Στη Sunel Arena με τον κόσμο της (πρέπει να) είναι αλλιώς...
Η ΑΕΚ έχασε το match ball πρόκρισης που είχε στα χέρια της και τώρα θα πρέπει να παίξει μπάλα (και) ο κόσμος. Γράφει ο Χρήστος Τσάλτας.
Το παιχνίδι στη Βαρκελώνη ήταν διδακτικό και πολύ χρήσιμο για την ΑΕΚ. Η Ένωση πήγε στο Palau Municipal d'Esports με τον αέρα του 1-0 και τη δυναμική που είχε πάρει από την ανατροπή του δευτέρου μέρους. Απέναντί της όμως βρήκε μια Μπανταλόνα που μπήκε στο παρκέ... καμικάζι. Σε όλα τα επίπεδα.
Οι Ισπανοί από την πρώτη κιόλας φάση έπαιξαν physical. Και όταν το κάνεις με συνέπεια αυτό είναι λογικό από ένα σημείο και μετά ο αντίπαλος να αποδιοργανώνεται. Ειδικά από την στιγμή που μοιάζει... ζαλισμένος από την ένταση με την οποία μπαίνει η μία ομάδα στο γήπεδο.
Η ΑΕΚ προσπάθησε να βγάλει ηρεμία στο παιχνίδι της, όμως μετά το πρώτο δίλεπτο αυτή πήγε περίπατο. Από τη στιγμή που οι Ισπανοί έβαζαν χέρια... παντού, κάνοντας τα πάντα από δύσκολα, έως πολύ δύσκολα, το όποιο καθαρό μυαλό υπήρχε, πήγε περίπατο. Οι παίκτες του Μίρετ ήταν αποφασισμένοι να πάρουν το Game 2 και το έδειξαν ανεβάζοντας την ένταση πάνω στο παρκέ με συνέπεια.
Ήταν τέτοιος ο ρυθμός που μέχρι να καταλάβουν άπαντες στην ΑΕΚ πού βρίσκονταν, ο φωτεινός πίνακας έγραφε 44-19! Τεράστια διαφορά και σε ένα τέτοιο παιχνίδι δεν μπορείς να ελπίζεις σε πολλά όταν βρίσκεσαι με 25 πόντους πίσω από νωρίς.
Η ΑΕΚ άργησε να ξυπνήσει, ή μάλλον, προσπάθησε να ξυπνήσει και δεν κατάφερε να πάρει απολύτως τίποτα από το παιχνίδι. Με τον Γκρέι εξουδετερωμένο από τα φάουλ, τον Μπάρτλεϊ άστοχο και τον Νάναλι σε κακό βράδυ, τους τρεις παίκτες που «κουβάλησαν» στο 1-0 της Sunel Arena, τα περιθώρια στένεψαν. Και με τους Κατσίβελη-Χαραλαμπόπουλο να φεύγουν «λαβωμένοι» από το γήπεδο, το έργο έγινε ακόμα πιο άσχημο.
Αν μπορεί να κρατήσει κάτι από το παιχνίδι στην Ισπανία, αυτό είναι η αφύπνιση του Γκρεγκ Μπράουν, που έδειξε από το 17' και μετά πως μπορεί να γίνει παράγοντας στο παρκέ. Στο Game 3 είναι δεδομένο πως θα χρειαστεί η δική του καλή παρουσία, καθώς κόντρα σε μια άκρως αθλητική ομάδα, ο GB μπορεί να γίνει παράγοντας Χ για την Ένωση.
Σε αυτά τα δύο παιχνίδια της σειράς ίσως η Μπανταλόνα να έχει συνολικά καλύτερη εικόνα, πράγμα που μπορεί να χαρακτηριστεί και λογικό με βάση το μπάτζετ και την ποιότητα που κουβαλάει. Αυτό όμως μπορεί να αποτελέσει και επιπλέον κίνητρο για την Ένωση να τα δώσει όλα και να καταθέσει τα πάντα στο παρκέ την ερχόμενη εβδομάδα. Έχει τον τρόπο άλλωστε.
Στο Game 2 η ομάδα του Σάκοτα έχασε, αλλά δεν... χάθηκε. Διότι έχει ακόμα ένα παιχνίδι μπροστά της. Το πιο σημαντικό όλης της σεζόν. To Game 3 της επόμενης Τετάρτης είναι... τελικός και σε αυτό άλλο αποτέλεσμα πέραν της νίκης δεν υπάρχει.
Σε αυτό το παιχνίδι είναι δεδομένο πως θα παίξει... μπάλα και ο κόσμος. Είδαμε στο Game 1 το γεμάτο γήπεδο να ωθεί την ΑΕΚ στην ανατροπή. Τώρα για ακόμα μια φορά η γεμάτη Sunel Arena μπορεί να γίνει παράγοντας Χ για να οδηγήσει την ΑΕΚ στο Final 4, σε ένα παιχνίδι με τεράστια απαίτηση, την απόλυτη πρόκληση της σεζόν για τον Σάκοτα και τους παίκτες του.
Το γεμάτο γήπεδο άλλωστε θα μπορέσει να αποκρούσει και τις... ομορφιές από τους διαιτητές. Στη Μπανταλόνα η ΑΕΚ υπέφερε κυρίως γιατί οι διαιτητές και ιδίως ο Ροσό άφησαν την ισπανική ομάδα να παίξει... κατς. Η ΑΕΚ έχασε το μυαλό της από αυτή τη συνθήκη, με την ανοχή των διαιτητών.
Στη Sunel Arena ωστόσο η ΑΕΚ θα πρέπει να είναι αυτή που θα θέσει τους κανόνες, μαζί με τον κόσμο της. Τώρα είναι η πιο μεγάλη στιγμή άλλωστε και ουδείς περισσεύει.
Για να γραφτεί ακόμα μία χρυσή σελίδα στην ιστορία της ΑΕΚ...
