Πρεβολαράκη: «Μετά το Παρίσι σκέφτηκα να σταματήσω, τώρα κοιτάζω το Λος Aντζελες»

Η Μαρία Πρεβολαράκη αποτελεί εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία τη σταθερότερη παρουσία της ελληνικής πάλης στο κορυφαίο επίπεδο.

Με τρία παγκόσμια και δέκα ευρωπαϊκά μετάλλια και αμέτρητες διακρίσεις σε διεθνείς διοργανώσεις, η κορυφαία Ελληνίδα παλαίστρια έχει καταφέρει να γράψει τη δική της ιστορία. Ωστόσο, υπάρχει ένας στόχος που εξακολουθεί να τη συνοδεύει: το Ολυμπιακό μετάλλιο.

Θέλω να πάω και να ευχαριστηθώ τους Αγώνες

Σε συνέντευξή της για τη Stoiximan μίλησε με ειλικρίνεια για τις απογοητεύσεις, την απόφαση να συνεχίσει μετά το Παρίσι και τη νέα φιλοσοφία με την οποία κοιτάζει πλέον τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Los Angeles 2028.

Η ίδια παραδέχεται ότι η αναγνωρισιμότητα που έχει αποκτήσει δεν ανταποκρίνεται στην πορεία της. Θεωρεί πως αυτό οφείλεται αφενός στο γεγονός ότι δεν έχει κατακτήσει ακόμη ένα Ολυμπιακό μετάλλιο, το οποίο στην Ελλάδα αποτελεί το μεγαλύτερο «διαβατήριο» αναγνώρισης για έναν αθλητή, και αφετέρου στη μικρή προβολή της γυναικείας πάλης.

«Οι άνθρωποι του αθλητισμού γνωρίζουν την πορεία μου, όμως η πάλη και ιδιαίτερα η γυναικεία πάλη δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλής στη χώρα μας. Δεν έχουμε την αναγνωρισιμότητα που ίσως θα έπρεπε», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Το πιο δύσκολο κεφάλαιο της καριέρας της παραμένουν οι τέσσερις συμμετοχές της στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Παρότι έχει αποδείξει επανειλημμένα ότι μπορεί να νικήσει αθλήτριες κορυφαίου επιπέδου σε Ευρωπαϊκά και Παγκόσμια στην κατηγορία της, τα -53κ, στη σημαντικότερη των διοργανώσεωων δεν έχει καταφέρει ποτέ να παρουσιάσει τον πραγματικό της εαυτό.

«Το πιο πικρό είναι ότι έχω χάσει από αθλήτριες τις οποίες πριν ή μετά τους Ολυμπιακούς τις κερδίζω με μεγάλη διαφορά. Δεν είναι ότι είναι καλύτερες από μένα. Για κάποιο λόγο στους Ολυμπιακούς δεν μου βγαίνει ο καλός μου εαυτός», εξήγησε.

Η απογοήτευση κορυφώθηκε μετά το Παρίσι το 2024. Η ήττα από αντίπαλο που δεν την είχε κερδίσει ποτέ στο παρελθόν, σε συνδυασμό με μια συνολικά δύσκολη αγωνιστική χρονιά, την οδήγησαν να σκεφτεί σοβαρά την αποχώρηση από την ενεργό δράση. «Ήμουν πολύ κουρασμένη, τόσο ψυχολογικά όσο και σωματικά. Λόγω ηλικίας σκέφτηκα μήπως είχε έρθει η ώρα να σταματήσω», αποκάλυψε.

Ακολούθησαν τρεις μήνες πλήρους αποχής από την προπόνηση. Όπως παραδέχεται, άφησε τον εαυτό της ελεύθερο, χωρίς πίεση και χωρίς να σκέφτεται την επιστροφή. Ωστόσο, όσο περνούσε ο καιρός, η πάλη άρχισε να της λείπει.

Πλέον διασκεδάζω την πάλη και αυτό φαίνεται και στους αγώνες μου

Η επιστροφή της αποδείχθηκε καθοριστική. Το 2025 κατέκτησε το πρώτο χρυσό μετάλλιο της καριέρας της σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα, ενώ και το 2026 συνέχισε τις επιτυχίες με την κατάκτηση του αργυρού μεταλλίου, του δέκατου συνολικά στον θεσμό. Το σημαντικότερο, όμως, όπως τονίζει, είναι ότι άλλαξε η ψυχολογία της.

«Αποφάσισα να συνεχίσω χωρίς άγχος για διακρίσεις. Ήθελα απλώς να απολαύσω αυτό που κάνω όσο έχω ακόμη όρεξη. Πλέον διασκεδάζω την πάλη και αυτό φαίνεται και στους αγώνες μου».

Με αυτή τη διαφορετική νοοτροπία έχει ήδη βάλει στο στόχαστρο τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 2028. Για πρώτη φορά, όπως λέει, δεν αντιμετωπίζει τη διοργάνωση ως μια υποχρέωση που πρέπει οπωσδήποτε να συνοδευτεί από μετάλλιο.

«Θέλω να πάω και να ευχαριστηθώ τους αγώνες. Ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, αυτός είναι πλέον ο στόχος μου».

Οι σκληρές απαιτήσεις του αθλήματος της πάλης

Πέρα από το αγωνιστικό κομμάτι, η Πρεβολαράκη στάθηκε και στις ιδιαιτερότητες του αθλήματος. Περιέγραψε τη δύσκολη διαδικασία απώλειας κιλών πριν από κάθε μεγάλη διοργάνωση, καθώς αγωνίζεται στα 53 κιλά, ενώ στην καθημερινότητά της βρίσκεται στα 57-58κ.

«Ξεκινάω περίπου ενάμιση μήνα πριν από τους αγώνες ειδική διατροφή για να μπω στην κατηγορία. Είναι μια απαιτητική και περιοριστική διαδικασία», είπε, παραδεχόμενη με χιούμορ ότι ως λάτρης της... σοκολατόπιτας η συγκεκριμένη περίοδος είναι ακόμη πιο δύσκολη.

Παράλληλα, κατέρριψε ένα από τα πιο συνηθισμένα στερεότυπα γύρω από τις αθλήτριες της πάλης. Όπως είπε γελώντας, πολλοί πιστεύουν ότι θα μπορούσε να προστατεύσει οποιονδήποτε σε μια συμπλοκή στον δρόμο, όμως η ίδια προτιμά να αποφεύγει τέτοιες καταστάσεις.

Κλείνοντας, δεν έκρυψε την επιθυμία της να δει μεγαλύτερη ισότητα ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες στην πάλη, επισημαίνοντας ότι εξακολουθούν να υπάρχουν διαφορές σε αρκετές διοργανώσεις.

Δείτε την συνέντευξή της: