Με γεμάτο απουσιολόγιο και αμφισβήτηση γύρω από τη θέση του Ιταλού τεχνικού, ο ΠΑΟΚ πήγε στο Φάληρο και διέψευσε κάθε προγνωστικό.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Πριν την σέντρα του ντέρμπι στο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» τα δεδομένα δεν ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκά για τον ΠΑΟΚ. Οι πολλές απουσίες είχαν περιορίσει τις επιλογές του Λίσι, η αγωνιστική εικόνα της ομάδας είχε δημιουργήσει προβληματισμό, ενώ δεν έλειπαν και τα ερωτήματα για το πόσο ασφαλής ήταν η θέση του Ιταλού στον πάγκο. Στην άλλη πλευρά, ο Ολυμπιακός έμπαινε στο ντέρμπι με την αυτοπεποίθηση της έδρας και με αρκετούς να θεωρούν πως θα βρει τον τρόπο να φτάσει στην νίκη, είτε εύκολα είτε δύσκολα.
Τελικά, το παιχνίδι εξελίχθηκε πολύ διαφορετικά. Ο ΠΑΟΚ δεν πήγε στο Φάληρο για να περιμένει απλώς τον αντίπαλο και να προσπαθήσει να περιορίσει τις ζημιές. Ο Λίσι είχε διαβάσει καλά το παιχνίδι, βρήκε λύσεις μέσα από το περιορισμένο ρόστερ που είχε στη διάθεσή του και παρουσίασε μία ομάδα που ήξερε πού έπρεπε να χτυπήσει και κυρίως πώς να προστατευτεί.
Ο Ολυμπιακός είχε την μπάλα στα πόδια του, με την κατοχή να φτάνει στο 64%, όμως αυτό δεν του εξασφάλισε και τον έλεγχο των επικίνδυνων καταστάσεων. Τα 1,72 xG των γηπεδούχων απέναντι στα 1,54 του ΠΑΟΚ, αλλά και οι τέσσερις μεγάλες ευκαιρίες των φιλοξενούμενων έναντι δύο του αντιπάλου τους, φανερώνουν πως η διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες δεν ήταν τόσο μεγάλη όσο θα περίμενε κανείς.
Το πρώτο μέλημα του Λίσι ήταν να περιορίσει τη δημιουργία του Ολυμπιακού από τον κεντρικό άξονα. Ο ΠΑΟΚ κράτησε κοντά τις γραμμές του, δεν επέτρεψε εύκολες πάσες ανάμεσα στα χαφ και την αμυντική του τετράδα και προσπάθησε να οδηγήσει τους γηπεδούχους περισσότερο στις πλευρές.
Εκεί βρίσκεται και ένα από τα προβλήματα του Ολυμπιακού. Είχε την κυκλοφορία, έφτανε συχνά στο επιθετικό τρίτο, αλλά δυσκολευόταν να βρει τον τρόπο να διασπάσει την οργανωμένη άμυνα. Του έλειψαν οι γρήγορες συνεργασίες, οι κινήσεις χωρίς την μπάλα και κυρίως οι σωστές τοποθετήσεις ανάμεσα στις γραμμές του ΠΑΟΚ.
Από την άλλη, οι φιλοξενούμενοι δεν έμειναν μόνο στην άμυνα. Τελείωσαν το παιχνίδι με 47 ανακτήσεις κατοχής και 15 κλεψίματα, έναντι 37 και 11 αντίστοιχα του Ολυμπιακού. Όταν έβρισκαν την ευκαιρία να κλέψουν την μπάλα, προσπαθούσαν να βγουν γρήγορα στην επίθεση, εκμεταλλευόμενοι τους χώρους που άφηναν οι γηπεδούχοι.
Η πιο ενδιαφέρουσα επιλογή του Ιταλού ήταν αναμφίβολα ο Χρήστος Ζαφείρης. Ο διεθνής χαφ αγωνίστηκε περισσότερο ως αριστερός εξτρέμ, χωρίς όμως να μένει κολλημένος στη γραμμή. Αντίθετα, συνέκλινε συχνά προς τον άξονα, λειτουργώντας περισσότερο σαν ένας επιπλέον μέσος που μπορούσε να συμμετέχει τόσο στην πίεση όσο και στην ανάπτυξη.
Με αυτή την κίνηση ο Λίσι κέρδισε έναν παίκτη που μπορούσε να βοηθήσει στις μονομαχίες του κέντρου, να κλείσει χώρους και ταυτόχρονα να δημιουργήσει προβλήματα όταν ο ΠΑΟΚ έβγαινε στην επίθεση. Η εμφάνιση του Ζαφείρη ήταν γεμάτη με 46 ενέργειες με την μπάλα, 9 κερδισμένες μονομαχίες, 3 κλεψίματα, 4 κερδισμένα φάουλ, 3 επιτυχημένες ντρίμπλες και 10 ανακτήσεις κατοχής.
Ήταν, μάλιστα, εκείνος που έχασε τη μεγαλύτερη ευκαιρία του αγώνα, όταν βρέθηκε σε θέση βολής μετά την κάθετη πάσα του Ζίβκοβιτς. Η συγκεκριμένη επιλογή έδωσε στον ΠΑΟΚ κάτι διαφορετικό και έκανε τον Ζαφείρη έναν από τους πιο επιδραστικούς ποδοσφαιριστές του αγώνα.
Εδώ υπάρχει ένα ερώτημα που αξίζει να τεθεί στον Λίσι. Ο ΠΑΟΚ επέλεξε για αρκετά διαστήματα να περιμένει τον Ολυμπιακό, να προστατεύει τους χώρους του και να αποφεύγει τα μεγάλα ρίσκα. Η προσέγγιση αυτή είχε αποτέλεσμα, αλλά ίσως ο Δικέφαλος να μπορούσε να βγει πιο επιθετικά προς την μπάλα από νωρίτερα.
Μετά το 1-0, οι φιλοξενούμενοι αναγκάστηκαν να ανεβάσουν τις γραμμές τους και να πιέσουν περισσότερο. Η εικόνα τους έγινε πιο επιθετική, ενώ ο Ολυμπιακός άρχισε να αντιμετωπίζει μεγαλύτερες δυσκολίες στη διαχείριση της κατοχής. Η ισοφάριση του Ζίβκοβιτς στο 71' ήρθε σε μία περίοδο που ο ΠΑΟΚ είχε αποκτήσει μεγαλύτερη πίστη στο παιχνίδι του.
Ίσως, λοιπόν, ο Λίσι να μπορούσε να ζητήσει νωρίτερα αυτή την ένταση από τους ποδοσφαιριστές του. Βέβαια, με τόσες απουσίες και απέναντι σε έναν αντίπαλο με την ποιότητα του Ολυμπιακού, η επιλογή του να διατηρήσει αρχικά τις ισορροπίες ήταν απολύτως κατανοητή.
Ο ΠΑΟΚ έφυγε από το Φάληρο με έναν βαθμό που πριν από το παιχνίδι δεν ήταν καθόλου αυτονόητος. Ο Λίσι κέρδισε χρόνο και ηρεμία, αλλά κυρίως έδειξε πως μπορεί να παρουσιάσει μία ομάδα με τακτική πειθαρχία ακόμη και όταν οι διαθέσιμες λύσεις είναι περιορισμένες. Και ο Ζαφείρης ήταν το πρόσωπο που έδωσε ξεχωριστή αξία στο σχέδιό του.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
