Παπαναστασίου: «Το μόνο που λείπει είναι ένα χρυσό μετάλλιο και το κυνηγάμε σε κάθε διοργάνωση»

Κώστας Κάκαρης και Αλέξανδρος Παπαναστασίου έδωσαν συνέντευξη εφ'όλης της ύλης στο «Greek City Times» ενώ αναφέρθηκαν και στο World Cup 2026, το οποίο θα διεξαχθεί τον Ιούλιο στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας.

Οι δύο πολίστες που μέχρι τώρα εκτός από συμπαίκτες στην Εθνική Ελλάδας ήταν και συμπαίκτες στον Ολυμπιακό, μίλησαν για την πορεία τους τόσο με την Εθνική ομάδα όσο και με όλα τα κλαμπς που έχουν αγωνιστεί. Εκτός από αυτό όμως, ο Αλέξανδρος Παπαναστασίου αναφέρθηκε και στο χρυσό μετάλλιο, το οποίο είναι αυτό που διεκδικεί η «γαλανόλευκη» σε κάθε διοργάνωση.

Για το World Cup που διεξάγεται στο Σίδνεϊ και τη σημασία της παρουσίας της ελληνικής ομογένειας, οι δύο παίκτες είχαν παρόμοιες σκέψεις. Οι ίδιοι εξέφρασαν τα συναισθήματά τους και όσα σκέφτονται τους για τους αγώνες.

Ο Παπαναστασίου δήλωσε: «Το να παίξουμε μπροστά στην ελληνική κοινότητα είναι κάτι που πραγματικά ανυπομονούμε να ζήσουμε. Το να παίζεις για την Ελλάδα μπροστά σε Έλληνες είναι μια μοναδική εμπειρία που σπάνια έχουμε. Κάθε φορά που συμβαίνει είναι αξέχαστο. Ελπίζουμε πολλοί Έλληνες να έρθουν να μας παρακολουθήσουν, γιατί θα κάνει τους αγώνες ακόμα πιο ξεχωριστούς για εμάς».

Ο Κάκαρης είπε: «Ελπίζω να μπορέσουν να δουν τη σκληρή δουλειά που κάνουμε καθημερινά και το πάθος που έχουμε όταν αγωνιζόμαστε για την εθνική ομάδα της Ελλάδας».

Η συνέντευξη του Κώστα Κάκαρη

Σχετικά με το πώς προετοιμάζεται για το επίπεδο σκληρότητας στις μεγάλες διοργανώσεις, μιας και αγωνίζεται στη σωματικά πιο απαιτητική θέση:

«Η θέση του φουνταριστού είναι πραγματικά απαιτητική και για αυτόν τον λόγο χρειάζεται να προπονείσαι σκληρά και σε πολύ υψηλή ένταση, τόσο μέσα στην πισίνα όσο και στο γυμναστήριο, ώστε να μπορείς να αντέξεις όλες αυτές τις επαφές και την πίεση».

Για την επιλογή του στην καλύτερη επτάδα του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος 2026 και το τι σημαίνει για τη θέση της Ελλάδας στο παγκόσμιο πόλο:

«Ανεξάρτητα από τα ονόματα και τους παίκτες που επιλέχθηκαν στην καλύτερη επτάδα, το σημαντικό είναι ότι υπήρχαν δύο Έλληνες παίκτες εκεί. Πιστεύω ότι αυτό δείχνει το υψηλό επίπεδο της ομάδας και σημαίνει ότι η Ελλάδα ανήκει στις κορυφαίες εθνικές ομάδες του κόσμου».

Για το πώς οι εμπειρίες σε Γιουγκ Ντουμπρόβνικ, Προ Ρέκο, Ολυμπιακό και Φερεντσβάρος αλλά και οι ατομικές διακρίσεις ως δύο φορές κορυφαίος φουνταριστός στο Champions League τον βοήθησαν ως παίκτη της εθνικής ομάδας:

«Το να παίζω σε αυτές τις ομάδες σε όλη την Ευρώπη μού έδωσε πολλές εμπειρίες και διαφορετικές προσεγγίσεις για το άθλημα, οι οποίες πραγματικά με βοήθησαν να γίνω καλύτερος. Επιστρέφοντας στην εθνική προσπάθησα να χρησιμοποιήσω αυτές τις εμπειρίες για να βοηθήσω την ομάδα και τους συμπαίκτες μου να γίνονται όλο και καλύτεροι».

Η συνέντευξη του Αλέξανδρου Παπαναστασίου

Για τα συναισθήματά του μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο Τόκιο και το πρώτο Ολυμπιακό μετάλλιο:

«Θυμάμαι πολύ καθαρά τα συναισθήματα μετά από εκείνον τον τελικό στο Τόκιο. Σίγουρα ήμασταν πολύ χαρούμενοι γιατί είχαμε πετύχει κάτι πρωτόγνωρο, αλλά μέσα μας οι περισσότεροι γνωρίζαμε ότι από εκεί και πέρα καμία ήττα δεν θα ήταν εύκολη για εμάς».

Σχετικά με το αν το αποτέλεσμα αυτό άλλαξε την πίστη και τις προσδοκίες γύρω από την Εθνική ομάδα:

«Το ασημένιο μετάλλιο στο Τόκιο ήταν ορόσημο για το ελληνικό πόλο και τον ελληνικό αθλητισμό γενικότερα. Η μεγαλύτερη αλλαγή ήταν ότι επαναπροσδιόρισε τους στόχους μας από εκείνη τη στιγμή και μετά. 

Πριν από αυτό, η εθνική ομάδα βρισκόταν πάντα σε καλό επίπεδο και είχε κατακτήσει δύο χάλκινα μετάλλια, αλλά ο βασικός στόχος ήταν να περάσουμε με κάποιον τρόπο στα ημιτελικά και μετά να διεκδικήσουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα σε δύο παιχνίδια. Πιστεύω ότι μετά το μετάλλιο αυτή η νοοτροπία άλλαξε. Από εκείνη τη στιγμή και μετά, ένα χάλκινο μετάλλιο δεν ήταν ποτέ ξανά αρκετό».

Σχετικά με τις προηγούμενες γενιές:

«Δεν θέλω να αφαιρέσω τίποτα από τις προηγούμενες ομάδες, γιατί εκείνες έβαλαν τα θεμέλια για να φτάσουμε εμείς εκεί που βρισκόμαστε σήμερα. Το μόνο που λείπει από αυτή την ομάδα είναι ένα χρυσό μετάλλιο. Και αυτό είναι το μόνο που κυνηγάμε σε κάθε διοργάνωση, κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Το Σίδνεϊ δεν αποτελεί εξαίρεση».

Για την προκείμενη αλλαγή νοοτροπίας που έφερε το μετάλλιο και την αίσθηση ότι πλέον κανένας αντίπαλος δεν θεωρούνταν ανίκητος:

«Δεν υπήρχε αντίπαλος που να πιστεύαμε ότι δεν μπορούμε να κερδίσουμε. Αυτό ήταν το μεγαλύτερο όφελος από εκείνη την Ολυμπιακή διοργάνωση, η αλλαγή νοοτροπίας όλων όσοι συμμετείχαν, η οποία μας τοποθέτησε ανάμεσα στις καλύτερες ομάδες του κόσμου. Έχουμε κρατήσει αυτή τη θέση μέχρι σήμερα και έχουμε ακόμα μεγάλα βήματα να κάνουμε».

Σχετικά με το πόσο έχει επηρεάσει η πορεία του πατέρα του Τάσου Παπαναστασίου, τη δική του προσέγγιση στο άθλημα:

«Ο πατέρας μου είναι ένας από τους βασικούς λόγους που ξεκίνησα και συνέχισα να παίζω πόλο. Είναι πολύ βοηθητικό να έχεις καθοδήγηση από κάποιον που έχει περάσει παρόμοιες εμπειρίες με εσένα. Μπορείς να μάθεις πράγματα πιο βαθιά από εκείνον σε σχέση με άλλα παιδιά και κυρίως να αποφύγεις λάθη που έκανε ο ίδιος και για τα οποία κανείς δεν τον είχε προετοιμάσει».

Σχετικά με τις δυσκολίες της σχέσης με τον πατέρα του και κορυφαίο πολίστα:

«Μερικές φορές είναι δύσκολο να μην ξεπερνιούνται τα όρια που πρέπει να υπάρχουν σε μια σχέση πατέρα και γιου, και αυτό μπορεί να προκαλέσει σύγχυση, ειδικά σε έναν νεαρό αθλητή. Όταν όμως αυτά τα όρια βρέθηκαν και έγιναν σεβαστά στη δική μας περίπτωση, η συμβολή του πατέρα μου ήταν πάντα θετική».

Για την πίεση που υπάρχει στο υψηλότερο επίπεδο:

«Η πίεση είναι κάτι που βάζεις εσύ στον εαυτό σου. Φυσικά υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να σε βοηθήσουν να τη διαχειριστείς καλύτερα, αλλά υπάρχει επειδή προέρχεται από τις δικές σου προσδοκίες και φιλοδοξίες. Με έναν τρόπο, η πίεση είναι κάτι που δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι. Τη χρησιμοποιούμε για να πιέσουμε τον εαυτό μας να προχωρήσει περισσότερο και να γίνει καλύτερος».