Ο Θρήνος του Μπαλάσεβιτς και ο θρύλος της σοβαρότητας
Δυο τρεις φάσεις χρειάστηκε να ολοκληρωθούν στη αρχή του δεύτερου ημιχρόνου για να επιβεβαιώσει ο θεατής ότι στην «Χάλα Πιονίρ» ο Ολυμπιακός βρισκόταν σε …αποστολή και δε θα επέτρεπε στην αξιολύπητη Παρτίζαν να τον ανησυχήσει…
Δυο τρεις φάσεις χρειάστηκε να ολοκληρωθούν στη αρχή του δεύτερου ημιχρόνου για να πήξει η θλίψη του θεατή που αγαπά το μπάσκετ και τις παραδόσεις του. Η Παρτίζαν από το πρώτο ημίχρονο κιόλας έσερνε το αποκαμωμένο σαρκίο της στο παρκέ ενός γηπέδου, όπου αν είχαν ψυχή θα έκλαιγσν και τα καθίσματα από την εικόνα της ομάδας του Πεναρόγια.
Eίναι από τις λίγες φορές που η λύπη για το θέαμα που παρουσιάζει ο αντίπαλος είναι ακόμα πιο έντονη από τη χαρά που σκορπάει η σοβαρότητα και ο επαγγελματισμός του (συμπατριώτη) νικητή.
Ο δυστυχής Κάμερον Πέιν, που κατέφθασε στην Ευρώπη ορεξάτος και κουβαλώντας μία βαριά καριέρα στο ΝΒΑ, έλεγε προ ημερών ότι ο στόχος του είναι να παραβρεθεί στον τελικό της Ευρωλίγκας. Winning mentality, όπως κάθε (μεγάλος) αθλητής που σέβεται το παρελθόν του. Αλλά τι να το κάνεις, όταν σε κάθε δευτερόλεπτο μαζί με τους συμπαίκτες του πάνω στο παρκέ, είναι ένα μικρό μαρτύριο; Πριν πάει στον τελικό της διοργάνωσης, η Παρτίζαν και ο Πέιν, καλό θα είναι να φροντίσουν να μην διαλυθεί εντελώς το …διαλυμένο σύστημά της. Κοντά είναι ωστόσο.
Ο κόσμος να φωνάζει ξανά και ξανά το όνομά του Ζέλικο Ομπράντοβιτς…
Ο Μπρούνο Φερνάντο να τα βάζει με τον Καλάθη για μία alley hoop πάσα σε κακό timing και μετά, όταν γίνεται αλλαγή, αντί να κάθεται στον πάγκο να πηγαίνει στα αποδυτήρια.
Ο Ουάσιγκτον να σκοράρει τους 28 πόντους από τους 66 της ομάδας του, αλλά να μην προκαλεί την παραμικρή ανησυχία σε κανένα αντίπαλο. Πιθανώς ο Γιώργος Μπαρτζώκας να είχε πει στα αποδυτήρια “Και 60 να βάλει, μην τον ξεσινερίζεστε”
Ο Ποκουσέφσκι ένα θεόρατο, όσο το μέγεθός του, φάντασμα του εαυτού του, να περιδιαβαίνει στο παρκέ χωρίς σκοπό και προορισμό.
Ο Τζεκίρι να βάζει το πρώτο από το high post και να διστάζει σε όλα τα υπόλοιπα, αδυνατώντας να πιστέψει και ο ίδιος ότι μπορεί να ευστοχήσει σε δύο συνεχόμενα.
Ένας για έναν και όλοι για κανέναν… Ενα συνονθύλευμα παικτών που δε βρίσκουν κανένα λόγο ύπαρξης σε ένα σύστημα που (προσπαθεί να) τους προστατεύει, οδηγώντας σε παραίτηση ακόμα και τον Ζέλικο Ομπράντοβιτς, αλλά …δυο λαλούν και τρεις χορεύουν.
Ο Ολυμπιακός φυσικά, δεν είχε τον παραμικρό λόγο να παρασυρθεί στο σέρβικο θρήνο, θαρρείς και τον μετέτρεψε σε μελωδία ο πολυαγαπημένος τροβαδούρος της χαμένης αγάπης, Τζόρτζε Μπαλάσεβιτς.
Εστω κι αν το έργο του έμοιαζε εύκολο, όχι από πριν αλλά, αμέσως μετά το ξεκίνημα του αγώνα, ουδέν έρχεται μόνο του σε έναν αγώνα μπάσκετ.
Σε μία από τις πιο αναπαυτικές βραδιές της καριέρας του, ο Σάσα Βεζένκοφ (η πιο τρανή απόδειξη της κατάρρευσης των “Γκρόμπαρι”), δεν ένιωσε ποτέ κάποιον να τον σπρώχνει, να τον κοντράρει, να τον απειλεί. Ο Βούλγαρος σταρ έκανε μία άνετη βόλτα στον Δούναβη πετυχαίνοντας 25 πόντους, με την μίνιμουμ σπατάλη εγκεφαλικής και σωματικής ενέργειας. Σε ένα ρεσιτάλ παιχνιδιού off ball.
Ο Τόμας Γουόκαπ πήρε ό,τι του έδωσε η άμυνα της Παρτίζαν και όλες οι άμυνες του κόσμου, σκοράροντας 4/4 τρίποντα (η εφαρμογή του νόμου του Μέρφι για τους Σέρβους) ενώ για τον Εβάν Φουρνιέ, μόνο μία εικόνα είναι αρκετή για να αποτυπώσει την παρουσία του. Με τη διαφορά να έχει αγγίξει από νωρίς διψήφιες και πολύ υψηλές διαφορές, οι γλουτοί του αγγίζουν το πάτωμα όταν λυγίζει τα γόνατα για να μαρκάρει τον αντίπαλο χειριστή (Ουάσιγκτον).
Αυτή η Παρτίζαν ήταν πολύ λίγη και μικρή για τα δόντια του Ολυμπιακού που βρίσκεται επισήμως πια σε φάση restart έστω κι αν αυτή η φάση διαρκέσει λίγο περισσότερο, αφού ο Μόρις θα απουσιάσει για τον επόμενο μήνα.
Το γεγονός ότι οι ερυθρόλευκοι έκαναν περίπατο στην Πιόνιρ, δεν είναι αμελητέο, έστω κι αν οι απέναντι ήταν ένας οργανισμος που δείχνει να βιώνει μία κατάσταση χωρίς αρχή και τέλος.
Η σοβαρότητα και η αποφασιστικότητα με την οποία πάτησαν το παρκέ οι παίκτες του Μπαρτζώκα δεν είναι αυτονόητα. Και πολύ περισσότερο δεν είναι αυτονόητο ότι αυτό το mindset θα είχε και συνέχεια όταν ο αντίπαλος στροβιλιζόταν γύρω από τον εαυτό του κατ’επανάληψη δίνοντας τζούφια άπερκατ.
Η διαφορά των 38 πόντων υποδηλώνει πολλά, ανάμεσα στα οποία όμως και κάτι σημαντικό: Σε αυτό το επίπεδο καμία ομάδα μπορεί να νικήσει αν δεν είναι ώριμη και γειωμένη για 40 λεπτά.
Κι αυτό αν μην τι άλλο είναι ένα κέρδος.
