«Όχι ρε, δεν θα πεθάνουμε, θα πολεμήσουμε»

«Θα πεθάνουμε γι' αυτούς τους αλήτες; Όχι ρε, δεν θα πεθάνουμε, θα πολεμήσουμε»... Φαντάζομαι δεν είμαι ο μοναδικός που θυμήθηκε τα λόγια του αείμνηστου Γιάννη Κυράστα από το μακρινό 2000, μετά το τέλος του πρώτου τελικού ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό.

Για τους 30άρηδες-35άρηδες και κάτω, που δεν έχουν εικόνα, να θυμίσω πως η συγκεκριμένη ατάκα, που έμεινε στην ιστορία, είχε ειπωθεί μετά από την ήττα της τότε ομαδάρας του Τριφυλλιού -είχε ψηφιστεί ως η καλύτερη παρότι δεν την άφησαν να πάρει πρωτάθλημα- από την Παναχαϊκή στην Πάτρα με 1-0. Εποχή που μεσουρανούσε η περίφημη «Παράγκα» του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Τα λόγια του Κυράστα αντικατοπτρίζουν και τα συναισθήματα όλων στον Παναθηναϊκό, όπως αυτά εκφράστηκαν και από την ανακοίνωση που βγήκε λίγες ώρες μετά το τέλος του πρώτου τελικού. Όσα έγιναν σε αυτά τα 40 λεπτά έχουν βγάλει εκτός εαυτού τους «πράσινους». Είδαν τη διαιτητική τριάδα να βάζει φρένο στο γεμάτο αυτοπεποίθηση ξεκίνημά τους στον αγώνα, αποφασίζοντας με διαφορετικά κριτήρια στις δύο πλευρές του παρκέ.

Το αποτέλεσμα ήταν οι βολές να είναι 14-0 στα πρώτα 18 λεπτά, επιτρέποντας στους Πειραιώτες να πάρουν διψήφιο προβάδισμα. Η ίδια πρακτική συνεχίστηκε σε μεγάλο βαθμό και στο δεύτερο ημίχρονο (29-5 οι βολές συνολικά). Αλλά τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός έμενε ζωντανός στη διεκδίκηση του ματς, ήρθε αυτό το σφύριγμα από τη Βάσω Τσαρούχα -παρότι δεν είχε καθαρή οπτική γωνία λόγω παίκτη που βρισκόταν μπροστά της- 45 δεύτερα πριν από το τέλος για να τελειώσει οριστικά το ματς.

Φυσικά, μπορούν να γίνουν πάρα πολλές αναλύσεις πάνω στο αγωνιστικό και τακτικό κομμάτι, όπως η κυριαρχία του Ολυμπιακού στα ριμπάουντ, η αδυναμία του Παναθηναϊκού να κυκλοφορήσει γρήγορα και σωστά τη μπάλα στα double team των «ερυθρόλευκων» πάνω στους χειριστές (και κυρίως στον Ναν) ή τα πολλά λάθη των γηπεδούχων που έδωσαν την ευκαιρία στους «πράσινους» για πόντους στο τρανζίσιον.

Δεν μπορώ να σταθώ σε αυτά παραπάνω, όμως, όταν μπροστά στα μάτια μας γιγαντώνεται ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα. Που δεν μπορεί πλέον να κρυφτεί κάτω από το χαλάκι... Τη στιγμή που το ελληνικό μπάσκετ βρίσκεται σε μια πρωτοφανή άνοδο, με τον Ολυμπιακό και τον Παναθηναϊκό να πρωταγωνιστούν στην Ευρώπη, αλλά και τους Άρη και ΠΑΟΚ να επανέρχονται δυναμικά στο προσκήνιο, η ΕΟΚ με τη διαιτησία της, το σπρώχνουν βαθιά μέσα στον βούρκο.

Μπορεί αυτή η κατάσταση να έχει αναδειχθεί ακόμα περισσότερο την τελευταία τριετία, κατά την οποία ο Παναθηναϊκός ισχυροποιήθηκε αγωνιστικά, αλλά δεν αφορά μόνο τους «πράσινους». Η διαιτησία στην Ελλάδα είναι τραγική σε γενικότερο επίπεδο. Αυτά που συμβαίνουν στην GBL, αλλά και σε μικρότερες κατηγορίες μαρτυρούν πως τα πράγματα έχουν ξεφύγει και απειλούν να ανακόψουν την άνθιση του μπάσκετ στη χώρα μας.

Χρειάζονται παρεμβάσεις και γενναίες αλλαγές στην ελληνική διαιτησία. Όπως το να φύγει επιτέλους από τα χέρια της ΕΟΚ και να γίνει επαγγελματική. Στο ποδόσφαιρο τα κατάφεραν. Στο μπάσκετ γιατί όχι; Κατανοώ πλήρως πως η φύση των δύο αθλημάτων δεν επιτρέπει σε ανάλογες τομές, όπως αυτές που έγιναν στο ποδόσφαιρο και βοήθησαν, δηλαδή τη χρησιμοποίηση του VAR ή ξένων διαιτητών (άλλωστε είδαμε τι γίνεται και στην EuroLeague).

Οφείλουν, ωστόσο, άπαντες να πάρουν μέτρα άμεσα. Είναι ξεκάθαρο πως μεγάλο μέρος του κόσμου «βράζει» αυτή τη στιγμή. Για τον Παναθηναϊκό δεν είναι λύση -και πολύ σωστά- να αποχωρήσει και να πέσει στην Α2. Δεν του το επιτρέπει η ιστορία και το μέγεθός του. Πρέπει, όμως, με τη σειρά του να σπρώξει τις εξελίξεις προς μια κατεύθυνση που θα βελτιώσει την κατάσταση. Για όλους, όχι μόνο για τη δικιά του ομάδα...

ΥΓ. Ο Παναθηναϊκός θεωρώ πως άξιζε τη νίκη, η οποία θα άλλαζε και τα δεδομένα της σειράς ως έναν βαθμό. Πλέον, με τις συνθήκες που υπάρχουν, επαναλαμβάνω αυτό που έγραφα και πριν το τζάμπολ του πρώτου τελικού. Η φετινή ομάδα δεν είναι σε θέση να κάνει υπέρβαση όπως αυτή του 2024.

ΥΓ2. Η εικόνα του Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις δίπλα από τον πάγκο απαντάει σε όσους τον υποτιμούν ως «αδιάφορο» και «τουρίστα».

ΥΓ3. Απίθανος Ντίνος Μήτογλου. Μόνος του πήγε να γυρίσει το ματς. Και απέδειξε κι ένα λάθος που έκανε πολλές φορές ο Αταμάν μέσα στη σεζόν. Ένας παίκτης μπορεί να αποδώσει καλά, αν πάρει χρόνο, ακόμα κι αν το πρώτο του πέρασμα από το παρκέ δεν ήταν θετικό.

ΥΓ4. Εκ των υστέρων πολλά μπορείς να πεις για την επιλογή να μείνει εκτός ο Χουάντσο, αλλά πριν το τζάμπολ ο Αταμάν έκανε το λογικό.