Το μεγάλο «όπλο» της νοοτροπίας του Βισέντε Ταμπόρδα, η εντυπωσιακή εκκίνηση, η προσαρμογή στο πλάνο του Νίστρουπ και ο δύσκολος δρόμος.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Σε κάποιους ίσως και να μην «αρέσει». Μπορεί και να θεωρούν «παρωχημένο» το ποδόσφαιρο που εκφράζει και καταθέτει μέσα στον αγωνιστικό χώρο. Γούστα είναι αυτά άλλωστε, όπως το βλέπει και το αντιλαμβάνεται ο καθένας το ποδόσφαιρο. Κάποιοι άλλοι, πριν από ένα χρόνο, τον «βάφτισαν» «προβληματικό» στο τακτικό σκέλος και παίκτη που δεν μπορεί να προσαρμοστεί στα ζητούμενα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου.
Οι απαντήσεις, ωστόσο, πάντα (θα) δίνονται εκεί όπου έχει αξία: Στο γήπεδο... Κι αυτό κάνει απ’ τον περασμένο Δεκέμβριο ο Βισέντε Ταμπόρδα, «απαντώντας» σταθερά σε κάθε «αμφισβητία» του, σ’ όσους αποθεώνουν διαρκώς χρυσές μετριότητες και θεωρούσαν τον ίδιο «λίγο» ποδοσφαιρικά. Κι «απαντάει» χωρίς λόγια, δίχως να επιτρέπει σε κανέναν να τσακίσει το μόνιμο χαμόγελο στα χείλη του. «Απαντάει» με αριθμούς, σε γκολ κι ασίστ. Ήδη έχει «γράψει» 3 τέρματα και 2 ασίστ στα πρώτα 9 επίσημα ματς της σεζόν. Και είναι μόνο η αρχή...
Το Νο1 «όπλο» του Αργεντινού μεσοεπιθετικού, πέρα απ’ τη δεδομένη ποιότητα που «κουβαλάει» στα πόδια και στις κινήσεις του μέσα στο χορτάρι, κρύβεται στο μυαλό του και δεν είναι άλλο απ’ τη νοοτροπία του. Είναι ο παίκτης που θα μπει με ξεκάθαρο mindset «θέλω να νικήσω και θα δώσω όλο μου το “είναι” για να πετύχει η ομάδα» είτε περάσει στο ματς στις καθυστερήσεις (όπως έκανε τον περασμένο Γενάρη στη Βουδαπέστη στον αγώνα με τη Φερεντσβάρος), είτε παίξει σ’ όλο το 90λεπτο.
Σ’ εκείνο τον αγώνα με τους Ούγγρους «κέρδισε» για πρώτη φορά τόσο έντονα τον κόσμο του Παναθηναϊκού κι ας έπαιξε μόλις 4 λεπτά, διότι κατέθεσε απίστευτο πάθος, ένταση και «τρέλα», κερδίζοντας δύο φάουλ με τρομερό πείσμα που κράτησαν τους «πράσινους» ψηλά και τους έδωσαν άλλη μία πιθανότητα να κυνηγήσουν ένα δεύτερο γκολ. Ήταν η περίοδος που ο Αργεντινός βιώνει τη μεγάλη αμφισβήτηση και οι φίλοι του Παναθηναϊκού είδαν έναν παίκτη που «σκύλιαζε» για τη φανέλα, χωρίς να υπολογίζει τίποτα.
Η γκολάρα που πέτυχε εναντίον της Ρόμα «γύρισε» οριστικά τον... διακόπτη κι από εκεί και πέρα ο Βισέντε Ταμπόρδα δεν ξανακοίταξε... πίσω του.
Το πόσο πολύ δούλεψε με τον εαυτό του ο Αργεντινός τους τελευταίους μήνες «φωνάζει» πια από μακριά. Και στο κορμί του, όπου είναι πλέον εμφανέστατη η διαφορά, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει τους αγώνες.
Κι ο «απείθαρχος» κι «ασύμβατος» που δεν μπορεί να... καλουπωθεί σε τακτικές κ.ο.κ. (πράγματα που λέγονταν και γράφονταν κατά κόρον για τον Ταμπόρδα), είναι αυτή την στιγμή ο πρώτος παίκτης (μαζί με τον Καλάμπρια) που έχει προσαρμοστεί κι αφομοιώσει το game plan του Τζέικομπ Νίστρουπ. Εκτελώντας εξαιρετικά το νέο ρόλο που του έχει δώσει ο προπονητής του Παναθηναϊκού, ως «internal winger», δηλαδή ως ένας ακραίος μεσοεπιθετικός που ξεκινάει απ’ το δεξί «φτερό» και συγκλίνει προς τα μέσα για να γίνει ο έξτρα χαφ στο build up της ομάδας. Θέση που τον βοηθάει να βρίσκεται... παντού, να απειλεί, να δημιουργεί, να έχει περισσότερους χώρους, να «πατάει» περιοχή και να εκτελεί...
Το μεγαλύτερό του ατού, ωστόσο, ήταν, είναι και θα είναι η νοοτροπία του. Η επιθυμία του να βγει μπροστά, να ηγηθεί, να δώσει το «παραπάνω» στην ομάδα, ειδικά στα σημεία που το χρειάζεται. Μέσα σε μία εβδομάδα σκόραρε τρεις φορές και στα τρία ματς που αγωνίστηκε σε πρωτάθλημα και Κύπελλο. Με τη Νίκη Βόλου μπήκε ως αλλαγή σ’ ένα σημείο που είχε «κολλήσει» ο Παναθηναϊκός κι έδωσε μεμιάς πνοή και το γκολ που έκρινε τη νίκη.
Με τον ΠΑΟΚ άνοιξε το σκορ και μολονότι έχασε πέναλτι, ήταν μαζί με τον Ανδρέα Τεττέη οι μεγάλοι πρωταγωνιστές στο δρόμο προς τη νίκη των «πράσινων». Και στο ματς με την Κηφισιά ήταν εκείνος που έκανε το βήμα... μπροστά, όταν το παιχνίδι «στράβωσε» απότομα για τον Παναθηναϊκό μετά το 1-1 στο 74’. Προηγήθηκε η φάση του 70ού λεπτού, όπου οι «πράσινοι» έχουν κάθε λόγο να «φωνάζουν» πως η μπάλα πέρασε τη γραμμή μετά τον «κεραυνό» του Αργεντινού μεσοεπιθετικού, για να κερδίσει στο 76’ το πέναλτι με το οποίο το «τριφύλλι» ανέκτησε το προβάδισμα.
Κι εκεί ξεχώρισε αμέσως το «μέταλλο» του Ταμπόρδα και το πως μέρα με τη μέρα «χτίζει» μέσα του τον ηγέτη της επόμενης μέρας. Μόλις τέσσερις μέρες μετά το χαμένο πέναλτι απέναντι στον εξαιρετικό Παβλένκα, θα μπορούσε να έχει... κρυφτεί πίσω απ’ την ευθύνη και το βάρος της στιγμής. Να αφήσει την μπάλα στον Λιβάι Γκαρσία ή στον Αζεντίν Ουναΐ. Την πήρε, ωστόσο, αμέσως στα χέρια του κι έδειξε έτοιμος και σίγουρος, με όλη την ομάδα να τον στηρίζει απόλυτα. Κι ο ίδιος είχε την ηρεμία και την αυτοκυριαρχία για να ξαναδώσει το προβάδισμα στους «πράσινους» και να τους οδηγήσει στη νίκη. Θέλει «guts» που λένε και οι Αμερικανοί όλο αυτό κι ο Ταμπόρδα έχει... περίσσευμα από ψυχικά αποθέματα και τη σωστή νοοτροπία, η οποία έχει «κερδίσει» απ’ την πρώτη μέρα και τον «δύσκολο» Τζέικομπ Νίστρουπ...
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
