Στο Λε Μαν η αφετηρία του Αρη, το τέλος της διαδρομής ο στόχος

Ο Αλέξης Σαββόπουλος γράφει για την πρεμιέρα του Άρη στο Eurocup, τον ξεκάθαρο στόχο και τους λόγους που πρέπει να αισιοδοξεί ο κόσμος του.

Πηγή: Eurokinissi
Πηγή: Eurokinissi

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Πρόσθεσε το ATHLETIKO στην Google

Υπάρχουν σεζόν που ξεκινούν απλώς με ένα τζάμπολ. Και υπάρχουν σεζόν που, πριν ακόμη πεταχτεί η μπάλα στον αέρα, έχουν ήδη δημιουργήσει μια διαφορετική προσδοκία. Για να βρει κανείς στον Άρη αυτή την γλυκιά προσμονή στα… όρια της τρέλας, αυτή τη δίψα, αυτή την αίσθηση ότι κάτι μεγάλο έχει αρχίσει ήδη να συντελείται και να βρίσκεται μπροστά, θα πρέπει να ανατρέξει αρκετά χρόνια πίσω. Και δεν είναι υπερβολή.

Ο Άρης της σεζόν 2026-27 δεν ξεκινά απλώς τις επίσημες υποχρεώσεις του. Απόψε το βράδυ (21:00) στη Γαλλία απέναντι στη Λε Μαν, ξεκινά ουσιαστικά η διαδρομή μιας ομάδας που έχει δημιουργήσει προσδοκίες οι οποίες δεν προέκυψαν από το πουθενά. Είναι το αποτέλεσμα όσων έχουν συμβεί τους τελευταίους μήνες. Είναι το αποτέλεσμα μιας αλλαγής σελίδας που συντελείται στον σύλλογο από τη στιγμή που ο Ρίτσαρντ Σιάο ανέλαβε την ιδιοκτησία και άρχισε να ξεδιπλώνεται ένα διαφορετικό πλάνο για τον μπασκετικό Άρη.

Το… turning point

Η έλευση του Βασίλη Σπανούλη ήταν ασφαλώς το κομβικό σημείο που άλλαξε την κουβέντα αφού μιλάμε για ένα άνθρωπο που δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και από μόνος του δίνει όραμα. Ένας προπονητής με διαφορετικό πλέον ρόλο και οπτική, αλλά με την ίδια αγωνιστική ταυτότητα που τον χαρακτήριζε ως παίκτη: ένταση, ανταγωνιστικότητα, απαίτηση, επιμονή μέχρι την τελευταία κατοχή. Η παρουσία του στον Άρη δεν είναι ένα ακόμη κομμάτι ενός παζλ. Είναι κομμάτι της ίδιας της φιλοσοφίας πάνω στην οποία χτίστηκε το φετινό οικοδόμημα. Συνεπικουρούμενος από τον Νίκο Ζήση από τη θέση του general manager. Άνθρωπο που γνωρίζει όσο λίγοι το ευρωπαϊκό μπάσκετ και ταυτόχρονα έχει τη δυνατότητα να… επικοινωνεί με κλειστά μάτια με τον προπονητή και αδερφικό του φίλο. Η ίδια η ΚΑΕ άλλωστε παρουσίασε τη συνεργασία αυτή ως κομβικό μέρος της νέας εποχής.

Οι δυο τους δημιούργησαν ένα ρόστερ που θέλει να υπηρετήσει τη φιλοσοφία του προπονητή του. Μια ομάδα που θέλει να πιέζει, να τρέχει, να κυνηγά κάθε χαμένη μπάλα, να βγάζει ενέργεια, να παίζει με αθλητικότητα και να προσπαθεί να επιβάλει τον δικό της ρυθμό. Με άλλα λόγια, έναν Άρη που να μοιάζει στον Σπανούλη. Όχι στον παίκτη που απλώς σκόραρε πολύ ή έβαζε μεγάλα σουτ. Αλλά στον παίκτη που δεν δεχόταν την ήττα ως φυσιολογική εξέλιξη μιας κατοχής, που έμπαινε στη διεκδίκηση κάθε φάσης και που ήθελε να καθορίζει το παιχνίδι. Ο ίδιος έκανε λόγο για μοντέρνο μπάσκετ, γρήγορο, επιθετικό, με ένταση και αθλητικότητα. Ένα μπάσκετ που δεν θα περιμένει τι θα κάνει ο αντίπαλος, αλλά θα προσπαθεί να τον υποχρεώσει να προσαρμοστεί στον Άρη.

Ήδη γύρω από την ομάδα έχει δημιουργηθεί ένα περιβάλλον που θυμίζει άλλες εποχές. Τα 4.191 εισιτήρια διαρκείας έγιναν καπνός, το ίδιο και τα περισσότερα από τα εισιτήρια των εντός έδρας αγώνων σε Ελλάδα και Ευρώπη που είναι διαθέσιμα για τους μεμονωμένους αγώνες στο «Nick Galis Hall» — ένα γήπεδο που κουβαλά από μόνο του τεράστιο ειδικό βάρος στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ και το οποίο έτυχε ενός γενναίου λίφτινγκ που το έχει κάνει ακόμη πιο ελκυστικό και δύσκολο για κάθε αντίπαλο που θα το επισκεφτεί.

Όπως είναι βέβαιο ότι θα το επισκεφτεί κάποια στιγμή ξανά και η οικογένεια Αντετοκούνμπο την οποία ο Άρης έχει την τιμή να έχει στον… περίγυρό του και πολύ κοντά στον ιδιοκτήτη του που έχει επιλέξει, τουλάχιστον μέχρι σήμερα, να αφήνει περισσότερο τις πράξεις να μιλούν και λιγότερο τις διακηρύξεις, αποφεύγοντας επικοινωνιακά τρικ.

Ο στόχος ξεκάθαρος

Μην κρυβόμαστε. Ο φετινός Άρης έχει λόγους να πιστεύει ότι μπορεί να κοιτάξει ψηλά στο EuroCup. Ο στόχος που έχει τεθεί δεν είναι απλώς μια αξιοπρεπής παρουσία. Είναι η διεκδίκηση της διάκρισης και η προσπάθεια να φτάσει όσο πιο μακριά γίνεται. Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η αξία της πρεμιέρας στη Λε Μαν. Η αρχή, ασφαλώς, δεν είναι πάντα το ήμισυ του παντός. Ειδικά στο μπάσκετ, μια σεζόν είναι μαραθώνιος. Και για έναν Άρη που έχει αλλάξει τόσο πολύ, η πρώτη εικόνα δεν μπορεί ούτε να τον απογειώσει ούτε να τον καταδικάσει. Μπορεί όμως να δώσει ένα πρώτο στίγμα των προθέσεών του.

Η γαλλική ομάδα δεν θα είναι ένας εύκολος αντίπαλος. Μπήκε με το δεξί στο γαλλικό πρωτάθλημα, επικρατώντας 103-97 στην παράταση της Γκραβελίν, σε ένα παιχνίδι στο οποίο μάλιστα χρειάστηκε να επιστρέψει από το -9 στην τελευταία περίοδο. Ούτε ο Αρης είναι ακόμη έτοιμος και στα επίπεδα που θα είναι σε ένα μήνα. Ξεκινάει όμως το φετινό ταξίδι γεμάτος όρεξη, ενέργεια, δίψα, φιλοδοξία και διάθεση να κοιτάξει στα μάτια όποια ομάδα θα κληθεί να αντιμετωπίσει…

Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google

Πρόσθεσε το ATHLETIKO στην Google

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ