Ωρα πράξεων για το σκέπαστρο στο «Κολοκοτρώνης» – Η ατάκα του Καϋμενάκη στον Πτωχό

Υπάρχουν στιγμές που δεν χωρούν άλλες καθυστερήσεις. Στιγμές που διαχωρίζουν εκείνους που απλώς πέρασαν από μια θέση εξουσίας, από εκείνους που άφησαν πραγματικό αποτύπωμα. Για τον Αστέρα AKTOR, αυτή η στιγμή είναι τώρα.

Και ο εκ των ιδιοκτητών του συλλόγου, κ. Γιάννης Καϋμενάκης φρόντισε να το υπενθυμίσει με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο.

Μετά το τέλος του Skiritida Run 2026 στο εντυπωσιακό φυσικό τοπίο του Δάσους Σκιρίτιδας, πραγματοποιήθηκαν οι βραβεύσεις των νικητών των αγώνων. Από την πλευρά του ο κ. Καϋμενάκης υποσχέθηκε ότι με τη στήριξη του κόσμου και την μεγάλη συμμετοχή και στους αγώνες δρόμου, αυτός ο θεσμός θα συνεχιστεί και χρόνο με το χρόνο θα γίνεται ακόμη καλύτερος.

Φυσικά, δεν παρέλειψε από την πλευρά του την ώρα που βρέθηκε πάνω στη σκηνή για τις απονομές με τον Περιφερειάρχη Πελοποννήσου κ. Δημήτρη Πτωχό και το Δήμαρχο Τρίπολης κ. Κώστα Τζιούμη, να υπενθυμίσει για ακόμη μία φορά ότι αποτελεί εκκρεμότητα ετών το στέγαστρο στο «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης», το οποίο βάσει εξαγγελιών τουλάχιστον το τελευταίο διάστημα φαίνεται ότι δρομολογείται.

Ο ισχυρός άνδρας του Αστέρα εξέφρασε την ελπίδα να γίνει ό,τι χρειάζεται, ώστε σύντομα ο Αστέρας να αποκτήσει το πολυπόθητο στέγαστρο στη Θύρα 1. Και στη συνέχεια έδωσε στη δημόσια τοποθέτησή του την πραγματική διάσταση του ζητήματος.

«Μας το είχαν υποσχεθεί. Προσπαθούμε πάνω από δέκα χρόνια», ήταν η χαρακτηριστική ατάκα του.

Μια ατάκα που ειπώθηκε στον Πτωχό, αλλά στην πραγματικότητα απευθύνεται σε όλους εκείνους που όλα αυτά τα χρόνια είχαν την ευθύνη να προχωρήσουν το συγκεκριμένο έργο.

Πλέον η συγκυρία είναι διαφορετική. Ο Αστέρας συμπληρώνει 20 χρόνια στην κορυφαία κατηγορία του ελληνικού πρωταθλήματος. Είκοσι χρόνια παρουσίας, συνέπειας και εκπροσώπησης της Αρκαδίας στο υψηλότερο επίπεδο. Ένα διάστημα μέσα στο οποίο το «Θεόδωρος Κολοκοτρώνης» έχει φιλοξενήσει μεγάλες αναμετρήσεις, ευρωπαϊκές βραδιές και χιλιάδες φιλάθλους.

Κι όμως, η Θύρα 1 εξακολουθεί να περιμένει το στέγαστρό της. Ακριβώς γι' αυτό, η ατάκα του Καϋμενάκη έχει μεγαλύτερο βάρος και αποτελεί μια υπενθύμιση ότι ο χρόνος των υποσχέσεων έχει τελειώσει.