Ομάδα που ξέρει να κερδίζει
Η επαγγελματική και άνετη νίκη στη Γλυφάδα ήρθε να δείξει πως η ΑΕΚ ξέρει πώς να παίρνει αυτό που θέλει. Γράφει ο Χρήστος Τσάλτας.
Δεδομένα το παιχνίδι στη Γλυφάδα, απέναντι στον Πανιώνιο, είχε υψηλό βαθμό δυσκολίας για την ΑΕΚ. Όχι μόνο γιατί η ομάδα ερχόταν από ένα σκληρό 40λεπτο απέναντι στη Μπανταλόνα, αλλά γιατί ο αντίπαλος έπαιζε την ύπαρξή του στο πρωτάθλημα. Με ήττα στο παιχνίδι της 25ης αγωνιστικής οι Νειοσμυρνιώτες θα ήταν το μεγάλο φαβορί για υποβιβασμό. Ή για να είμαστε πιο ακριβείς, δεν θα κρατούσε την τύχη στα χέρια του.
Για την ΑΕΚ το παιχνίδι αυτό είχε «πρέπει» και για ακόμα μια φορά η Ένωση ανταποκρίθηκε με τον σωστό τρόπο. Σε ακόμα ένα παιχνίδι με «πρέπει» η ομάδα παρουσιάστηκε σοβαρή και το τελικό +14 μοιάζει κολακευτικό για τον Πανιώνιο στο τέλος της ημέρας. Διότι η Ένωση είχε τον έλεγχο από τα πρώτα λεπτά, αντέδρασε στο μοναδικό σημείο που οι γηπεδούχοι έβαλαν δύσκολα και στο δεύτερο ημίχρονο «τελείωσε» το παιχνίδι από νωρίς.
Σημείο αναφοράς για την ομάδα του Σάκοτα ήταν η άμυνα. Οι 7 πόντοι παθητικό στο πρώτο δεκάλεπτο ήταν μια ηχηρή δήλωση. Όπως και οι 12 στο τρίτο δεκάλεπτο, που ουσιαστικά έφεραν το παιχνίδι στα μέτρα της ομάδας. Για δεύτερο διαδοχικό παιχνίδι, μέσα σε διάστημα 5 ημερών, με μία μέρα ρεπό και 2 προπονήσεις στο μεσοδιάστημα, η Ένωση παρουσιάστηκε σοβαρή, με ενέργεια και διάθεση στην άμυνα. Και αυτό ουσιαστικά «τελείωσε» κάθε ελπίδα του Πανιωνίου για να διεκδικήσει κάτι.
Ο Πανιώνιος από την πλευρά του, στο πιο κρίσιμο παιχνίδι της σεζόν πήρε (πολύ) κάτω από τη βάση. Ουσιαστικά η μοναδική απειλή ήταν ο Τόμασον, την ώρα που παίκτες όπως ο Λιούις, ο Κρούζερ, ο Γουότσον ήταν εκτος κλίματος. Το κλειδί του αγώνα ήταν η παρουσία του Τέιλορ. Από τη στιγμή που η ΑΕΚ τον... εξουδετέρωσε, τα πάντα πήραν τον δρόμο τους. Ο Αμερικανός είχε μόνο εκλάμψεις και ειδικά στο τέλος που τα πάντα είχαν κριθεί, με την άμυνα της Ένωσης να τον βγάζει απ' το ρυθμό του.
Την ίδια στιγμή η ΑΕΚ έβγαζε λύσεις. Ο Φλιώνης ήταν ορεξάτος και έδωσε τον τόνο στην ομάδα του επιθετικά, έχοντας βοήθειες από τον Μπράουν, που έκανε πολλή δουλειά κοντά στο καλάθι, ενώ και οι Μπάρτλεϊ-Ναναλι ήταν ουσιαστικοί, σε ένα παιχνίδι που πήραν ανάσες, μαζί με τον Γκρέι και γέμισαν τις μπαταρίες τους.
Η νίκη αυτή ήταν μια απόδειξη από πλευράς ΑΕΚ πως φέτος έχει ένα γκρουπ που μπορεί να κερδίζει σε κάθε συνθήκη, που έχει... εθιστεί στα επιτυχή αποτελέσματα και θέλει όλο και περισσότερα κάθε φορά. Δεν υπάρχει άλλωστε πιο δυνατό «ναρκωτικό» από τη νίκη για έναν παίκτη και η φετινή ΑΕΚ το έχει δείξει με τον πλέον ηχηρό τρόπο.
Αυτή τη φορά το έκανε πολύ εύκολα. Σε ένα παιχνίδι που ήταν »τελικός» για τον αντίπαλο της, παρουσιάστηκε σοβαρή και συγκεντρωμένη και.... τελείωσε από νωρίς την υπόθεση. Πατάει πάνω στο εκπληκτικό μομέντουμ που έφτιαξε από την πρόκριση στο Final 4 και εξασφάλισε την τετράδα στο πρωτάθλημα. Αφήνοντας πίσω την κάκιστη εμφάνιση απέναντι στο Περιστέρι και τη συγκυριακή ήττα από τον Άρη, που έτσι όπως εξελίχθηκε το παιχνίδι αδίκησε τον εαυτό της.
Η δουλειά γίνεται όμως και αυτό είναι που έχει σημαία για την ΑΕΚ του Ντράγκαν Σάκοτα. Πόσω μάλλον τώρα που έχουμε μπει για τα καλά στην τελική ευθεία και κάθε αγώνας έχει ξεχωριστή βαρύτητα.
Αντί επιλόγου, κουβέντα για διαιτησία. Θέμα που αρέσει στον λαό, όπως φαίνεται. Προφανώς και η τριάδα Τσαρούχα, Χριστινάκης, Χατζημπαλίδης σήκωσε πολύ σκόνη. Κανείς δεν ξεχνάει τι συνέβη στο περσινό παιχνίδι στην Πάτρα με τον Προμηθέα, τότε που οι δύο πρώτοι απέβαλαν (σχεδόν) όλη την ΑΕΚ. Με εξαίρεση ένα διάστημα στο δεύτερο δεκάλεπτο, που ο Πανιώνιος πλησίασε με πολύ physical παιχνίδι και αποκορύφωμα την αγκωνιά του Τόμασον στον Φλιώνη που έκανε το σκορ 29-35, η ΑΕΚ ήταν τόσο σοβαρή που δεν έδωσε κανένα δικαίωμα αμφισβήτησης. Και αυτό λέει τα πάντα για την οικονομία του αγώνα.
