Κουβαλάει πάνω του την ταμπέλα του «killer». Οταν όμως οι συνθήκες το απαιτούν, βάζει το «εμείς» πάνω από το «εγώ».
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Ο Βαγγέλης Παυλίδης έχει μάθει να «ζει» μέσα στην περιοχή, να κινείται στην πλάτη των στόπερ και να τελειώνει φάσεις. Με αυτά τα στοιχεία «έφτιαξε» το όνομά του, με αυτά τα στοιχεία το «γιγαντώνει» τα τελευταία χρόνια. Στην Εθνική Ελλάδας, όμως, ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς φαίνεται πως έχει βρει έναν τρόπο να αξιοποιεί ακόμη περισσότερα από το παιχνίδι του. Όχι μόνο τα γκολ του, αλλά κυρίως την ποδοσφαιρική του ευφυία και τα ηγετικά χαρακτηριστικά του.
Στα τελευταία παιχνίδια της «γαλανόλευκης», ο Έλληνας επιθετικός εμφανίζεται αρκετές φορές πιο χαμηλά στο γήπεδο. Απομακρύνεται από τα αντίπαλα στόπερ, ζητάει την μπάλα ανάμεσα στις γραμμές και λειτουργεί ως ο παίκτης που συνδέει τη μεσαία γραμμή με την επίθεση. Ο Παυλίδης γίνεται μέρος της ανάπτυξης της ομάδας, «σπάει» σωστά τη μπάλα, αλλά πολλές φορές, όπως έγινε χαρακτηριστικά και στο παιχνίδι με την Σερβία, παίζει άμυνα σε κανονική ροή αγώνα ακόμα και μέχρι την άμυνα της Εθνικής!
Και τα heatmap του και στα δύο παιχνίδια επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές, δηλαδή πόσο πολύ «χαμηλώνει» στο γήπεδο.
Η φάση του γκολ του Χρήστου Τζόλη απέναντι στη Σερβία είναι ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα. Ο Παυλίδης πήρε την μπάλα μακριά από την περιοχή, δημιούργησε μόνος του τις προϋποθέσεις της επίθεσης και την κατάλληλη στιγμή έσπασε αριστερά στον Τζόλη. Ο τελευταίος τελείωσε τη φάση με το εξαιρετικό διαγώνιο σουτ, όμως μεγάλο κομμάτι της δημιουργίας ανήκε στον φορ της Εθνικής.
Ανάλογη ήταν και η σκέψη του στην πάσα προς τον Φώτη Ιωαννίδη, στη πολύ μεγάλη χαμένη ευκαιρία της Ελλάδας στο ματς με την Γερμανία. Αντί να ψάξει ο ίδιος την εκτέλεση, διάβασε την κίνηση του συμπαίκτη του και δημιούργησε τις προϋποθέσεις για «καθαρή» τελική προσπάθεια.
Παρόμοιο μοτίβο εμφανίστηκε και πριν από το νικητήριο γκολ του Δημήτρη Κουρμπέλη. Ο Παυλίδης ήταν εκείνος που είχε «χαμηλώσει» στο κέντρο, είδε έγκαιρα τον χώρο και άλλαξε πλευρά στο παιχνίδι, μεταφέροντας γρήγορα την επίθεση της Ελλάδας εκεί όπου υπήρχαν καλύτερες συνθήκες. Εκεί ήταν ο Χρήστος Τζόλης, ο οποίος συνέχισε την επίθεση από τα αριστερά. Ο Παυλίδης δεν «έγραψε» την ασίστ, αλλά η δική του απόφαση αποτέλεσε ουσιαστικό κομμάτι της δημιουργίας του γκολ.
Αυτό ακριβώς φαίνεται να θέλει ο Γιοβάνοβιτς από εκείνον. Έναν επιθετικό που δεν περιμένει απλώς την μπάλα στην περιοχή, αλλά κατεβαίνει, συμμετέχει, τραβάει μαζί του αμυντικούς και ανοίγει χώρους για τους Καρέτσα, Τζόλη, Ιωαννίδη, Τεττέη και όποιον από την επίθεση της Εθνικής βρίσκεται στον αγωνιστικό χώρο.
Ο Παυλίδης παραμένει ένας μεγάλος σκόρερ. Στην Εθνική, όμως, ο ρόλος του αρχίζει να αποκτά πολύ μεγαλύτερο εύρος. Και ίσως αυτό να είναι το σημαντικότερο που έχει δει σε εκείνον ο Γιοβάνοβιτς, δηλαδή έναν φορ που μπορεί να κάνει καλύτερους και όλους τους υπόλοιπους γύρω του. Αυτή είναι άλλωστε και η νοοτροπία που πρέπει να έχει μια ηγετική φυσιογνωμία, όπως είναι ο Παυλίδης για τα αποδυτήρια της Εθνικής. Το «εμείς» είναι πάνω από το «εγώ».
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
