόσμιο ρεκόρ ανήκει στον Αμαντέου Τεϊσέιρα, προπονητή της βραζιλιάνικης Αμέρικα Μανάους, η οποία δεν υφίσταται πια. Ο Τεϊσέιρα έμεινε στον πάγκο της για 53 χρόνια (1955-2008)!
Πριν από δέκα χρόνια, ο Φρέσκο έλεγε χαριτολογώντας: «Συχνά με συγκρίνουν με τον Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, αλλά πλέον έχω καταρρίψει το ρεκόρ του, καθώς βρίσκομαι στο τιμόνι της Βίρτους για 33 συνεχόμενες σεζόν». Αργότερα θα ξεπερνούσε ακομη και τον Γκι Ρου, εμβληματικό προπονητή της Οσέρ για 44 χρόνια (1961-2005, με κάποιες μικρές διακοπές σε αυτή την περίοδο).
Μάλιστα, ο Φρέσκο ήταν ενήμερος για την επίδοση του Ρου (επίσημα καταγράφηκε στα 35 χρόνια και 365 ημέρες από το 1964 μέχρι την πρώτη διακοπή το 2000) κι είχε βάλει σκοπό να τη ξεπεράσει, όπως και το έκανε. Είναι μεγάλος θαυμαστής του Γάλλου προπονητή, ο οποίος πήρε την Οσερ απο την 5η κατηγορία της Γαλλίας και μέσα σε 35 χρόνια κατάφερε να την κάνει πρωταθλήτρια της χώρας! Ο Φρέσκο γνωρίζει πως κάτι τέτοιο, ειδικά στην εποχή μας, δεν πρόκειται να συμβεί ωστόσο δεν σταματά να ονειρεύεται το καλύτερο για τη Βίρτους: «Έχουμε τις δυνατότητες να παίξουμε στη Serie B, ελπίζω μια μέρα να προπονησω τη Βίρτους σε ντέρμπι με την Ελλάς».
Η ιδεολογική κόντρα με την Ελλάς Βερόνα
Για τους περισσότερους ποδοσφαιρικούς συλλόγους η επιτυχία μετριέται σε τίτλους και αγωνιστικά κατορθώματα. Ωστόσο, αυτή δεν είναι η περίπτωση της Βίρτους. Οι ροσομπλου βρίσκονται σε ένα δύσκολο περιβάλλον, σε μια πόλη που αποτελούν την τρίτη ποδοσφαιρική δύναμη αλλά κυρίως σε μια πόλη που αποτελεί προπύργιο της συντηρητικης δεξιάς στην Ιταλία. Η Βίρτους και οι οπαδοί της τοποθετούνται ιδεολογικά στην ακριβώς αντίθετη πλευρά του πολιτικού τόξου, δηλώνουν αντιφασίστες και έχουν δεσμούς με τους υποστηρικτές των Ζανκτ Πάουλι, Λιβόρνο και Ρέξαμ. Επομένως, η συνύπαρξη στην ίδια πόλη με τους κατά πλειοψηφία ακροδεξιούς οπαδούς της Ελλάς δεν είναι εύκολη.
Στην ουσία η παρουσία της ομάδας του προαστίου Μπόργκο Βενέτσια στην πόλη λειτουργεί ως αντίβαρο στην εικόνα που προβάλλουν οι οπαδοί της Ελλάς. Οι οπαδοί της Βίρτους αντιτίθενται στις πρακτικές των οπαδών της Ελλάς, που είναι από τους πιο ρατσιστές στην Ιταλία και την Ευρώπη γενικότερα. Μάλιστα το 2014, επειδή οι οπαδοί της Βίρτους δεν ήθελαν να έχουν την παραμικρή σχέση με την Ελλάς προέβησαν σε μια ενδεικτική κίνηση. Η ιταλική ομοσπονδία ποδοσφαίρου έκρινε πως το «Γκαβανίν Νοτσίνι», το γήπεδο της Βίρτους δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για τη Serie C και όρισε ως έδρα της ομάδας το «Μαρκαντόνιο Μπεντεγκόντι», δηλαδή την έδρα της Ελλάς. Οι φίλαθλοι της Βίρτους, όμως, αρνήθηκαν να καθίσουν μέσα στο στάδιο στους εντός έδρας αγώνες και προτίμησαν να στηρίζουν την ομάδα τους απ’έξω, ώστε να μην συνδεθούν με κανένα τρόπο με όσα πρεσβεύουν οι οπαδοί η Ελλάς.
Η πραγματική συνεισφορά της Βίρτους και ο τερματοφύλακας-μετανάστης
Η Βίρτους είναι περισσότερο ένα κίνημα παρά ένας ποδοσφαιρικός σύλλογος. Άλλωστε το όνομα της στα λατινικά σημαίνει «αρετή». Η Virtus Vita είναι μια ΜΚΟ που έχει ιδρυθεί από τους οπαδούς της με στόχο να βοηθάει τα αδύναμα μέλη της κοινότητας της Βερόνα και μέσω της ενσωμάτωσης τους στην κοινωνία δια του ποδοσφαίρου να τα προστατεύει από τις κακοτοπιές. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόδειξη από το γεγονός πως ο τερματοφύλακας της Βίρτους είναι ένα τέτοιο άτομο.
Ο Σέικ Σίμπι γεννήθηκε στην Γκάμπια, μια πάμφτωχη, αφρικανική χώρα όπου η διαβίωση είναι εξαιρετικά δύσκολη. Μικρός έπαιζε ποδόσφαιρο στην πατρίδα του ως τερματοφύλακας. Μόλις στα 16 του, πήρε την απόφαση να την εγκαταλείψει για να ψάξει ένα καλύτερο μέλλον στην Ευρώπη. Μέσω Λιβύης πέρασε στο νησί της Λαμπεντούζα, την πιο κλασική πύλη εισόδου των Αφρικανών μεταναστών στην Ιταλία. Οι ιταλικές αρχές τον περισυνέλεξαν και σύντομα στάλθηκε στο κέντρο υποδοχής μεταναστών Costagrande της Βερόνα. Η κρίσιμη επαφή που έκανε εκεί με τους ανθρώπους της Virtus Vita όχι μόνο του έσωσε τη ζωή αλλά του έδωσε την ευκαιρία να κάνει κι αυτό που αγαπάει.
Ποιος τον εμπιστεύτηκε και τον πήρε «κάτω από τα φτερά του»; Μα φυσικά ο Λουίτζι Φρέσκο. Ο πρόεδρος-προπονητής της Βίρτους διέκρινε το ταλέντο του και τον πήρε στο ρόστερ της ομάδας Νέων. Με τα χρόνια ο Σίμπι εξελίχθηκε στο βασικό τερματοφύλακα της ομάδας μετρώντας σήμερα 190 συμμετοχές και 10 συναπτά έτη παρουσίας. Είναι ένας από τους ελάχιστους ποδοσφαιριστές που έχουν εκπροσωπήσει τη Βίρτους στο διεθνές ποδόσφαιρο καθώς είναι συχνά στις κλήσεις της εθνικής Γκάμπιας! To 2018 o Φρέσκο δήλωνε: «Παίζει επειδή είναι καλός, όχι απλά από συμπόνια επειδή είναι μετανάστης». Ο 28χρονος πια Σίμπι δεν το κουνάει από τη Βίρτους, τη θεωρεί «δεύτερη οικογένεια» του και έχει ήδη ανανεώσει μέχρι το 2027!
«Πιστεύω ότι υπάρχει χώρος για όλους σε αυτή τη ζωή»
Ο Λουίτζι Φρέσκο είναι η ψυχή και η καρδιά αυτής της ομάδας, ένας άνθρωπος που, με όχημα το ποδόσφαιρο, είχε ένα όραμα να καλυτερεύσει τη ζωή στον τόπο του και να αντιταχθεί σε όσους επιλέγουν να κοιτούν με καψυποψία τον συνάνθρωπο τους απλά επειδή είναι διαφορετικός. Το ρεκόρ του στον πάγκο της Βίρτους είναι σίγουρα εντυπωσιακό ωστόσο ακόμη πιο σημαντική από το ρεκόρ είναι η αγάπη του για το σύλλογο και την κοινότητα της Βερόνα. Κατά καιρούς έχει χαρίσει κάποιες πολύ ωραίες ατάκες σχετικά με τη φιλοσοφία της ζωής του, η οποία όμως ίσως μπορεί να συμπυκνωθεί σε μία φράση από τη συνέντευξη του σε τοπικό μέσο της Βερόνα το 2021:
«Πιστεύω ότι υπάρχει χώρος για όλους σε αυτή τη ζωή».
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
