Συγκινεί ο Γκατούζο για την ασθένειά του: «Οσο ο Θεός μου δίνει δύναμη, συνεχίζω»

Ο Τζενάρο Γκατούζο, ο προπονητής της Λάτσιο έδωσε το «παρών» στη τελευταία ημέρα του «Festival dello Sport 2026» στο Τρέντο της Ιταλίας.

Ο 48χρονος Ιταλός τεχνικός κι άλλοτε προπονητής της Εθνικής Ιταλίας συμμετείχε στο πάνελ «Non mollare mai» που σημαίνει «Μην τα παρατάς ποτέ» και μίλησε στον Λουίτζι Γκαρλάντο για διάφορες πτυχές της ζωής του.

Συγκεκριμένα θέλησε να μιλήσει για το κεφάλαιο ποδόσφαιρο και αγωνιστική δράση που το έκλεισε πριν από 14 χρόνια ενώ αναφέρθηκε και στο αυτοάνοσο πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζει από τα τελευταία χρόνια της καριέρας του ως ποδοσφαιριστής, μέχρι και σήμερα. Την οφθαλμική μυασθένεια Gravis. Ο ίδιος εξήγησε πως την αντιμετωπίζει, τον λόγο που λαμβάνει την κορτιζόνη αλλά μίλησε και για όσα έχει στερηθεί για να μπορεί να ζει 15 χρόνια μετά.

Τι είναι η μυασθένεια Gravis;

Η μυασθένεια Gravis είναι μια χρόνια αυτοάνοση πάθηση που προκαλεί έντονη μυϊκή αδυναμία και εύκολη κόπωση όπου το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα σημεία που τα νεύρα ενώνονται με τους μύες κι έτσι αυτοί δεν μπορούν να λειτουργήσουν φυσιολογικά.

Στην περίπτωση του Γκατούζο, δηλαδή στην οφθαλμική μυασθένεια, η μυϊκή αδυναμία παρατηρείται μονάχα στα μάτια και τα βλέφαρα όπου υπάρχει είτε η πτώση ενός ή και των δύο βλεφάρων είτε υπάρχει διπλή όραση (διπλωπία) λόγω του ότι οι μύες δεν λειτουργούν σωστά.

Οι δηλώσεις του Τζενάρο Γκατούζο για την ασθένειά του

«Ακόμα είχα δυνάμεις αλλά σταμάτησα να παίζω επειδή στα 34 μου χρόνια προσβλήθηκα από μια αυτοάνοση ασθένεια, την οφθαλμική μυασθένεια. Εδώ και 15 χρόνια χρησιμοποιώ κορτιζόνη. Αν δεν πάρω κορτιζόνη, εμφανίζω διπλωπία, δηλαδή δεν βλέπω σωστά. Υπάρχουν άνθρωποι που πάσχουν από την ίδια ασθένεια με εμένα και μένουν 4-5 μήνες στο κρεβάτι, δεν μπορούν να κινηθούν. Πάντα σκεφτόμουν: “Φαντάσου να μου είχαν πει ότι μου έμεναν 5 μήνες ζωής”».

«Το έχω αποδεχτεί, δουλεύω πάνω σε αυτό, είμαι πιο δυνατός από την ασθένεια. Όμως μου κοστίζει: το να παίρνω κορτιζόνη κάθε μέρα δεν είναι εύκολο. Έχουν περάσει σχεδόν 7 χρόνια από τότε που δεν έχω πιει κανένα αλκοολούχο ποτό. Με την κορτιζόνη έχω κλείσει το στόμα μου, έχω στερηθεί πολλά. Κάποιος άλλος στη θέση μου θα ήταν 200 κιλά. Και συνεχίζουμε, γιατί στη ζωή υπάρχει πάντα κάτι χειρότερο. Το σημαντικό είναι να κοιτάμε μπροστά, όσο ο Θεός μάς δίνει τη δύναμη να συνεχίσουμε».