Όταν χάνεται τίτλος πειράζει και όταν σε πειράζει… δείξτο

Στην ΑΕΚ της νέας εποχής δεν επιτρέπεται απώλεια τίτλων. Στην ΑΕΚ της νέας εποχής δεν επιτρέπεται να χάνεται τίτλος από τον συμπαθή και δυνατό ΟΦΗ. Στην ΑΕΚ της νέας εποχής δεν επιτρέπεται να προηγείσαι και σε 7 λεπτά να χάνεις από υποδεέστερη ομάδα. Μόνο έτσι αντιμετωπίζεται η απώλεια τίτλου της ΑΕΚ. Μόνο έτσι πρέπει να αντιμετωπιστεί από όλους στο κλαμπ.

Όταν χάνεται τίτλος για την ΑΕΚ πειράζει. Και όταν πειράζει, μπες ξανά στο γήπεδο και δείξτο. Και για όσα είδαμε στο Παγκρήτιο από την ΑΕΚ το σπουδαίο… πεδίο αντίδρασης είναι τα πλέι οφ του Champions League. Εκεί που η ΑΕΚ πρέπει να είναι σοβαρή, ανταγωνιστική και συγκεντρωμένη για να μην πάθει ξανά ζημιά όπως απέναντι στον ΟΦΗ. Θα είναι ξανά φαβορί. Όπως και στο Super Cup. Ομως με τους Βούλγαρους διακυβεύεται κάτι πολύ μεγάλο. Η πρόκριση στην League Phase του Champions League. Πολύ πιο σημαντικό και σπουδαιότερο από τον τελικό του Super Cup δεδομένα.

Χωρίς εντάσεις, χωρίς κίνηση και ταχύτητα

Τι είδαμε λοιπόν από την προβληματική ΑΕΚ. Πολύ μικρές εντάσεις. Ομάδα βαριά που δεν έδειξε να τρέχει το ματς, αλλά να θέλει να το ελέγξει και να μην κινδυνεύει. Κατανοητό για την εποχή, αλλά ο αντίπαλος είχε νεύρο και θράσος. Το ημίχρονο για την ΑΕΚ έκλεισε με προβληματισμό μεν, αλλά όλα τα… σκέπασε το γκολ του Γιόβιτς. Τα χαφ δεν έδιναν το κάτι παραπάνω, τα μπακ δεν είχαν ουσία, οι εξτρέμ καθόλου παραγωγικοί, όπως και ο Βάργκα. Αυτό συνεχίστηκε και στο β’ ημίχρονο, με την ΑΕΚ να μην μπορεί να μην έχει πρόβλημα από τον μέτριο Καλοσκάμη που έπρεπε να μείνει στο γήπεδο. Ο κανονισμός για τους μικρούς πλήγωσε ξανά την ΑΕΚ, ξανά απέναντι στον ΟΦΗ, όπως και στο ματς Κυπέλλου τον περασμένο Γενάρη όπου και αποκλείστηκε.

Για τον Μπαλαμώτη ήταν κάπως καλύτερη η εικόνα, ελέω και της άμυνας μπροστά του. Ο Μάρκο Νίκολιτς πήρε το ρίσκο και δεν έχασε πολλά τελικά. Στα 7 λεπτά της ανατροπής εμφανίστηκαν όλες οι αδυναμίες της ΑΕΚ. Χωρίς συγκέντρωση, με αποστάσεις και κούραση στο χορτάρι. Αυτά ο ΟΦΗ τα βρήκε μπροστά του και τα εκμεταλλεύτηκε. Σε όλες τις κρίσιμες φάσεις η ΑΕΚ είχε αργές αντιδράσεις. Η είσοδος του Ζίνι έφερε ταχύτητα και ένταση, ο Μάνταλος δημιουργία, όπως και ο Μάγερ που ήταν μοιραίος αφού έχασε το τετ α τετ για το 0-2 και αμέσως ισοφαρίστηκε η ομάδα του. Τελικά ο Ζίνι που έκανε τη διαφορά στο τέλος ως δεξιός εξτρέμ, έφερε και την ισοφάριση… θαύμα στο 98’. Στα πέναλτι τα περισσότερα είναι τύχη και ξεκινάς 50-50. Ο Βάργκα μοιραίος αστόχησε, ο Στρακόσια με την είσοδο του δεν έπιασε κανένα από τα πέντε. Έτσι χάθηκε το τρόπαιο, στα πέναλτι.

Η κανονική διάρκεια είναι καθρέφτης για την ΑΕΚ

Όμως για την ΑΕΚ τα μεγάλα προβλήματα και τα μεγάλα ερωτηματικά τα είδαμε στην κανονική διάρκεια του τελικού του Super Cup. Δεν είναι καμπανάκι, είναι συναγερμός για όλους εντός του κλαμπ. Σαν… παραγγελία ότι είδαμε στην Κρήτη ενόψει των πλέι οφ του Champions League και ενόψει όσων πρέπει να διορθώσει ακόμη η ΑΕΚ μεταγραφικά. Είναι όλα μπροστά μας. Η άμυνα θέλει περισσότερο ταχύτητα στα στόπερ και ποιότητα αριστερά, τα χαφ έναν ακόμη χαφ με τρεξίματα όπως ο Βιτάλις. Δεν χρειάζονται αφορισμοί και ισοπέδωμα στην κριτική. Υπάρχει πικρία, όπως σε κάθε απώλεια τίτλου. Η ΑΕΚ έχει ποιότητα, έχει χαρακτήρα και μέταλλο. Ένα πείσμα που θέλει περισσότερο ενέργεια και εντάσεις για να μπορεί να σταθεί στο υψηλότερο επίπεδο απαιτήσεων. Τα ματς με την Λέφσκι είναι η μεγάλη ευκαιρία όλων να δείξουν ότι απόψε τους... πείραξε.