Όσα φέρνει ο χρόνος, δεν τα φέρνει η ώρα
Ο Θόδωρος Χαστάς γράφει για τα πρώτα γενέθλια του Athletiko που άλλαξε τα δεδομένα των ελληνικών media αλλά και της ζωής του.
Λένε ότι όσα φέρνει η ώρα, δεν τα φέρνει ο χρόνος. Η ώρα αυτή ήταν ένα καλοκαιρινό μεσημέρι που χτύπησε το τηλέφωνο, είχα την πρώτη επικοινωνία και δέχθηκα την πρόταση συνεργασίας από τους επιτελείς του Athletiko. Δεν τα είχε φέρει ο χρόνος για κάτι ανάλογο, για κάτι τόσο μεγαλεπίβολο.
Υπάρχει όμως και το αντίστροφο. Ποιητική αδεία και πέρα από κάθε πρόβλεψη. Όσα έφερε αυτός ο ένας χρόνος δεν μπορεί να συγκριθεί με καμιά ώρα. Με τίποτα ανάλογο στα χρονικά των ελληνικών media, με τίποτα ανάλογο στα χρονικά της επαγγελματικής μου καριέρας αλλά και της ίδιας μου της ζωής. Το Athletiko άλλωστε δεν είναι απλώς μια δουλειά. Δεν είναι δυο γραμμές στο βιογραφικό. Είναι τρόπος ζωής. Είναι η ασυναίσθητη χαμογελαστή αύρα που εκπέμπει, είναι το παρεϊστικο κλίμα σε κάθε έκφανσή του: Στα ιντέρναλ τσατ, στις τηλεφωνικές κλήσεις, εκ του σύνεγγυς, στον αέρα της τηλεοπτικής εκπομπής, στους διαδρόμους, στα γραφεία.
Είναι η χαρά της δημιουργίας, η απροσδιόριστη ευχαρίστηση να κάνεις περισσότερα και όχι λιγότερα. Η πρώτη φροντίδα το πρωί, και η τελευταία το βράδυ. Ακόμα κι αν βρίσκεσαι 504 χιλιόμετρα μακριά από τη βάση του, η καρδιά χτυπάει εκεί. Η ψυχή και το μυαλό σου είναι εκεί.
Μπορεί να μην ήμουν ακόμα μέλος της οικογένειας όταν ακούστηκε το πρώτο αθώο κλάμα του νεογέννητου μωρού, αλλά άκουσα τα πρώτα του φωνήεντα, αποστείρωσα τα πρώτα του μπιμπερό. Η έλξη ήταν σχεδόν αυτόματη. Και ήμουν σίγουρος ότι μπορώ να κάνω για αυτό τα πάντα. Όπως και αυτό για μένα.
Ένας χρόνος Athletiko λοιπόν. Κι αν κάποιοι υποστηρίζουν οι αριθμοί και η στατιστική είναι ο ασφαλέστερος τρόπος για να πεις ψέματα, ας δουν κατάματα τη μεγάλη αλήθεια. Εχθροί και φίλοι. Αυτό που κατάφερε σε 365 μέρες λειτουργίας αποτελεί ήδη μια case study για ολόκληρο τον κλάδο. Κάτι που δεν έγινε και μάλλον είναι δύσκολο να ξαναγίνει. Στον χρόνο απογείωσης και εκτόξευσης.
Μια τρελή, τρελή πτήση βρίσκεται στον αέρα, σκίζει τους αιθέρες, και πάει για ακόμα πιο ψηλά. Το «sky is the limit» δεν αρκεί για το Athletiko που βάζει συνεχώς νέους μεγαλύτερους στόχους. Όλοι εμείς εκεί για να τους εκπληρώνουμε. Όλοι εσείς εκεί για να τους παρακολουθείτε παρέα μας. Όλοι για να περνάμε καλά.
Ένα χρόνο κι άλλη μια αιωνιότητα. Χρόνια μας πολλά! Χρόνια πολλά Athletiko!