Ομάδα σημαίνει...
To καλοκαίρι του 2023, με την πρόσληψη του Λουίς Ενρίκε, η Παρί Σεν Ζερμέν δεν άλλαξε προπονητή. Άλλαξε εποχή.
H Παρί Σεν Ζερμέν ήταν για χρόνια μια ομάδα-σύμβολο του ευρωπαϊκού ποδοσφαιρικού «γκλάμουρ», που έκανε τα πάντα και κατάφερε να παίζουν μαζί ο Λιονέλ Μέσι, ο Νεϊμάρ και ο Κιλιάν Εμπαπέ, αποφάσισε να αλλάξει φιλοσοφία για να καλύψει ένα κενό: αυτό της πραγματικής ομάδας.
Ο Λουίς Ενρίκε είναι ο δημιουργός μιας νέας Παρί Σεν Ζερμέν, που χτίστηκε από τις στάχτες της εποχής των σούπερ σταρ, η οποία είδε τελικά τους Μέσι, Εμπαπέ και Νεϊμάρ ως τα κεντρικά κομμάτια μιας δυσλειτουργικής, γεμάτης εγωισμό ομάδας που ποτέ δεν έμοιαζε στην πραγματικότητα με ομάδα.
Αφήνοντας στην άκρη τον εγωισμό. ο Ισπανός έχοντας κληρονομήσει απλά σπασμένα κομμάτια, έβαλε στο επίκεντρο τον συνδυασμό των εξαιρετικών ατομικών δεξιοτήτων των παικτών με ένα εντυπωσιακό πνεύμα συνεργασίας.
Ανέλαβε μια ομάδα πολλοί είχαν ταυτίσει με το. γκλάμουρ και την οδηγεί για δεύτερη συνεχόμενη φορά στον τελικό του Champions League, το οποίο κατέκτησε πέρυσι.
Η πρόκληση του Ενρίκε για την Παρί χωρίς τον Εμπαπέ
Ο Λουίς Ενρίκε βρέθηκε αντιμέτωπος με μια πρόκληση που λίγοι προπονητές έχουν: να αλλάξει τη νοοτροπία ενός συλλόγου που είχε μάθει να ζει γύρω από μεγάλες προσωπικότητες. Η αποδυνάμωση της εξάρτησης από τον Εμπαπέ, ο οποίος παρεπιπτόντως έκανε τα πάντα για να πάει στη Ρεάλ Μαδρίτης με στόχο να κατακτήσει το Champions League, άνοιξε τον δρόμο για μια νέα φιλοσοφία. Και τελικά και τον δρόμο προς την επιτυχία.
«Σας το έλεγα ότι θα ήμασταν καλύτεροι επιθετικά και αμυντικά χωρίς τον Εμπαπέ. Συνεχίζω να το λέω και τα νούμερα το αποδεικνύουν. Όλοι ήθελαν τον Εμπαπέ στην ομάδα, αλλά το σύνολο έχει ανταποκριθεί πάρα πολύ θετικά μετά την αποχώρησή του. Ήθελα από περισσότερους παίκτες μας να σκοράρουν και η ομάδα έχει δείξει φοβερή ωριμότητα» έλεγε ο Ενρίκε τον Φεβρουάριο του 2025. Ήξερε...
Ο Ισπανός προπονητής δεν αντικατέστησε τους σταρ με άλλους σταρ, αλλά με ένα οργανωμένο ποδοσφαιρικό σχέδιο. Με αυτόν στον πάγκο οι Παριζιάνοι πέρασαν σε μια νέα εποχή και, ναι, είναι μια απόλυτα επιτυχημένη μετάβαση.
Αντί να αναζητά τον παίκτη που θα κάνει τη διαφορά, η Παρί άρχισε να χτίζει πάνω στη συνεργασία, την ένταση και την τακτική πειθαρχία. Το αποτέλεσμα είναι μια ομάδα πιο «δομημένη» και λιγότερο απρόβλεπτη από τα προηγούμενα χρόνια.
Χωρίς την απόλυτη επιρροή του Εμπαπέ στο επιθετικό παιχνίδι, η Παρί «αναγκάστηκε» να μοιράσει ρόλους και ευθύνες. Περισσότεροι παίκτες συμμετέχουν στην τελική προσπάθεια, η επίθεση δεν είναι μονοδιάστατη, οι αντίπαλοι δεν μπορούν πλέον να «κλειδώσουν» έναν παίκτη. Έτσι, η ομάδα απέκτησε μεγαλύτερη ποικιλία, αλλά και νέα ταυτότητα.
Επίσης, άλλαξε συνολικά η ψυχολογία της ομάδας χωρίς την παρουσία ενός «ηγέτη». Και ίσως αυτή η αλλαγή να ήταν πιο σημαντική από την τακτική.
Στην Παρί Σεν Ζερμέν του Λουίς Ενρίκε ουδείς είναι πάνω από το σύνολο. Τι σημαίνει αυτό; Η ευθύνη μοιράζεται, η πίεση δεν πέφτει σε έναν σταρ, η ομάδα είναι... ομάδα στα εύκολα, αλλά κυρίως στα δύσκολα.
Η μεταμόρφωση των παικτών της Παρί Σεν Ζερμέν
Ο Μαρκίνιος πήρε... πάνω του ίσως ένα μεγαλύτερο κομμάτι ευθύνης. Ο Βραζιλιάνος κεντρικός αμυντικός έφτασε στην Παρί Σεν Ζερμέν από τη Ρόμα το 2013 και... επιβίωσε με την έλευση του Ενρίκε, ο οποίος αποδείχθηκε αρκετά σοφός στο να τον κρατήσει και να στηριχτεί στον άψογο επαγγελματισμό του και την παγκόσμια κλάση του.
Ο Ουσμάν Ντεμπελέ, ο οποίος έφυγε κακήν κακώς από την Μπαρτσελόνα, μεταμορφώθηκε στον κορυφαίο παίκτη του κόσμου. Και τι δεν κάνει ο Γάλλος: κινείται μέσα στον άξονα σαν δεύτερος επιθετικός, κατεβαίνει για να δημιουργήσει υπεραριθμία, αλλάζει πλευρές συνεχώς, δεν περιμένει απλά την μπάλα, είναι αυτός που «ταράζει» με τις κινήσεις του τον αντίπαλο.
Ο... ήσυχος Βιτίνια «απογειώθηκε» και έγινε ο εγκέφαλος που δίνει το σήμα για τον ρυθμό της ομάδας. Ναι, είναι ο μετρονόμος της Παρί, το τέμπο ορίζεται από αυτόν. Ο Μπράντλεϊ Μπαρκολά είναι το ταλέντο που έγινε μόνιμη απειλή, ο Γουόρεν Ζαΐρ-Εμερί το wonderkid που εξελίχθηκε στο απόλυτο υπερεργαλείο μέσα στο γήπεδο.
Και, βέβαια, ο Χβιτσά Κβαρατσχέλια. Πολλοί είναι αυτοί που λένε και γράφουν ότι αν δεν ήταν από τη Γεωργία θα είχαμε μπροστά μας τον κορυφαίο ποδοσφαιριστή στον κόσμο, ο οποίος ίσως αδικείται λόγω της καταγωγής του, αλλά φροντίζει πια σε κάθε εμφάνισή του να δείξει ότι άξιζε ως το τελευταίο λεπτό τα 80 εκατομμύρια ευρώ που έδωσε η Παρί για να τον κάνει δικό της.
Πώς κατάφερε ο Ενρίκε και έβαλε σε ένα πλαίσιο τη δημιουργική... τρέλα του Γεωργιανού και ταυτόχρονα δεν τον περιόρισε, αλλά τον απελευθέρωσε; Σαν να διαλέγει τώρα ο «Κβαραντόνα» πότε θα... εκραγεί, είναι πιο ομαδικός, χωρίς να γίνεται λιγότερο επικίνδυνος.
Οι απαιτήσεις ήταν και είναι μεγάλες, αλλά η ομάδα που έφτιαξε ο Ισπανός είναι πιο ώριμη. Βλέποντας σήμερα την Παρί Σεν Ζερμέν είναι σαν να διαβάζεις τα πρώτα κεφάλαια μιας νέας εποχής, μιας νέας ιστορίας.
-Στην κεντρική φωτογραφία ο Ουσμάν Ντεμπελέ προσφέρει στον Λουίς Ενρίκε το βραβείο του MVP που πήρε στο παιχνίδι με τη Λίβερπουλ στο «Άνφιλντ».
