Μετά από ένα κύκλο οκτώ ετών με τα χρώματα της Αναντολού Εφές ο Σέιν Λάρκιν μίλησε στην κάμερα του Athletiko ως παίκτης, πλέον, της Φενέρμπαχτσε αγγίζοντας πολλά μπασκετικά θέματα της καριέρας του.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Δίχως αμφιβολία ο Σέιν Λάρκιν είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους και πιο έμπειρους γκαρντ της Euroleague. Τα οκτώ χρόνια που πέρασε με την φανέλα της Αναντολού Εφές τον έφεραν στην κορυφή του ευρωπαϊκού μπάσκετ κερδίζοντας τον σεβασμό και την εκτίμηση συμπαικτών και αντιπάλων.
Το όνομά του βρέθηκε τα περασμένα χρόνια στην κορυφή πολλών στατιστικών κατηγοριών της Euroleague αποτελώντας ένα από τα μεγαλύτερα αστέρια της διοργάνωσης και έναν από τους πλέον επιτυχημένους γκαρντ σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Έχοντας κατακτήσει δύο τρόπαια Euroleague με την φανέλα της Αναντολού Εφές υπό τις οδηγίες του Εργκίν Αταμάν, ο Σέιν Λάρκιν ξεκίνησε ένα νέο κεφάλαιο στην καριέρα του, το καλοκαίρι που μας πέρασε παίρνοντας την απόφαση να φορέσει τα χρώματα της αντιπάλου της Εφές, Φενέρμπαχτσε και να συνεργαστεί με τον Σαρούνας Γιασικεβίτσιους.
Μία συνεργασία που άργησε πέντε χρόνια να έρθει, όμως εν τέλει συνέβη με τον Λάρκιν να μιλά αποκλειστικά στην κάμερα του Αthletiko για τις μπασκετικές προκλήσεις στα 34, πλέον, του χρόνια αλλά και το δύσκολο κομμάτι της πνευματικής διαχείρησης των τραυματισμών που δεν λείπουν από το παιχνίδι.
- Σέιν, νέα χρώματα. Μετά από οκτώ χρόνια. Πως είναι αυτή η νέα συνθήκη;
«Είναι ωραία, έχω παίξει βέβαια λίγα παιχνίδια ως τώρα. Είχαμε μία μέτρια προετοιμασία αλλά είναι καλά. Προφανώς βρίσκομαι από την άλλη πλευρά της γέφυρας τώρα (σ.σ από την άλλη πλευρά της Πόλης), χρειάστηκε να κάνω κάποιες προσαρμογές ως προς τον τρόπο ζωής, αλλά προφανώς τρέφω μεγάλο σεβασμό και εκτίμηση για τον οργανισμό της Φενέρ. Τους αντιμετώπισα πολύ στο παρελθόν επομένως τώρα χαίρομαι που είμαι μέρος του συνόλου και εκπροσωπώ έναν οργανισμό με τόσο μεγάλη βάση φιλάθλων σε όλον τον κόσμο».
- Έχεις παίξει μεγάλα ματς στην καριέρα σου. Το παιχνίδι απέναντι στον Ολυμπιακό είναι ένα ακόμα. Οι απουσίες που έχουν σας φέρνουν σε θέση να κάνετε κάποιες προσαρμογές στο δικό σας παιχνίδι;
«Όχι απαραίτητα. Ο Ολυμπιακός είναι σπουδαία ομάδα. Ένα από τα στοιχεία που ξεχωρίζει τον Ολυμπιακό είναι το βάθος του. Έχουν πολλούς καλούς παίκτες και σημαντικά κομμάτια. Προφανώς έχουν κάποιες απουσίες αλλά θα μπούμε στο παιχνίδι με την ίδια νοοτροπία γιατί έχουν καλούς παίκτες, καλό σύνολο και καλή ατμόσφαιρα. Θα είναι δύσκολο».
- Πως είναι η συνεργασία σου με τον Σάρας Γιασικεβίτσιους; Μία συνεργασία που ήταν σε συζητήσεις για πέντε χρόνια.
«Πηγαίνει καλά. Έχει ένα μπασκετικό μυαλό. Είμαι σε μία φάση που προσπαθώ να επαναφέρω το σώμα μου στο σημείο που θέλω και να μάθω τους συμπαίκτες μου. Έχουμε μια καλή συνεργασία ως τώρα. Φέρνει τους παίκτες του σε θέση να είναι επιτυχημένοι και κάνει εύκολο το έργο μας στο παρκέ. Πρέπει απλά να προσαρμοστώ στο ρόστερ και στο στυλ παιχνιδιού που έχουμε και θα είναι ένα καλό ταίριασμα αν έχουμε χρόνο και υπομονή».
- Πως μπορεί ένας παίκτης να διαχειριστεί πνευματικά έναν τραυματισμό;
«Δεν είναι εύκολο σίγουρα. Είναι πρόκληση γιατί το πρώτο πράγμα που θες να κάνεις στη ζωή σου είναι να παίξεις μπάσκετ. Όταν κάτι μπαίνει εμπόδιο, ειδικά αν είναι κάτι που δεν περνά από το χέρι σου, τότε είναι δεδομένα δύσκολο. Πρέπει να καταλάβεις όμως πως είναι κομμάτι της διαδικασίας. Είναι κάτι που αποτελεί μέρος του παιχνιδιού. Είναι ένα αρκετά physical παιχνίδι και εκθέτεις το σώμα σου άρα μερικές φορές συμβαίνουν. Αν δουλέψεις όμως σωστά και έχει πάθος και διάθεση γι' αυτό που κάνεις, αν δώσεις στον εαυτό σου μία ακόμα ευκαιρία να είσαι η καλύτερη εκδοχή σου, όπως πριν τον τραυματισμό, τότε υπάρχει λύση. Είναι θέμα προσωπικής προσήλωσης, να επιστρέψεις στην κατάσταση που ήσουν πριν».
Στην Εφές ήμουν αυτός με τον μεγάλο ρόλο, στη Φενέρ θέλω να κερδίζω
- Περνώντας τα χρόνια, αλλάζουν οι προτεραιότητές σου στο μπάσκετ; Να απολαμβάνεις το άθλημα περισσότερο ή να ακούς το σώμα σου για παράδειγμα.
«Θεωρώ πως όλα αλλάζουν όσο μεγαλώνεις. Οι εμπειρίες σου διαφοροποιούνται, ξέρεις τι είναι καλό για εσένα και τι όχι. Ως νέος σε νοιάζει μόνο το να κερδίσεις το βραβείο του MVP ή να είσαι στην καλύτερη πεντάδα και να είσαι ο κορυφαίος σκόρερ. Όσο μεγαλώνεις όμως, αν έχεις κατακτήσεις μερικά από αυτά, οι φιλοδοξίες σου αλλάζουν. Πηγαίνουν περισσότερο προς την πλευρά του να απολαμβάνεις το μπάσκετ.
Στο τέλος όλα έχουν να κάνουν με τη νίκη για εμένα, πλέον. Στην Εφές ήμουν αυτός με τον μεγάλο ρόλο, αυτός που είχε την μεγαλύτερη ευθύνη στις πλάτες του. Σούταρα όποιο σουτ ήθελα να σουτάρω. Είχα δημιουργήσει μια καλή συνθήκη για εμένα εκεί.
Στο τέλος της ημέρας όμως κάποια πράγματα δεν δούλευαν για εμένα και θεωρώ πως δεν δούλευαν και για τον οργανισμό της Εφές. Δεν ήμασταν τόσο επιτυχημένοι όσο στο παρελθόν. Πήρα ρίσκο και ήρθα στην Φενέρ. Στο μυαλό μου είχα μόνο το να κερδίζω παιχνίδια, αυτό θέλω να κερδίζω πρωταθλήματα. Θεωρώ πως με το ρόστερ που έχουμε και την επιτυχία της ομάδας τα περασμένα χρόνια, με το να βρίσκομαι εγώ εδώ - με την εμπειρία που έχω πλέον - μπορώ να προσφέρω κάτι επιπλέον στην ομάδα».
- Πως σου ακούγεται το να μην είσαι πλέον αυτός με τον μεγάλο ρόλο;
«Είναι ένα από τα σημαντικά πράγματα σε αυτή τη φάση της καριέρας μου. Είχα ορισμένους τραυματισμούς τα τελευταία χρόνια. Η φθορά ήταν μεγάλη, έπαιζα πολύ, σκόραρα πολύ, ήμουν στο παρκέ για 30+ λεπτά. Ερχόμενος εδώ ήξερα πως δεν θα είχα τόσο βαρύ ρόλο λόγω των ονομάτων που έχουμε και του ρόστερ. Έχουμε 7-8 παίκτες που μπορούν να σκοράρουν 20 πόντους. Γνωρίζεις λοιπόν τις συνθήκες ερχόμενος σε ένα τέτοιο κλαμπ, ξέρεις τι «αγοράζεις». Το έχουμε συζητήσει άλλωστε. Μπορεί μερικά βράδια να βγεις και να σκοράρεις 20 πόντους και άλλα να σκοράρεις 2. Στο τέλος αν κερδίζουμε αυτό έχει σημασία και έτσι σκέφτομαι σε αυτή τη φάση της καριέρας μου».
Η prime εκδοχή μου είναι ακόμα εδώ
- Όλοι κάνουν λόγο για την prime εκδοχή του Σέιν Λάρκιν. Αισθάνεσαι πως έχεις ακόμα στοιχεία σου από τις prime χρονιές σου;
«Δεν μ αρέσει ιδιαίτερα να μιλάω για τον εαυτό μου αλλά ναι. Πριν από τον τραυματισμό μου πέρσι είχα μέσο όρο 18 πόντους, 6 ασίστ, κάτι τέτοιο. Η prime εκδοχή μου είναι ακόμα εδώ όταν χρειάζεται. Νομίζω πως θα έρθουν ξανά τέτοιες βραδιές όσο προχωρά η σεζόν. Όπως σου είπα όμως, έχω αφήσει πίσω μου την ανάγκη να είμαι ο πρωταγωνιστής κάθε βράδυ. Ανήκω σε ένα μεγαλύτερο, ευρύτερο πρότζεκτ στο οποίο δεν είναι καταστροφικό το να βγω εκεί έξω και να μην έχω 20 πόντους, ή να κουβαλήσω την ομάδα.
Με όλο τον σεβασμό προς όλους, αυτή είναι η αλήθεια για τον ρόλο που είχα στην Εφές. Υπάρχουν προφανώς ακόμα στιγμές που θα δείξω αυτή την εκδοχή και τις ικανότητές μου, να είμαι η prime εκδοχή του εαυτού μου για την Φενέρ, αλλά το να έχω δίπλα μου παίκτες όπως ο Μπόλντουιν, ο Χόρτον-Τάκερ, ο Κλάιμπερν, ο Μπίνγκαμ και άλλους, μου δίνεται η άνεση να μην χρειάζεται να βγάζω αυτή την εκδοχή μου σε καθημερινή βάση. Κατά τη γνώμη μου έτσι μπορείς να χτίσεις μία καλή ομάδα».
- Έχεις δύο τίτλους στη Euroleague, αμφότεροι με προπονητή τον Εργκίν Αταμάν. Σε ήθελε στην πρώτη του χρονιά μαζί στον Παναθηναϊκό. Σκέφτηκες να ακολουθήσεις;
«Ναι, το σκέφτηκα να τον ακολουθήσω στον Παναθηναϊκό. Έχουν μεγάλη βάση οπαδών και το πρότζεκτ που έχτισε ο Αταμάν ήταν καλό. Αποφάσισα να μείνω πιστός στην Εφές. Είχαμε κερδίσει δύο τίτλους και την επόμενη σεζόν έφυγε ο Αταμάν, έφυγε και ο Μίτσιτς. Εγώ αποφάσισα να μείνω και να δείξω την πίστη μου στον οργανισμό. Να παλέψω μόνος μου για το καλύτερο. Να οδηγήσω την Εφές στο επόμενο κεφάλαιο. Δυστυχώς τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν όπως θα ήθελα τόσο εγώ όσο και η ομάδα. Ήταν λυπηρό αλλά τη δεδομένη στιγμή έδειξα την αγάπη μου στην Εφές, την ομάδα που μου έδωσε την πρώτη μεγάλη ευκαιρία να είμαι ο πρωταγωνιστής. Με βοήθησε να ωριμάσω.
- Πως είναι ο Αταμάν ως άνθρωπος εκτός παρκέ; Εμείς βλέπουμε μόνο όσα γίνονται εκεί.
«Είναι πολύ χαλαρός. Στο παρκέ προφανώς είναι εκρηκτικός και κάνει όλα όσα βλέπουμε. Βλέπει το μπάσκετ ως μία δουλειά αλλά και ένα μέσο ψυχαγωγίας. Ως ένα κομμάτι όλου αυτού που συμβαίνει. Εκτός παρκέ είναι χαλαρός, του αρέσει η θάλασσα, το κολύμπι, να χαλαρώνει. Να απολαμβάνει την καλή ζωή. Είναι σίγουρα δύο διαφορετικές προσωπικότητες εντός και εκτός παρκέ αλλά έχει το πάθος και τη δίψα να κερδίζει παιχνίδια και αυτό βλέπουν κυρίως οι φίλαθλοι».
- Ας πάμε σε ένα διαφορετικό θέμα, τα podcasts. Έχεις δει τι έγινε με τον Τάιλερ Ντόρσεϊ. Έχεις podcast δικό σου. Θεωρείς πως ορισμένα πράγματα πρέπει να λύνονται ιδιωτικά; Χωρίς κάμερες και δημόσιες αναρτήσεις.
«Θεωρώ πως εξαρτάται από τον παίκτη. Ορισμένοι θέλουν να είναι πιο ομιλητικοί και πιο ανοιχτοί αναφορικά με τις απόψεις τους ή το τι γίνεται στην καριέρα τους. Κάποιοι άλλοι επιλέγουν μια πιο επαγγελματική διαδρομή. Εγώ βλέπω και τις δύο πλευρές για να σου είμαι ειλικρινής. Κάποια πράγματα ναι, πρέπει να λύνονται εκτός κάμερας, πιο ιδιωτικά. Δεν θεωρώ πως όλα είναι για όλους. Κάποια πράγματα πρέπει να συζητιούνται πίσω από κλειστές πόρτες με τους μάνατζερς, τους προπονητές και όλα αυτά.
Αν κάποιο επιλέγει να πει δημόσια αυτό που σκέφτεται είναι δικό του θέμα, ας το κάνει. Δεν υπάρχει κάτι κακό με αυτο. Απλά πηγαίνει από στόμα σε στόμα. Αν επιτρέψεις στον κόσμο να σε μάθει καλύτερα τότε θα υπάρχουν διάφορες απόψεις για εσένα. Αυτό είναι το ρίσκο σε αυτές τις περιπτώσεις. Εξαρτάται από τον κάθε άνθρωπο».
- Πόσο δύσκολο είναι για ένα παίκτη να περιορίσει και να ελέγξει τον θόρυβο από τα social media, τον κόσμο ή τους δημοσιογράφους;
«Είναι κάτι που έρχεται δεδομένα. Ως παίκτης της Euroleague αγωνίζεσαι σε μία από τις κορυφαίες λίγκες και γίνεσαι πρόσωπο ενδιαφέροντος. Τραβάει το ενδιαφέρον. Πρέπει να μάθεις να το διαχειρίζεσαι. Στην αρχή της καριέρας μου ήμουν αυτός που μετά από ένα ματς θα έμπαινα να διαβάσω τι έλεγε ο κόσμος στο twitter και το instagram για εμένα. 'Αα, έπαιξε καλά'. Με αγαπάνε ή στα ματς που δεν έπαιζα καλά. Προσπαθω όσο μεγαλώνω να μένω μακριά από τα social media πέρα από το podcast μου. Είναι βουή. Στο τέλος της μέρας είναι φίλαθλοι. Όλα αυτά είναι φασαρία και βουή. Το βρίσκω συχνά αστείο πλέον γιατί οι περισσότεροι δεν θα στα πουν μπροστά σου, απλά τους κυριεύει το πάθος».
- Πηγαίνοντας πίσω στην αρχή της καριέρας του τι θα έλεγες στην πιο νεαρή εκδοχή σου να μην θυσιάσει ή να μην συμβιβαστεί;
«Θα έλεγα να παραμείνει ο εαυτός του. Όταν νέοι παίκτες, νεαρά παιδιά γίνονται draft, ιδιαίτερα στην γενιά μου, έχουν έναν σεβασμό προς τους μεγαλύτερους και τους πιο έμπειρους. Στη δική μου περίπτωση θεωρώ ότι έδειξα περισσότερο σεβασμό από όσο χρειαζόταν αναφορικά με το πόσο έχουν τη μπάλα. Αν είχα ένα ελεύθερο σουτ αλλά έβλεπα για παράδειγμα τον Βινς Κάρτερ ή τον Ντιρκ Νοβίτσκι θα έλεγα 'εγώ είμαι ο μικρός Σέιν Λάρκιν από το κολλέγιο' θα τη δώσω σε αυτόν. Πρέπει να έχεις «σκυλίσια» νοοτροπία, να έχεις τη δίψα. Αυτός έγινε αυτό που έγινε γιατί πήρε το σουτ επομένως πρέπει να έχεις την ίδια νοοτροπία. Ναι, θέλω να σε βοηθήσω ως συμπαίκτης αλλά πρέπει να κοιτάξω και τον εαυτό μου.
Νωρίς στην καριέρα μου δεν είχα αυτή τη σωστή νοοτροπία. Σεβόμουν πολύ τους γύρω μου. Αν άλλαζα κάτι θα ήταν να είμαι ο εαυτός μου περισσότερο. Το να είμαι ο εαυτός μου με έφερε σε θέση να γίνω draft στον πρώτο γύρο. Αξίζω να είμαι εκεί, ήμουν ταλαντούχος για να είμαι εκεί αλλά σεβάστηκα πολύ τους μεγαλύτερους».
- Μήπως οι πιο νέοι παίκτες πλέον το κάνουν υπερβολικά πολύ αυτό;
«Είναι μία λεπτή γραμμή. Χρειάζεται να έχεις αυτοπεποίθηση στον εαυτό σου αλλά να σέβεσαι παράλληλα τους πιο έμπειρους. Είναι λεπτές οι ισορροπίες. Υπάρχουν αυτοί που φεύγουν από τη γραμμή τους και πάνε στην άλλη πλευρά αλλά και οι παίκτες που βρίσκουν τρόπους να είναι στην σωστή ισορροπία. Δεν είναι εύκολο γιατί μπαίνει και ο εγωισμός στη μέση στο μπάσκετ. Μία υγιής ισορροπία είναι το ιδανικό σενάριο».
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
