Ποστιλιόνε στο Athletiko: «Οι Ελληνες βάζουν ψυχή στον αγώνα - Μπορούμε να είμαστε ανταγωνιστικοί μέχρι το 2028»

Λίγοι ξένοι προπονητές έχουν συνδέσει τόσο πολύ το όνομά τους με επιτυχίες Ολυμπιακού αθλήματος στην Ελλάδα, όπως ο Τζιάνι Ποστιλιόνε με την ελληνική κωπηλασία. 

Ο 75χρονος Ιταλός «maestro» από το 2004 έχει αλλάξει δομικά το πως λειτουργεί όλη η πυραμίδα του αθλήματος, από την ανάπτυξη και τους προπονητές των ναυταθλητικών ομίλων ανά την Ελλάδα μέχρι τις Εθνικές ομάδες όλων των κατηγοριών. Με «κέντρο επιχειρήσεων» το Εθνικό κωπηλατοδρόμιο του Σχινιά ο Ποστιλιόνε συνεχίζει την αδιάκοπη δουλειά με μεγάλο στόχο τετραετίας τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Los Angeles 2028.

Έχει δείξει με τα χρόνια ότι δεν είναι εύκολος χαρακτήρας, αυστηρός και αμείλικτος σε όποιον του πάει κόντρα, αλλά κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι φέρνει αποτελέσματα. Κάθε χρόνο στα Ευρωπαϊκά και τα Παγκόσμια Πρωταθλήματα και κάθε τέσσερα χρόνια στους Ολυμπιακούς Αγώνες, η μικρή πληθυσμιακά Ελλάδα με τα πιο μικρόσωμα κορμιά στέκεται απέναντι στα καλύτερα πληρώματα του πλανήτη και φέρνει επιτυχίες.

Το Athletiko συνάντησε τον έμπειρο τεχνικό στην αεροναυτική βάση του Τάραντα κατά την πρώτη μέρα της κωπηλασίας στους Μεσογειακούς Αγώνες και εκείνος απάντησε για τις εξαιρετικές εμφανίσεις στον Τάραντα, τα νέα δεδομένα στην παγκόσμια κωπηλασία και τις βλέψεις της Ελλάδας ενόψει του μεγάλου Ολυμπιακού ραντεβού του 2028.

Ακολουθεί η συνέντευξη του Ποστιλιόνε στο Athletiko:

Έξι χρυσά μετάλλια μέχρι στιγμής στους Μεσογειακούς Αγώνες. Φαντάζομαι ότι είστε απόλυτα ικανοποιημένος από την εικόνα της ομάδας.

«Και έχουμε ακόμη μία ημέρα», απάντησε αρχικά χαμογελώντας ο Ποστιλιόνε. «Φυσικά και είμαι χαρούμενος, αλλά δεν μπορώ να πω ότι όλα αυτά είναι κάτι που δεν περιμέναμε. Εδώ και περισσότερα από 20 χρόνια έχουμε οργανώσει πολύ καλά το σύστημά μας στην Ελλάδα και ξέρουμε ότι έχουμε τους σωστούς ανθρώπους στις σωστές θέσεις.

Έχουμε αθλητές και αθλήτριες στα ελαφρά βάρη που έχουν φτάσει μέχρι και σε ολυμπιακά μετάλλια και παραμένουν σε εξαιρετική αγωνιστική κατάσταση. Στη δική τους κατηγορία θεωρώ ότι αυτή τη στιγμή βρίσκονται ανάμεσα στους καλύτερους στον κόσμο.

Τώρα προσπαθούν να κάνουν κάτι περισσότερο και στις ανοιχτές κατηγορίες και αυτό είναι σαφώς δυσκολότερο».

Οι Έλληνες αθλητές βάζουν πάθος. Αυτό είναι που θέλουμε

Πόσο δύσκολη είναι αυτή η μετάβαση από τα ελαφρά βάρη στις ανοιχτές κατηγορίες;

«Καταλαβαίνω ότι κάποιες φορές υπάρχει απογοήτευση. Όταν είσαι τόσο καλός στην κατηγορία σου και μετά περνάς σε ένα επίπεδο όπου τα πράγματα είναι πολύ δυσκολότερα, είναι φυσιολογικό να το αισθάνεσαι. Αυτό που δεν μπορεί ποτέ κανείς να πει για τους Έλληνες αθλητές είναι ότι δεν νοιάζονται. Νοιάζονται πάρα πολύ. Αγαπούν το άθλημα και αγαπούν αυτό που κάνουν.

Είναι επίσης σημαντικό ότι πλέον, έπειτα από τόσα χρόνια, υπάρχει μεγαλύτερη αναγνώριση από την Πολιτεία για όσα προσφέρουν. Γιατί οι αθλητές αυτοί δεν αφιερώνουν απλώς τον χρόνο τους. Αφιερώνουν ολόκληρη τη ζωή τους. Δεν είναι απλώς "πηγαίνω στην προπόνηση και κάνω κουπί". Βάζουν πάθος. Και αυτό είναι που θέλουμε, ανθρώπους που βάζουν πάθος σε αυτό που κάνουν».

Πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος των προπονητών σε αυτό το σύστημα;

«Φυσικά πρέπει να υπάρχουν και καλοί προπονητές. Έχουμε μία πολύ καλή ομάδα ανθρώπων γύρω από τους αθλητές. Δεν είμαστε πολλοί. Δεν έχουμε τον αριθμό προπονητών ή το προσωπικό που έχουν άλλες μεγάλες χώρες. Όμως είμαστε καλά οργανωμένοι, δουλεύουμε σωστά, έχουμε κίνητρο και έχουμε τη στήριξη της Ομοσπονδίας. Αυτό για εμάς είναι πολύ σημαντικό».

Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα επιλέξατε, έπειτα από πολλά χρόνια, να δοκιμάσετε ξανά τετραπλό σκιφ. Πώς αξιολογείτε αυτή την προσπάθεια;

«Ήταν η πρώτη φορά έπειτα από πολλά χρόνια. Για μένα αυτό το πλήρωμα ήταν πολύ καλό στα χαρτιά. Το τετραπλό σκιφ, όμως, είναι ένα πολύ δύσκολο σκάφος για να προετοιμάσεις. Έχεις τέσσερις αθλητές, με δύο κουπιά ο καθένας, άρα ουσιαστικά πρέπει να συγχρονίσεις οκτώ κουπιά.

Πρέπει να υπάρχει εξαιρετικός συγχρονισμός τόσο στη δεξιά όσο και στην αριστερή πλευρά. Είναι αρκετά περίπλοκο και χρειάζεται χρόνο. Εμείς προετοιμάσαμε αυτό το πλήρωμα σε περίπου δύο μήνες. Για ένα τέτοιο σκάφος, αυτό δεν είναι μεγάλο χρονικό διάστημα».

Εξακολουθεί να υπάρχει στο πλάνο το τετραπλό σκιφ ενόψει του Λος Άντζελες;

«Για το Λος Άντζελες υπάρχουν κάποιες βάρκες που αποτελούν προτεραιότητα, αλλά αυτά δεν μπορώ ακόμη να σας τα πω», απάντησε με χαμόγελο.

Τι σας έδειξε το τελευταίο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα για τον διεθνή ανταγωνισμό;

«Μας έδειξε κάτι πολύ σημαντικό. Οι μεγάλες χώρες είναι πλέον ακόμη πιο οργανωμένες. Μιλάμε για χώρες με πολύ περισσότερα χρήματα, εγκαταστάσεις και τεχνική υποστήριξη. Εμείς έχουμε πάντα λίγους προπονητές. Εκείνοι έχουν περισσότερες επιλογές και, κυρίως, πολύ μεγαλύτερη δεξαμενή αθλητών από την οποία μπορούν να επιλέξουν.

Αν συγκρίνουμε τον δικό μας πληθυσμό και τη δική μας δεξαμενή με χώρες δεκάδων ή εκατοντάδων εκατομμυρίων κατοίκων, η διαφορά είναι τεράστια. Και παρ' όλα αυτά είμαστε εκεί, δίπλα τους και πολλές φορές μπροστά τους. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε. Πρέπει, όμως, να παραμείνουμε συγκεντρωμένοι και να έχουμε την απαραίτητη στήριξη».

Το χειρότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να πανικοβληθούμε για το 2028

Είστε αισιόδοξος για τον δρόμο προς το Λος Άντζελες 2028;

«Στην κωπηλασία υπάρχουν πάντα πολλές πιθανότητες και πολλά διαφορετικά σενάρια. Εγώ είμαι αισιόδοξος, αρκεί η ομάδα να ακολουθήσει το πλάνο. Το χειρότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να πανικοβληθούμε επειδή έχουμε αθλητές που προέρχονται από τα ελαφρά βάρη και να αρχίσουμε να λέμε ότι δεν μπορούν να τα καταφέρουν.

Εγώ προσπαθώ να τους κρατώ ήρεμους και με κίνητρο. Πιστεύω ότι αξίζουν τα αποτελέσματα που έχουν πετύχει, γιατί πραγματικά βάζουν την ψυχή τους σε αυτό που κάνουν. Οι χρόνοι που έχουν πετύχει στα ελαφρά βάρη είναι πραγματικά εξαιρετικοί. Όμως αυτή η κατηγορία δεν υπάρχει πλέον στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Άρα πρέπει να βρούμε τον τρόπο ώστε αυτοί οι κορυφαίοι αθλητές των ελαφρών βαρών να είναι όσο γίνεται πιο ανταγωνιστικοί στις ανοιχτές κατηγορίες».

Αυτό σημαίνει ότι τους επόμενους μήνες πρέπει να αυξήσουν αρκετά το βάρος τους;

«Όχι, δεν είναι απλώς θέμα να φας περισσότερο. Αν τρως απλώς περισσότερο, βάζεις λίπος», είπε γελώντας. «Χρειαζόμαστε μυϊκή ανάπτυξη. Χρειάζεται σωστή διατροφή για να χτίσεις μυς, αλλά το πρόβλημα δεν είναι μόνο το φαγητό. Το σημαντικό είναι να παραμείνουν ήρεμοι και να καταλάβουν ότι πρέπει να λειτουργούμε ως μία ομάδα, σε αρμονία.

Αυτό είναι ένα από τα κλειδιά της Ελλάδας όλα αυτά τα 20 και πλέον χρόνια. Υπάρχει αρμονία. Βοηθάμε ο ένας τον άλλον, στηρίζουμε ο ένας τον άλλον για να κάνουμε καλύτερη προπόνηση και προσπαθούμε συνεχώς να εντάσσουμε νέους ανθρώπους στο σύστημά μας».

Ποια είναι η άποψή σας για το νέο σύστημα πρόκρισης στις διοργανώσεις της World Rowing, με μεγαλύτερη σημασία στους χρόνους;

«Είναι διαφορετικό σε σχέση με πριν. Εμείς, όμως, έχουμε μία συγκεκριμένη στρατηγική και γνωρίζουμε καλά πώς λειτουργεί το σύστημα. Είμαι και στην επιτροπή της World Rowing και συμμετέχω σε αυτή τη διαδικασία, οπότε γνωρίζω καλά το σκεπτικό.

Παλαιότερα υπήρχαν τα ρεπεσάζ και μπορούσες ως έναν βαθμό να επιλέξεις στρατηγικά ποια διαδρομή θα ακολουθήσεις για να φτάσεις στην επόμενη φάση. Υπήρχε αρκετή τακτική. Τώρα μεγάλο μέρος αυτής της στρατηγικής έχει φύγει. Πρέπει να είσαι πρώτος ή δεύτερος και στη συνέχεια σημαντικό ρόλο παίζει ο χρόνος. Κατά τη γνώμη μου, αυτό είναι πιο δίκαιο».

Τα αποτελέσματα στο Παγκόσμιο ήταν απλώς ένα βήμα πριν από την επόμενη χρονιά

Στο Άμστερνταμ, πάντως, οι συνθήκες δημιούργησαν αρκετές συζητήσεις για το πόσο συγκρίσιμοι ήταν οι χρόνοι.

«Αυτό ήταν το μεγάλο πρόβλημα στο Άμστερνταμ: οι διαδρομές και ο άνεμος. Ο άνεμος άλλαζε κάθε δέκα λεπτά. Δεν ήταν δυνατόν να έχεις κάτι απολύτως σταθερό και αξιόπιστο ώστε να συγκρίνεις όλες τις επιδόσεις. Για μένα, λοιπόν, αυτά τα αποτελέσματα είναι απλώς ένα ακόμη βήμα πριν από την επόμενη χρονιά.

Αυτό που είχε μεγαλύτερη σημασία ήταν ότι είδα τεχνικά τους αντιπάλους μας. Και είδα ότι έχουν κάνει μεγάλες αλλαγές. Ίσως να αντέγραψαν και λίγο από εμάς», πρόσθεσε γελώντας.

Μπορεί η Ελλάδα να πάρει Ολυμπιακή πρόκριση και στην παράκτια κωπηλασία;

«Πιστεύω πως ναι. Έχουμε αυτήν εκεί την αθλήτρια υψηλού επιπέδου (σ.σ. έδειξε την Ζωή Φίτσιου) που θέλει να δοκιμάσει και στο coastal και είναι μεγάλη μαχήτρια και σε αυτό. Ελπίζω ότι θα μπορέσει να συνδυάσει και τα δύο. Έχουμε επίσης και νεότερους αθλητές που δείχνουν ότι μπορούν να εξελιχθούν. Άρα προχωράμε και προς αυτή την κατεύθυνση».

Θεωρείτε θετική για το άθλημα την είσοδο της παράκτιας κωπηλασίας στο Ολυμπιακό πρόγραμμα;

«Σίγουρα. Γιατί η κωπηλασία δεν είναι μόνο η κλασική κωπηλασία που γνωρίζουμε. Ο κόσμος πρέπει να καταλάβει ότι το άθλημα έχει διαφορετικές μορφές και όλες μπορούν να είναι ελκυστικές. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θέλουν να μπουν στο νερό, οπότε υπάρχει το indoor rowing.

Υπάρχουν άλλοι που δεν θέλουν τις λίμνες και προτιμούν τη θάλασσα και την παραλία, οπότε υπάρχει το coastal. Αυτή είναι η νέα γενιά. Πρέπει να της δίνουμε περισσότερες επιλογές. Εμείς πρέπει να έχουμε την προσφορά και ο καθένας να μπορεί να επιλέξει τη μορφή κωπηλασίας που του ταιριάζει».