Ο ταχύτερος Έλληνας μεγάλωσε στα χωράφια και κουβαλούσε τελάρα

Πριν γίνει ο ταχύτερος Έλληνας όλων των εποχών στα 100 μέτρα, πριν κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα και πριν γράψει το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία του ελληνικού στίβου, ο Άγγελος Παυλακάκης ήταν ένα παιδί από το Άβατο Ξάνθης που περνούσε μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς του στα χωράφια…

Γεννημένος στις 7 Νοεμβρίου 1976, σαν σήμερα δηλαδή, μεγάλωσε σε αγροτική οικογένεια και έμαθε από μικρός τι σημαίνει δουλειά. Η ζωή του δεν είχε καμία σχέση με την εικόνα ενός μελλοντικού πρωταθλητή που αφιερώνει όλο τον χρόνο του στην προπόνηση. Αντίθετα, οι καθημερινές υποχρεώσεις στο χωριό αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι της παιδικής και εφηβικής του ηλικίας.

Ο ίδιος έχει περιγράψει με αρκετή δόση χιούμορ εκείνη την περίοδο της ζωής του. Όπως έχει αποκαλύψει σε συνέντευξή του στο AthleteStories, ήταν ο πιο γρήγορος ακόμη και στις δουλειές στα χωράφια! Κουβαλούσε τελάρα πιο γρήγορα από τους υπόλοιπους, χειριζόταν γεωργικά μηχανήματα και συμμετείχε στις αγροτικές εργασίες της οικογένειάς του.

Η ζωή στα χωράφια της Ξάνθης

«Κουβαλούσα τα τελάρα πιο γρήγορα απ' όλους, χειριζόμουν τα γεωργικά μηχανήματα, όπως το TRX, εξαιρετικά. Αυτό ήταν σαν μέρος της προπόνησής μου τότε», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά. Για τον ίδιο, εκείνη η περίοδος δεν ήταν κάποια οργανωμένη αθλητική προετοιμασία, αλλά η καθημερινότητά του. Οι ώρες στα χωράφια, η σωματική κούραση και οι απαιτήσεις των εργασιών ήταν μέρος της ζωής ενός παιδιού που μεγάλωνε στην ελληνική επαρχία των ‘80s και ‘90s. Χωρίς να το γνωρίζει τότε, είχε ήδη αρχίσει να χτίζει ορισμένα από τα φυσικά χαρακτηριστικά που θα τον βοηθούσαν αργότερα να ξεχωρίσει στον στίβο.

Μέχρι τα 19 του χρόνια παρέμεινε στο Άβατο. Τότε πήρε την απόφαση να αφήσει την Ξάνθη και να μετακομίσει στην Αθήνα, προκειμένου να κυνηγήσει το όνειρό του στον αθλητισμό. Η μετάβαση από την αγροτική ζωή στον πρωταθλητισμό ήταν μεγάλη, όμως ο Παυλακάκης είχε ήδη μάθει να δουλεύει σκληρά και να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις μιας δύσκολης καθημερινότητας. Κάτι που δεν άργησε να φανεί κατά την διάρκεια των αγώνων που έδινε…

Η αποκάλυψη του ταλέντου

Το 1997 κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 100 μέτρα στους Μεσογειακούς Αγώνες, ενώ την ίδια χρονιά πέτυχε μια επίδοση που θα τον συνόδευε για πάντα. Στις 2 Αυγούστου, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Αθήνας, έτρεξε τα 100 μέτρα σε 10.11 δευτερόλεπτα, καταρρίπτοντας το πανελλήνιο ρεκόρ. Στην κούρσα εκείνη βρέθηκε στην ίδια σειρά με τον σπουδαίο Καναδό Ντόνοβαν Μπέιλι, τον χρυσό Ολυμπιονίκη της Ατλάντα. Ο Παυλακάκης έγραψε ιστορία και σχεδόν 29 χρόνια αργότερα η επίδοσή του εξακολουθεί να αποτελεί το πανελλήνιο ρεκόρ στα 100 μέτρα.

Το 1998 ήρθε ακόμη μία μεγάλη διάκριση, καθώς κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στα 60 μέτρα στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κλειστού στίβου στη Βαλένθια, με επίδοση 6.55. Στην ίδια διοργάνωση διακρίθηκε και η Κατερίνα Κόφφα, με την οποία δημιούργησαν οικογένεια και απέκτησαν τρία παιδιά.

Η καριέρα του είχε φυσικά δεν είχε μόνο καλές στιγμές, αλλά και δύσκολες, με τραυματισμούς που τον ανάγκασαν να περάσει την πόρτα του χειρουργείου και να παλέψει για την επιστροφή του. Συνέχισε να τρέχει σε υψηλό επίπεδο μέχρι και το 2004 και στη συνέχεια συμμετείχε σε αγώνες μέχρι και το 2008, όταν αποφάσισε να κρεμάσει οριστικά τα σπάικς του. Πλέον ασχολείται με την προπονητική, προσπαθώντας να μεταλαμπαδεύσει τις γνώσεις του σε νέους αθλητές.