Τι άλλαξε ο Μουρίνιο και η ομάδα του θυμίζει ξανά… Ρεάλ Μαδρίτης

Η Ρεάλ Μαδρίτης δεν χρειάστηκε να αλλάξει όλο το ρόστερ για να βρει και πάλι το δρόμο των νικών. Απλώς ο Ζοσέ Μουρίνιο άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιεί το υλικό που διαθέτει και έδωσε μια διαφορετική κατεύθυνση στη λειτουργία της. Έτσι η ομάδα που στις πρώτες μήνες της σεζόν αναζητούσε σταθερότητα, βρίσκεται τώρα σε ένα τελείως διαφορετικό σημείο, με έξι διαδοχικές νίκες.

Η επικράτηση στο Clásico απέναντι στην Μπαρτσελόνα ήταν το αποτέλεσμα που έκανε περισσότερο θόρυβο, όμως η πραγματική αλλαγή είχε αρχίσει να φαίνεται νωρίτερα. Ο Πορτογάλος τεχνικός έδωσε μεγαλύτερο χώρο στη δημιουργία, αναζήτησε νέες ισορροπίες στη μεσαία γραμμή και επέτρεψε σε ποδοσφαιριστές να λειτουργήσουν σε διαφορετικούς ρόλους.

Το ερώτημα, ενόψει της αναμέτρησης με την ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλφεια (4/11, 19:45), είναι τι ακριβώς άλλαξε στο παιχνίδι της «Βασίλισσας» και πώς ο Μουρίνιο κατάφερε να μετατρέψει τις αρχικές αμφιβολίες σε ένα σύνολο που βρίσκει πλέον περισσότερες λύσεις μέσα στον αγωνιστικό χώρο.

Η δημιουργία απέκτησε μεγαλύτερη σημασία

Η πρώτη σημαντική διαφοροποίηση αφορά τη μεσαία γραμμή. Ο Μουρίνιο απομακρύνθηκε από ένα σχήμα που έδινε έμφαση στην ανασταλτική λειτουργία, επιλέγοντας ποδοσφαιριστές που μπορούν να προσφέρουν περισσότερα στην κυκλοφορία και στη δημιουργία. Και οι ιδανικότεροι για αυτό δεν είναι άλλοι από τους Μπερνάρντο Σίλβα και Αρντά Γκιουλέρ.

Οι δυο ποδοσφαιριστές που μπορούν να παίξουν σε πιο περιορισμένους χώρους, να προσφέρουν καθαρές επιλογές στην πάσα και να βοηθήσουν την ομάδα να ξεπεράσει χωρίς πρόβλημα την πρώτη γραμμή πίεσης. Παράλληλα, ο Φεντερίκο Βαλβέρδε βρήκε έναν διαφορετικό ρόλο στη δεξιά πλευρά της άμυνας. Η συγκεκριμένη επιλογή προσφέρει στον Μουρίνιο έναν ποδοσφαιριστή με ένταση, ικανότητα κάλυψης χώρων και συμμετοχή στην ανάπτυξη, ενώ ο Γιαν Ντιομαντέ αξιοποίησε τις ευκαιρίες του, αποκτώντας μεγαλύτερη παρουσία στο επιθετικό κομμάτι.

Οι συνεργασίες στα άκρα και η αξιοποίηση του πλάτους

Η αναμέτρηση με τη Σανταντέρ αποτέλεσε ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα της νέας προσέγγισης. Η Ρεάλ κυριάρχησε στο πρώτο ημίχρονο, αξιοποιώντας την ανάπτυξη και τις συνεργασίες στις πλευρές, με στόχο να διασπάσει την αντίπαλη πίεση και να βρει ελεύθερους χώρους στην τελευταία γραμμή άμυνας.

Όταν η Σανταντέρ ανέβαινε ψηλά για να πιέσει, οι Μαδριλένοι δεν εγκλωβίστηκαν. Η κίνηση του Αουρελιέν Τσουαμενί χαμηλότερα, κοντά στους κεντρικούς αμυντικούς, δημιουργούσε επιπλέον επιλογές στην πρώτη πάσα και βοηθούσε την ομάδα να αποκτήσει αριθμητικό πλεονέκτημα απέναντι στους αντιπάλους που επιχειρούσαν να κλείσουν τους χώρους.

Την ίδια στιγμή, ο Αλεξάντερ-Άρνολντ είχε τη δυνατότητα να κινείται από διαφορετικές θέσεις, άλλοτε εσωτερικά και άλλοτε πιο κοντά στη γραμμή. Οι κινήσεις του Ντιομαντέ προς τον άξονα και η τοποθέτηση του Γκιουλέρ στη δεξιά πλευρά δημιουργούσαν τις προϋποθέσεις για συνδυασμούς που μπορούσαν να αποδιοργανώσουν την αντίπαλη άμυνα.

Ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του νέου παιχνιδιού είναι η ικανότητα της Ρεάλ να δημιουργεί υπεραριθμίες σε συγκεκριμένες περιοχές, χωρίς να εγκαταλείπει το πλάτος. Η συγκεκριμένη λογική δεν περιορίζεται στη δεξιά πλευρά. Η Ρεάλ επιχειρεί να αναπτύσσει αντίστοιχες συνεργασίες και από αριστερά, με τον Κουκουρέγια να επιτίθεται στους χώρους ανάμεσα στον αντίπαλο δεξιό μπακ και τον κεντρικό αμυντικό.

Ο Μπέλινγχαμ σε ρόλο ελεύθερου δημιουργού

Σημαντικό ρόλο στη συγκεκριμένη λειτουργία έχει ο Τζουντ Μπέλινγχαμ. Ο Άγγλος αποκτά μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων, συμμετέχοντας στην ανάπτυξη και στις επιθετικές κινήσεις μέσα στην περιοχή.

Η δυνατότητα του Άγγλου μεσοεπιθετικού να κινείται ανάμεσα στις γραμμές και να εμφανίζεται σε διαφορετικά σημεία του γηπέδου αποτελεί ένα από τα στοιχεία που δυσκολεύουν την αντιμετώπιση της Ρεάλ. Όταν οι αντίπαλοι επικεντρώνονται στην αναχαίτιση των κινήσεων του Εμπαπέ ή των εξτρέμ, ο Μπέλινγχαμ μπορεί να εκμεταλλευτεί τους χώρους που δημιουργούνται.

Η εικόνα της Ρεάλ στη Σανταντέρ και το καμπανάκι του δεύτερου ημιχρόνου

Οι αριθμοί του πρώτου ημιχρόνου απέναντι στη Σανταντέρ αποτυπώνουν την κυριαρχία της Ρεάλ. Η ομάδα του Μουρίνιο δημιούργησε ευκαιρίες που αντιστοιχούσαν σε 2,71 xG, περιορίζοντας την αντίπαλό της σε μόλις 0,26 xGA, ενώ διατήρησε το 57% της κατοχής.

Η εικόνα διαφοροποιήθηκε αισθητά μετά την ανάπαυλα. Η Ρεάλ έπεσε στο 51% της κατοχής, δημιούργησε 0,64 xG και επέτρεψε στη Σανταντέρ να φτάσει σε 0,71 xGA. Η αντίπαλός της κατάφερε να αποκτήσει μεγαλύτερη συμμετοχή στο παιχνίδι και να εκμεταλλευτεί τη χαλάρωση που παρουσίασαν οι Μαδριλένοι.

Αυτό το στοιχείο αποτελεί ένα από τα ζητήματα που θα πρέπει να λύσει ο Μουρίνιο στη συνέχεια της σεζόν. Η Ρεάλ πλέον έχει βρει τρόπους να επιβάλλεται στο παιχνίδι, να δημιουργεί ευκαιρίες και να παίρνει προβάδισμα, όμως η διατήρησή της ίδιας έντασης μετά το ημίχρονο συνεχίζει να είναι ζητούμενο.

Η ΑΕΚ απέναντι σε μια διαφορετική Ρεάλ

Η ΑΕΚ θα αντιμετωπίσει στη Νέα Φιλαδέλφεια μια ομάδα που έχει βελτιώσει σημαντικά την εικόνα της, τόσο στην ανάπτυξη όσο και στη λειτουργία της χωρίς την μπάλα. Η ομάδα του Μουρίνιο παίζει πολύ διαφορετικά από την έναρξη της σεζόν. Δεν βασίζεται πλέον αποκλειστικά στην σωματική δύναμη και στην ατομική ποιότητα, αλλά επιχειρεί να αναπτυχθεί με συνδυασμούς, καλύτερες αποστάσεις και λύσεις για την πίεση του αντιπάλου

Η απουσία των Αουρελιέν Τσουαμενί, Αρντά Γκιουλέρ και Φερλάν Μεντί αποτελεί δεδομένο που θα πρέπει να συνυπολογιστεί ενόψει της αναμέτρησης. Οι δύο πρώτοι έχουν συνδεθεί με σημαντικά στοιχεία της νέας αγωνιστικής προσέγγισης, ενώ ο Μεντί προσφέρει διαφορετικές επιλογές στην αμυντική γραμμή.

Ο Μουρίνιο πρέπει να αλλάξει επιλογές χωρίς να εγκαταλείψει τις αρχές που έχουν κάνει τη Ρεάλ τόσο επιτυχημένη σε αυτά τα ματς. Για την ΑΕΚ, το ζητούμενο είναι να περιορίσει τις κοντινές συνεργασίες, να μη δώσει χώρους στους Μαδριλένους να αναπτύξουν εύκολα το παιχνίδι τους και να εκμεταλλευτεί τα σημεία που η ισορροπία της Ρεάλ διαταράσσεται.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Athletiko (@athletiko.gr)