Πριν η Αρένα ξυπνήσει - Εκεί όπου ο Χέιζ Ντέιβις συναντά τον κόσμο του Ζοτς
Η προπόνηση του Χέιζ Ντέιβις, η νουθεσία στον πιτσιρικά θαυμαστή του στα σερβικά, ο Ζοτς που δέχεται τις καλές ιδέες και ο Παναθηναϊκός που προετοιμάζει τα πάντα. Μία ημέρα γεμάτη εικόνες και λεπτομέρειες, από αυτές που κάνουν τις μεγάλες διαφορές.
Η Αρένα του Βελιγραδίου, μισοσκότεινη είχε γεμίσει από τις μουσικές του φορητού ηχείου του, Η ρουτίνα της παραμονής του αγώνα, προφανώς δεν περιλαμβάνει κλασικές συνθέσεις, αλλά νότες πιο διασκεδαστικές, με ρίζες αμερικάνικες.
Ο Παναθηναϊκός αφίχθη το απόγευμα στην πρωτεύουσα της Σερβίας, που σήμερα (13.10) από τις 21.00 μέχρι 21.30 θα ταρακουνηθεί από τα συναισθήματα και τις φωνές των 20 χιλιάδων οπαδών/φίλων της Παρτίζαν. Ο Ζοτς και είναι και πάλι στο σπίτι, έστω σαν επισκέπτης. “Είναι και θα είναι ένας από εμάς” μου έλεγε ένας φίλος, παρτιζάνος.
Πριν καλά καλά η αποστολή τακτοποιηθεί στο ξενοδοχείο, ο Νάιτζελ Χέιζ Ντέιβις δε χρειάστηκε καν να κάνει νεύμα στον Σάββα Καμπερίδη. Είναι πλέον και των δύο μία από τις αγαπημένες συνήθειες.
Το πούλμαν τους περίμενε στην είσοδο του ξενοδοχείου και ο NHD μαζί με τον ασίσταντ κόουτς του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, διένυσαν το περίπου ένα χιλιόμετρο που απέχει από το Crown Plaza, η Μπεογκράτσκα Αρίνα.
Η παρουσία μου κι εν συνεχεία ακόμα ενός Έλληνα δημοσιογράφου δεν τον ενόχλησε. Η μουσική έπαιζε τόσο όσο για να διαπερνά την ψυχή του κι αυτή σαν καύσιμο να την μετατρέπει σε ενέργεια και αγάπη για ακόμα περισσότερη δουλειά, ακόμα περισσότερη προσπάθεια και ιδρώτα.
Μαζί με χαμόγελα… Χορό… Και τραγούδι καμιά φορά. Όταν ο Χέις Ντειβις είπε ότι το μπάσκετ είναι ένα παιδικό παιχνίδι, το εννοούσε. Γιατί έτσι νιώθει ο ίδιος όταν φοράει το σορτσάκι και αφιερώνεται σε μία ιεροτελεστία όπου δύο από τα πιο αγαπημένα του στοιχεία, αλληλοεπιδρούν μέσα του, η μουσική και το μπάσκετ.
Λίγα μόλις λεπτά μετά την άφιξή του στο Βελιγράδι, https://www.athletiko.gr/o-cheiz-nteivis-pige-gia-proponisi-stin-belegrade-arena-meta-tin-afixi-toy-panathinaikoy-sto-veligradi-107932 βρέθηκε να κάνει μόνος του προπόνηση, στην απόλυτη ηρεμία, μπροστά στο δέος των 20 χιλιάδων αδειανών καθίσματων, που υπόσχονταν θόρυβο, φασαρία και πανζουρλισμό (μετά τον προεόρτιο σεβασμό) για την επόμενη ημέρα γιατί αυτό αγαπά να κάνει. Όχι από υποχρέωση. Από αγάπη. Γιατί, εκεί, μεταξύ των συνεχόμενων εύστοχων σουτ με βλέμμα βλοσυρό, από δεκάδες διαφορετικές θέσεις και με πολλαπλάσιες διαφορετικές κινήσεις, έβρισκε χώρο για να δοκιμάσει τις ψηλές νότες του λαρυγγιού του, άλλοτε τις πιο χαμηλές και πολλές φορές, ο χορός και το χαμόγελο του, συνόδευε τα πάντα.
Βγαίνοντας από τα αποδυτήρια της Μπεογκράτσα, σχεδόν μιάμιση ώρα μετά την άφιξη του, 5-6 πιτσιρικάδες Σέρβοι τον περίμεναν υπομονετικά για μία φωτογραφία μέσα στο κρύο. Δεν ήταν περαστικοί. Είχαν στήσει καρτέρι.
. Η δημοφιλία του ξεπερνάει το όνομα του.
Είναι ένας τύπος που θα σου χαρίσει το χαμόγελο του διάπλατο, πιθανώς και πολλά περισσότερο, υπό έναν όρο: Αν τον προσεγγίσεις με ευγένεια. Ένας πιτσιρικάς χάθηκε λίγο στη …μετάφραση ζητώντας λίγο πιο απότομα μια φωτογραφία με τα φτωχά αγγλικά του και ο Ντέιβις φόρεσε τον πατρικό μανδύα για να του πει ότι μπορεί να ζητήσει ό,τι θέλει, όμως, με όμορφο τρόπο. Το γεγονός ότι είναι φιλομαθής είναι πασίγνωστο. Ότι θα τον άκουγα να συμβουλεύει στα σερβικά με στωικότητα τον μικρό θαυμαστή του, ωστόσο, δεν το περίμενα.
«Molim vas» (σημαίνει “Σας Παρακαλώ”) θα ήταν όμορφο να πεις, του τόνισε… Ο Χέις Ντέιβις δεν έχει παίξει ποτέ στην Σερβία. Ξέρει όμως, πως είναι να δείχνεις σεβασμό σε …όλες τις γλώσσες του κόσμου. Ακόμα και στα δύστροπα σέρβικα. Το πιθανότερο είναι ότι γνωρίζει πολλά περισσότερα ακόμα. Τόσα που όταν με είδε κάποιος να μιλάω μαζί του πριν μπει στο πούλμαν, με ρώτησε: “Στα ελληνικά σου μίλησε; Ξέρει ήδη πάρα πολλές, μα πάρα πολλές λέξεις”. Και ναι, (μου) μίλησε λίγο στα ελληνικά! Και όχι για το καλημέρα ούτε για το καληνύχτα
Στη λίστα των αρχών του, ο Ντέιβις έχει το σεβασμό πιθανώς στην ύψιστη θέση… Γιατί τον ανταποδίδει. Στον Παναθηναϊκό μάλιστα, έχει ήδη βάλει κάτω απ΄τα φτερά του τους νεαρούς και μη, Έλληνες παίκτες, σε μία ατμόσφαιρα που -φαίνεται από πολύ μακριά- ότι είναι διαφορετική… Πριν από μερικές ημέρες, στην Πάτρα, ο Χέις, σε ένα τάιμ άουτ μιλούσε με τον Μωραΐτη, ο οποίος τη δεδομένη στιγμή σκέφτηκε ότι θα ήταν ιδανικό να εφαρμοστεί ένα συγκεκριμένο play… “Αυτή είναι μία θαυμάσια ιδέα” του απάντησε ο Ντέιβις, του οποίου η αμέσως επόμενη κίνηση ήταν να ζητήσει το λόγο από τον κόουτς Ομπράντοβιτς… “Κόουτς ο μικρός έχει μία πολύ καλή ιδέα…”. Το αποτέλεσμα δε χρειάζεται προσπάθεια να το αντιληφθείτε… Ο Ζοτς συμφώνησε και το play λειτούργησε. Οι μικρές λεπτομέρειες που χτίζουν αναχώματα για τις δύσκολες στιγμές.
Στο ξενοδοχείο επικρατούσε η απόλυτη ηρεμία και η ατμόσφαιρα έρεε. Ο παίκτες πήγαιναν κι έρχονταν, κόσμος πολύς δεν υπήρχε, άλλωστε όλοι περιμένουν το σημερινό ραντεβού για να στρώσουν ένα ηχητικό “Καλώς σε (ξανά)βρήκαμε Ζέλικο” στην Αρένα. Με πολύ, πάρα πολύ θόρυβο.
Το Βελιγράδι είναι τόσο «φιλικό» που μέχρι και ο Δημήτρης Διαμαντίδης δέχθηκε να μιλήσει στην τηλεόραση της Arena Sport (των Σέρβων rights holders) απαντώντας μάλιστα και στο ερώτημα ποιος παίκτης του Παναθηναϊκού του μοιάζει από λίγο έως περισσότερο πια. Spoiler δεν κάνουμε. Όταν βγει στην δημοσιότητα θα το μάθετε κι εσείς. Η είδηση δεν είναι ότι είπε ποιος είναι, αλλά το γεγονός ότι απάντησε.
Τη στιγμή που κατά τις 8.30-9.00 το βράδυ οι παίκτες ήταν πια ελεύθεροι να κάνουν ό,τι θέλουν, ο Μάικ Μπατίστ με 3-4 φρούτα στο χέρι, κατευθυνόταν προς το ασανσέρ…
«Ας κάνουν τα παιδιά τη βόλτα τους, εγώ θα πάω στο δωμάτιο, θα ανοίξω το lap top και θα μελετήσω τη Χάποελ Τελ Αβίβ», είπε. Όχι, δεν κάνεις λάθος. Σήμερα ο Παναθηναϊκός παίζει με την Παρτίζαν, αλλά ο χρόνος είναι χρυσάφι και ώρες για προετοιμασία δεν υπάρχουν. Οπότε ένα βράδυ είναι πολύτιμο για το scouting του …μεθεπόμενου αντιπάλου.
Η δουλειά για τον αγώνα με τον …επόμενο είχε γίνει από νωρίς. Με ιδιαίτερη προσοχή στις …λεπτομέρειες. Και στο σημερινό παιχνίδι η λεπτομέρεια κρύβεται στα όσα θα προηγηθούν της έναρξης του αγώνα με τα βίντεο και τα κορεό για τον Ζοτς, τις τιμητικές διακρίσεις στον Μπόνγκα, την αποθέωση στον Λεσόρ. Η προετοιμασία για το ραντεβού του Βελιγραδίου, είχε κάμποση από ψυχολογική προετοιμασία ώστε ουδείς από τους παίκτες να παρασυρθεί συναισθηματικά έστω και για λίγο με όσα προηγηθούν του τζάμπολ και η πρώτη φάση να βρει την άμυνα (αλλά και την επίθεση) των πράσινων σε απόλυτη ετοιμότητα. Δόθηκε μεγάλη σημασία και σε αυτό.
Όπως δίνεται σε πολλά πράγματα πλέον. Στις πιο μικρές λεπτομέρειες. Εκεί όπου κρύβεται η επιρροή του Ζοτς.
Αντί επιλόγου, σε αυτό το βελγραδιώτικο οδοιπορικό όμως, μία σημείωση:
Όταν ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς αποφάσισε να αποχωρήσει από την Παρτίζαν, οι επόμενες ημέρες έμοιαζαν με έναν εφιάλτη. Πραγματικό εφιάλτη όμως για τον οργανισμό. Μέσα σε ένα κλίμα διχασμού (οπαδών και διοίκησης), σε ένα κλίμα ανεξέλεγκτων συμπεριφορών στα αποδυτήρια, σε αυτό το χάος, βρέθηκε ένας άνθρωπος ο οποίος είπε: «Εγώ δε θα κάνω πίσω, θα αναλάβω! Έχω τη δύναμη να αντέξω τη σκιά του κόουτς Ομπράντοβιτς». Για να πάρει κανείς μία τέτοια απόφαση, απαιτούνται τεράστια κότσια, ή στη γλώσσα του, cojones. Και σήμερα ο Παναθηναϊκός θα αντιμετωπίσει την ομάδα του Χοάν Πενερόγια, του τύπου που δε σκιάχτηκε (όπως κάμποσοι άλλοι στο κάλεσμα της Παρτίζαν για να φορέσουν τα παπούτσια του Ζοτς) και δέχτηκε να αναλάβει, εκείνες τις ημέρες, τον πιο δύσκολο ρόλο στο παγκόσμιο μπάσκετ: Να αντικαταστήσει τον εμβληματικό Ζοτς στην ομάδα της καρδιάς του, με τον κόσμο να βρίσκεται στα κάγκελα.
Ένα μεγάλο respect ανήκει και σε εκείνον, ο οποίος τέσσερις αγωνιστικές στην Ευρωλίγκα έχει την Παρτίζαν σε ρεκόρ 3-1! Και μπράβο του. Διότι έχει cojones! Και αξίζει το σεβασμό όλων.