Οι μοιραίες αποφάσεις
Ο Τάσος Καπετανάκος γράφει στο Athletiko για την φετινή ΑΕΚ του Μάρκο Νίκολιτς που μας παρουσιάζει ανορθογραφίες που δεν συνήθιζε στο χορτάρι, στο μυαλό, στις αντοχές.
Αυτή την εποχή περιμέναμε τα πολλά, συνεχή και απαιτητικά ματς. Και η ΑΕΚ αποδείχθηκε κατώτερη των περιστάσεων. Τέσσερις ήττες σε λιγότερο από 20 ημέρες, ειδικά αυτές από Σαχτάρ Ντόνετσκ, ΠΑΟΚ και Παναθηναϊκό να ψάχνεις τι θα μπορούσε να κάνει καλύτερα. Σίγουρα μπορούσε πολλά περισσότερα. Και μπορεί, διότι μας το έχει αποδείξει εντός Νέας Φιλαδέλφειας ότι λειτουργεί σε υψηλότερες στροφές.
Χθες στο ΟΑΚΑ είδαμε βασικούς τον άρρωστο Ρότα ξανά, τον καλό Πήλιο, τον ντεφορμέ Ρέλβας, τον κουρασμένο Μαρίν, τον Μάγερ και τον Γιόβιτς. Τους είχαμε δει και με τον ΠΑΟΚ βασικούς και αναρωτιόμασταν γιατί έπαιξαν και εκεί, ενώ θα μπορούσε να πάει σε μεγαλύτερο rotation ο Μάρκο Νίκολιτς. Και αναμενόμενα χθες με τους ίδιους η ΑΕΚ δεν θα είχε τις ίδιες εντάσεις και αθλητικότητα με τον Παναθηναϊκό που άλλαξε και τους 10 μπροστά από τον Πένια. Ο προπονητής της ΑΕΚ αντιθέτως επέλεξε να μην κάνει rotation με Γκεοργκίεφ, Λυκογιάννη, Αλεξίου, Κάιρινεν, Αριάγκα, Κουτέσα στα χέρια του. Βασικός ο μέτριος Ζούμπκοφ στην Τούμπα, βασικός και χθες. Και το χειρότερο: με αναγκαστική αλλαγή πλευράς στον Μάγερ, τον κορυφαίο δημιουργό της ΑΕΚ. Διπλό λάθος και το βρήκε μπροστά της η ΑΕΚ χθες στο ΟΑΚΑ. O Γιόβιτς δεν είναι όσο επιδραστικός πρέπει και περιμένει… στιγμές. Δεν φτάνει αυτό όμως σε μια ΑΕΚ που θέλει να πετύχει περισσότερα από πέρυσι.
Η διαχείριση του Νίκολιτς μέχρι στιγμής δεν δικαιώνεται και ίσα-ίσα διαπιστώνονται ανορθογραφίες που δεν είχαμε δει πέρυσι. Μεταγραφές έγιναν το καλοκαίρι, μα ο Σέρβος δεν δείχνει να τους εμπιστεύεται μέχρι στιγμής. Εκτός Μάγερ που μπήκε στην 11άδα και δεν βγαίνει και τον Βιτάλις που παίζει αρκετά, Κάιρινεν-Αριάγκα-Ζούμπκοφ-Ζοάο Μάριο-Λυκογιάννης-Αλεξίου παίζουν από λίγο έως… λίγο και με μικρή συμμετοχή στο σχέδιο της ΑΕΚ. Μέγα πρόβλημα για μία ομάδα που ήδη δεν είχε καλύψει τα κενά στο κέντρο της άμυνας και στο δεξί άκρο της άμυνας, όπως είχαμε τονίσει από το φινάλε της μεταγραφικής περιόδου. Ο Γκεοργκίεφ που έχει παίξει μόνο τα ματς Κυπέλλου με Νέστο και Πανσερραϊκό, είναι αδύνατον να είναι έτοιμος… ξαφνικά να μπει στο ημίχρονο του ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό να πέσει πάνω στον φορμαρισμένο Αντίνο. Και εδώ δεν έχει προετοιμαστεί κατάλληλα ένα παιδί που δουλεύεται από τον περασμένο Γενάρη και για δεξί μπακ. Και η εναλλακτική εδώ ο Γκατσίνοβιτς που δεν ταιριάζει για τέτοια ματς. Άρα εδώ δεν είχε δουλέψει για να έχει έτοιμη λύση ο Νίκολιτς όταν θα έλειπε ο Ρότα ή όταν θα χρειαζόταν να βγει. Εδώ που τα λέμε αν υπήρχε αξιόπιστη λύση, θα έπρεπε να είναι βασικός χθες στο ΟΑΚΑ και όχι ο εξαντλημένος Ρότα.
Τα βρίσκει μπροστά της όλα
Η απουσία εντάσεων και αθλητικότητας είχε διαπιστωθεί από την προετοιμασία και δεν έγιναν όλα όσα έπρεπε για να καλυφθεί. Αυτό το βρίσκει μπροστά της τώρα με τα συνεχή ματς και τα υψηλής απαίτησης παιχνίδια. Ο ανταγωνισμός στην Ελλάδα μετά την περσινή επιτυχία της ΑΕΚ αναβαθμίστηκε. Πολύ καλύτερος και γεμάτος ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός έκανε μεταγραφές ακόμη ψάχνεται όμως μα κερδίζει, ο ΠΑΟΚ δεν είναι καλύτερος και δύσκολα θα κάνει πρωταθλητισμό. Άρα δύο αντίπαλοι της ΑΕΚ έχουν μπει δυνατά σε αυτό το πρώτο κομμάτι της σεζόν, σε αντίθεση με την Ένωση που δεν έχει βρει ισορροπία μεταξύ Ελλάδας, Champions League και της απαίτησης για δεύτερο σερί πρωτάθλημα.
Το αγωνιστικό σχέδιο του Νίκολιτς με την ομάδα τοποθετημένη πιο κοντά στην αντίπαλη εστία και με περισσότερο κατοχή μπάλας, δεν έχει λειτουργήσει καθόλου εκτός Νέας Φιλαδέλφειας. Εντός έδρας τα καταφέρνει πολύ καλά μέχρι στιγμής και δείχνει άλλη ομάδα. Εκτός έδρας η ΑΕΚ παρουσιάζεται πνευματικά μία ομάδα που συμμετέχει σε έναν αγώνα και περιμένει στιγμές. Δεν γίνεται κυριαρχική, δεν επιβάλλεται, δεν μας παρουσιάζεται ως Πρωταθλήτρια. Με αυτή την ίδια νοοτροπία, πάει δεύτερη σε μπάλες, σε μονομαχίες, ο αντίπαλος πατάει καλύτερα και πιο αποφασιστικά και της χαλάει το μυαλό στο build up. Xθες την πίεσε αριστερά πάνω σε Πήλιο-Ρέλβας με Τεττέη, Γκαρσία και της έκανε μεγάλο κακό, με τον Μουκουντί και τον Μπρινιόλι να αδυνατούν να χτίσουν και τον Ρότα εξαντλημένο. Και έτσι η μπάλα δύσκολα μπορούσε να περάσει το κέντρο...
Έτσι δέχεται πολύ πιο εύκολα γκολ. Την έπαθε με Κηφισιά στην τελευταία φάση, με Αστέρα AKTOR και δεν απάντησε ποτέ, με το Βόλο και το γύρισε ελέω Γιόβιτς και ακολούθησε η… κατηφόρα: 3 με Σαχτάρ, 5 με Σίτι, 3 με ΠΑΟΚ, 2 από τον ΠΑΟ. 13 γκολ στα 4 τελευταία εκτός έδρας ματς μέσα σε λιγότερο από 20 ημέρες. Έτσι δεν μπορείς να ξαναπάρεις Πρωτάθλημα και να πας… παρακάτω στους στόχους σου. Έτσι θα ζήσεις τη μοίρα σου… Δηλαδή, να μην πετύχεις τον βασικό στόχο της σεζόν: Την κατάκτηση του Πρωταθλήματος.
Η χρονιά δεν τελείωσε. Η ΑΕΚ έχει δώσει μόλις 8 αγώνες στην κανονική περίοδο και πέρυσι τέτοια εποχή πάλι προβληματισμό μας προκαλούσε, αν και φέτος είναι καλύτερη ομάδα συγκριτικά. Ο Νίκολιτς πρέπει να αλλάξει. Τη δουλειά που κάνει, το σχέδιο που μας παρουσιάζει και τη νοοτροπία της ομάδας στο χορτάρι. Ο Νοέμβριος μπήκε και μαζί με τον Δεκέμβρη πρέπει να κρατήσουν την ΑΕΚ κοντά στην κορυφή, να μην ξεμακρύνει και άλλο. Και τον Γενάρη κυνικά να πάει στην αγορά με ότι χρειάζεται ο Νίκολιτς και συμφωνήσει με τον Ριμπάλτα, για να ενισχυθεί με ότι της λείπει. Μόνο έτσι θα κάνει πρωταθλητισμό, ειδάλλως θα κοιτά τον ανταγωνισμό όπως κοιτούσε χθες τον Παναθηναϊκό…