Συγκίνησε ο Νόιερ στο «αντίο» του στην Εθνική Γερμανίας: «Ο τρόπος που τελείωσε με πόνεσε πολύ»
Ο Μάνουελ Νόιερ αγωνίστηκε για τελευταία φορά με την Εθνική Γερμανίας, με τον τερματοφύλακα να αποχαιρετά την «μάνσαφτ» με ένα συγκινητικό μήνυμα.
Ο Μάνουελ Νόιερ αποτελεί και επίσημα παρελθόν (για δεύτερη και τελευταία φορά) από την Εθνική Γερμανίας, γνωστοποιώντας την απόφασή του να αποσυρθεί από τα «πάντσερ» μετά τον οδυνηρό αποκλεισμό από την Παραγουάη στη φάση των «32» του Μουντιάλ.
Ο θρυλικός τερματοφύλακας, ο οποίος δεν κατάφερε να φτάσει στα γνωστά υψηλά του στάνταρ κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης, είχε επιστρέψει στην ενεργό δράση για το τουρνουά της Βόρειας Αμερικής, λόγω της απουσίας του τραυματία Μαρκ-Αντρέ τερ Στέγκεν, παρότι είχε ήδη αποχαιρετήσει την εθνική ομάδα.
Στη διοργάνωση, ο 40χρονος αγωνίστηκε σε όλα τα παιχνίδια της πατρίδας του, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να διατηρήσει ανέπαφη την εστία του σε καμία αναμέτρηση.
Παρά το γεγονός αυτό, ολοκληρώνει μια σπουδαία διεθνή πορεία, η οποία περιλαμβάνει την κορυφαία στιγμή της κατάκτησης του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2014, όπου είχε πρωταγωνιστικό ρόλο. Συνολικά, με την εθνική Γερμανίας κατέγραψε 128 συμμετοχές και 50 παιχνίδια χωρίς να δεχθεί γκολ.
Στο αποχαιρετιστήριο μήνυμά του στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης, ο Νόιερ τόνισε πως δεν μετάνιωσε για την απόφασή του να επιστρέψει και να αγωνιστεί ξανά με τη Γερμανία, παρά το γεγονός του πρόωρου αποκλεισμού, ενώ δεν έκρυψε την απογοήτευσή του για την εξέλιξη της πορείας της ομάδας στο Μουντιάλ.
«Ήταν πάντα τιμή για μένα!» ανέφερε αρχικά, για να συμπληρώσει.
Ο πρόωρος αποκλεισμός μας από το Παγκόσμιο Κύπελλο είναι απίστευτα απογοητευτικός. Δεν ανταποκριθήκαμε στις προσδοκίες και θα έπρεπε να είχαμε προχωρήσει πολύ περισσότερο σε αυτό το τουρνουά. Αυτό το τέλος με πονάει βαθιά.
Πήρα τη συνειδητή απόφαση να παίξω ξανά για τη Γερμανία. Αφενός, επειδή πάντα με γέμισε με τεράστια υπερηφάνεια να φοράω τη φανέλα της εθνικής ομάδας. Αφετέρου, επειδή στα 40 μου χρόνια, με την εμπειρία τεσσάρων Παγκοσμίων Κυπέλλων πίσω μου, ήθελα να στηρίξω τους νεότερους παίκτες όσο το δυνατόν περισσότερο, τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου, και να βοηθήσω το γερμανικό ποδόσφαιρο.
Παρά αυτόν τον πικρό αποκλεισμό, δεν μετανιώνω ούτε μια στιγμή για την απόφασή μου. Η απογοήτευσή μου είναι αδύνατο να περιγραφεί με λόγια, αλλά αυτό που παραμένει πάνω απ' όλα είναι η βαθιά ευγνωμοσύνη.
Σας ευχαριστώ για την υποστήριξή σας όλα αυτά τα χρόνια και κατά τη διάρκεια αυτού του τουρνουά».