Πρέλεβιτς για τη νέα εποχή του ΠΑΟΚ: «Παλεύαμε για κάθε ευρώ, τώρα ο σύλλογος πηγαίνει προς το κορυφαίο επίπεδο»

Ο ΠΑΟΚ βιώνει μεγάλες στιγμές, με την έλευση του Τέλη Μυστακίδη και έναν άνεμο αλλαγής, σε όλα τα επίπεδα. Ο δικέφαλος του Βορρά ετοιμάζεται να πάει στο επόμενο επίπεδο, κάτι που αναμένεται να κάνει από την ερχόμενη σεζόν, με την παρουσία του στην Euroleague.

Ο Πρέλεβιτς μίλησε στο BasketballSphere για τον ΠΑΟΚ και τη νέα εποχή που βιώνει, ενώ στάθηκε στα πρώτα χρόνια του στη Θεσσαλονίκη, αλλά και στο καλοκαίρι του 1992.

Ο Πρέλεβιτς θυμήθηκε την εποχή που έφτασε στη Θεσσαλονίκη, κάνοντας σύγκριση με την άφιξη του Τσεντί Οσμάν στην πόλη. «Αυτό που μου έκανε εντύπωση εξαρχής στη Θεσσαλονίκη ήταν το πόσο δημοφιλείς ήταν οι παίκτες του μπάσκετ εκείνη την εποχή. Ήταν το 1988, έναν χρόνο αφότου η Ελλάδα είχε κατακτήσει τον ευρωπαϊκό τίτλο στην Αθήνα. Ο κόσμος με περίμενε στο αεροδρόμιο. Κάτι τέτοιο δεν συνέβαινε στη Γιουγκοσλαβία τότε. Οι αθλητές δεν ήταν τόσο διάσημοι ώστε, τη στιγμή που υπέγραφαν συμβόλαιο και έφταναν, να τους περιμένουν φίλαθλοι και δημοσιογράφοι στο αεροδρόμιο. Αυτή είναι η πρώτη εντύπωση που θυμάμαι μέχρι σήμερα. Φυσικά, τέτοιου είδους δημοτικότητα συνεπάγεται μεγάλες υποχρεώσεις, αλλά αυτό ήταν πραγματικά ασυνήθιστο για την εποχή εκείνη, τουλάχιστον για μένα.

Όταν έφτασε ο Τσεντί Οσμάν, στο γήπεδο βρίσκονταν 2.000 άτομα. Όμως, το 1988, το να έρχονται φίλαθλοι και δημοσιογράφοι στο αεροδρόμιο για να σε υποδεχτούν και να σου κάνουν ερωτήσεις, ήταν κάτι πραγματικά ασυνήθιστο — τουλάχιστον για τα δεδομένα της παλιάς Γιουγκοσλαβίας και του Ερυθρού Αστέρα, όπου αγωνιζόμουν εγώ».

Ο Πρέλεβιτς γύρισε τον χρόνο πίσω, στο 1992. Θυμήθηκε την περίοδο που βρισκόταν στην προεπιλογή της Γιουγκοσλαβίας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης. Μιλώντας για εκείνη την περίοδο είπε: «Εκείνη την εποχή, στάθηκα τυχερός που προπονητής του ΠΑΟΚ ήταν ο αείμνηστος Ντούσαν Ίβκοβιτς, ο οποίος ήταν και προπονητής της εθνικής ομάδας. Με γνώριζε καλά και μου έδωσε ρόλο στην εθνική ομάδα – έναν ρόλο ουσιαστικό και ανταγωνιστικό. Η ομάδα ήταν τόσο καλή, που αναμέναμε να παίξουμε στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων απέναντι στην «Dream Team»· αυτό ήταν το όνειρο όλων μας.

Όταν ο «Ντούντα» μάς ανακοίνωσε ότι, λόγω των κυρώσεων, δεν θα πηγαίναμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ήταν μία από τις πιο δύσκολες στιγμές ολόκληρης της ζωής μου, όχι μόνο της καριέρας μου. Ήταν μια απίστευτη απογοήτευση.

Δεκαετίες αργότερα, μπορώ να πω ότι εκείνη η απογοήτευση δεν άφησε μόνιμα σημάδια πάνω μου, γιατί πήρα ένα μάθημα από αυτήν. Στο βιβλίο μου περιγράφω εκείνη τη στιγμή και πώς υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείς να επηρεάσεις – πράγματα που απλώς πρέπει να αποδεχτείς και να προχωρήσεις παρακάτω. Έτσι, αποδέχτηκα την κατάσταση: δεν θα πηγαίναμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες και δεν θα είχα ποτέ ξανά την ευκαιρία να αγωνιστώ με την εθνική ομάδα. Το αποδέχτηκα ως είχε και συνέχισα την πορεία μου».

Επιπλέον, αναφέρθηκε στη νέα εποχή του ΠΑΟΚ, με την έλευση του Τέλη Μυστακίδη και εξήγησε πόσο απολαμβάνει αυτή τη νέα κατάσταση, ως φίλαθλος της ομάδας. «Όσο ήμουν πρόεδρος, προσπαθήσαμε να φέρουμε έναν επιχειρηματία που θα αναλάμβανε τον σύλλογο ως ιδιοκτήτης και θα τον χρηματοδοτούσε. Αυτός ήταν ο μόνος τρόπος για να φτάσουμε σε κορυφαίο ανταγωνιστικό επίπεδο. Δυστυχώς δεν τα καταφέραμε, ούτε και όσοι ήρθαν μετά από εμένα. Απλά δεν είναι εύκολο να βρεις έναν τέτοιο άνθρωπο, μέχρι που εμφανίστηκε τώρα, το 2026. Όλοι εμείς που βρεθήκαμε στον σύλλογο στα δύσκολα χρόνια, που παλέψαμε για κάθε ευρώ, νιώθουμε ότι η προσπάθειά μας απέδωσε καρπούς και ότι δεν πήγε χαμένη. Ο σύλλογος οδεύει προς την κορυφή, έχει έναν άνθρωπο με μεγάλες οικονομικές δυνατότητες και φιλοδοξίες, και είμαστε όλοι χαρούμενοι γι’ αυτό»