Ο Αλέξης Σαββόπουλος γράφει για τις κρίσιμες αποφάσεις της ιταλικής διαιτητικής ομάδας στο ντέρμπι του Άρη με τον ΠΑΟΚ και τα λάθη που κόστισαν στον Άρη.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Τελείωσε ακόμη ένα ντέρμπι στην Τούμπα, στο οποίο ο ΠΑΟΚ καιγόταν για το αποτέλεσμα και τελικά το πήρε από τον Άρη, έχοντας στο πλευρό του όλες τις διαιτητικές αποφάσεις στις κρίσιμες φάσεις. Όλες, μα όλες. Ακόμη και εκείνες που δύσκολα μπορούν να χαρακτηριστούν αμφιλεγόμενες. Ένα παιχνίδι που ξεκίνησε με τον Άρη να πατάει σαφώς καλύτερα στο γήπεδο και τον ΠΑΟΚ αγχωμένο από τα «πρέπει» και την τεράστια πίεση του μοναδικού αποτελέσματος που θα κρατούσε τις ισορροπίες, εντός και εκτός της ομάδας, σε διαχειρίσιμο επίπεδο.
Και ξαφνικά η διαιτητική ομάδα αποφάσισε προς τα πού θα γείρει η πλάστιγγα. Διατήρησε τις αριθμητικές ισορροπίες μετά το τάκλιν του Ζαφείρη στον αχίλλειο τένοντα του Ράτσιτς, τις διατήρησε και στην αγκωνιά του Κένι στον Γιαννιώτα και αποφάσισε πως είναι πέναλτι η επαφή της μπάλας με το χέρι του Φαμπιάνο, το οποίο βρισκόταν σε φυσιολογική θέση, σε ένα πέναλτι VARίσιο 100%, όπως 100% θα ήταν και η αποβολή του Ζαφείρη, αν ο VARίστας έκανε τη δουλειά του με τα ίδια μέτρα και σταθμά και καλούσε τον διαιτητή να εξετάσει την αναβάθμιση της κίτρινης κάρτας σε κόκκινη. Και κανείς δεν θα μπορούσε να πει και πολλά. Τέτοια τάκλιν σταματούν καριέρες.
Και για να μην κλέψει όλη τη δόξα η διαιτητική ομάδα, ο Μπασίρου αποφάσισε να κάνει «προμενάδα», για να τιμήσουμε και τον αείμνηστο Αλκέτα Παναγούλια στο θρυλικό ξέσπασμά του στα αποδυτήρια της Εθνικής Ελλάδος, κατά τη διάρκεια του Μουντιάλ του 1994 στις ΗΠΑ, και μάλιστα διπλή: μία κατεβάζοντας την μπάλα και μία επιστρέφοντας, μετά το παιδαριώδες πούλημά της στους αντιπάλους. Γιατί, άντε, πουλάει την μπάλα προσπαθώντας να κάνει ντρίπλες σε σημείο του γηπέδου όπου κάτι τέτοιο απαγορεύεται. Στη συνέχεια, όμως, αποφασίζει να επιστρέψει χαλαρά, χωρίς καν να προσπαθήσει να κάνει ένα φάουλ για να περιορίσει τη ζημιά που ο ίδιος προκάλεσε, θυσιάζοντας έστω μία κίτρινη κάρτα.
Καθαρά ποδοσφαιρικά, δύο κακές ομάδες που ακόμη ψάχνονται, σε έναν αγώνα που είχε ελάχιστες καλές και πολλές κακές στιγμές και αρκετή ποδοσφαιρική κακοποίηση. Κέρδισε η ομάδα που είχε ξεκάθαρα τη διαιτητική εύνοια. Ο ίδιος αγώνας, με τις ίδιες συνθέσεις αλλά με διαφορετικές αποφάσεις στις «δημιουργικές» φάσεις, θα μπορούσε να έχει εντελώς διαφορετική εξέλιξη. Ο ΠΑΟΚ είχε μία εβδομάδα για να προετοιμάσει την εξωαγωνιστική προσέγγιση του αγώνα και τα κατάφερε περίφημα. Διότι αγωνιστικά δεν κατέθεσε απολύτως τίποτα. Αντιθέτως, ήταν απόλυτα προβλέψιμος και ακίνδυνος. Ο Άρης, από την άλλη, είχε μπροστά του μια ευκαιρία και την κλώτσησε. Δεν θα έχει πολλές ακόμη μέχρι να μπει σε περιδίνηση, διότι, δυστυχώς για το κλαμπ, δεν θα έχει ποτέ τη διαιτητική σφυρίχτρα για να του κερδίζει χρόνο και αγώνες.
Δύσκολα θα βρεθούν διακριθέντες πλην του συγκινητικού Γιαννιώτα του οποίου το κίνητρο και η κατάθεση ψυχής ήταν ολοφάνερα. Αντιθέτως, εύκολα βρίσκει κανείς υστερήσαντες, μετά βέβαια από τη διαιτητική ομάδα. Και ένας από αυτούς έχει όνομα και λέγεται Μπασίρου η αγωνιστική εικόνα του οποίου αναδεικνύει ένα ζήτημα που έχει ξεκάθαρα ο Άρης στο «6». Με τον Χόνγκλα ακόμη ανέτοιμο μετά το χειρουργείο και χωρίς προετοιμασία ο νεοφερμένος πρώην παίκτης της Γουότφορντ, αδυνατεί να σταθεί στο πλευρό του Ράτσιτς καλύπτει τα μέτρα και τα χιλιόμετρα που δεν μπορεί να καλύψει ο Σέρβος και να υποστηρίξει – τη δεδομένη χρονική στιγμή- τις απαιτήσεις της ίδιας της θέσης του. Δικαίως έγινε αλλαγή στο ημίχρονο. Η έξοδός του από τον αγώνα στο δεύτερο ημίχρονο έφερε τον Άρη ξανά σε θέση δημιουργού. Το δε κενό του στα χαφ δεν φάνηκε καθόλου, καθώς ο φιλότιμος Γένσεν, από στόπερ στους πρώτους τρεις αγώνες και «10άρι» στο πρώτο ημίχρονο, βρέθηκε στη θέση «6» στο δεύτερο και πήγε πολύ καλύτερα.
Ο Άρης έχει πλέον τρεις ημέρες για να αδειάσει το μυαλό του, να αφήσει πίσω τον εκνευρισμό, να δει τα λάθη του και ο προπονητής του να επανεξετάσει τις ισορροπίες μέσα στην ομάδα, και αναφέρομαι αποκλειστικά στις αγωνιστικές ισορροπίες, και να ανακατανείμει ρόλους.
Διότι το τέλος αυτής της εβδομάδας και η πρώτη διακοπή του πρωταθλήματος μπορεί να βρουν τον Άρη είτε να έχει επιστρέψει σε μια κανονικότητα είτε να βρίσκεται, από πολύ νωρίς, υπό τεράστια πίεση. Ας δουλέψουν άπαντες ώστε να αποφευχθεί το δεύτερο.
Δεύτερη συνεχόμενη εβδομάδα με δύο αγώνες στο καλεντάρι και, αυτή τη φορά, δύο αγώνες must win. Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο, σε δύο εντός έδρας αγώνες, ο ένας απέναντι σε ομάδα υποδεέστερης κατηγορίας και ο άλλος απέναντι στον Ηρακλή, να κάνει ο Άρης δύο νίκες. Δεν είναι, όμως, και αυτονόητο, αν δεν βελτιωθεί η απόδοση και δεν ανέβουν τόσο ο αγωνιστικός εγωισμός όσο και η οξυδέρκεια.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
