Τα 8.5 δευτερόλεπτα της... υπερκόπωσης

Οι 33 πόντοι σε μία περίοδο είναι πάρα πολλοί… Αλλά όταν το σύνολο των πόντων που σημειώνει μία ομάδα είναι 76, το πρόβλημα στη ρίζα του, για την ομάδα που ηττάται, και μάλιστα όταν παίζει στην έδρα της, δεν μπορεί ποτέ να είναι αμυντικό. 

Σε ένα ματς που κρίθηκε στις 75 κατοχές, απέναντι σε μία ομάδα που δεν μπορεί να περηφανευτεί για το άφθονο ταλέντο της (το οποίο ήταν και ζημιωμένο λόγω της απουσίας του Πάντερ), ο ηττημένος, ακόμα και με 33 παθητικό από το 30 μέχρι το 40, η ρίζα της αδυναμίας δεν φυτρώνει στα μετόπισθεν. 

Στις τρεις από τις τέσσερις περιόδους, ο Παναθηναϊκός, η πυρηνική επίθεση λόγω ταλέντου και ατομικών ικανοτήτων της Ευρωλίγκας, σημείωσε 17, 16 και 17 πόντους (εξαίρεση η 3η περίοδος όπου σημείωσε 24). Και στην 4η μάλιστα, είχε 7 στο πρώτο πεντάλεπτο. 

Το πρόβλημα του Παναθηναϊκού δεν είναι αμυντικό… Έστω κι αν ο Μάρτιν με τον Τζαστίν Ρόμπινσον έστησαν φεστιβάλ σημειώνοντας 29 παρέα στο 4ο δεκάλεπτο. 

Για να ανοίξει μία παρένθεση εδώ, το ρόλο του σε αυτό έπαιξε και ο κόουτς Σέκουλιτς… Στο διάστημα της μεγάλης ανατροπής από την Μπαρτσα, κι ενώ έβλεπε τους Γκαρντ του συχνά πυκνά να πνίγονται από τα κορμιά και την ενέργεια των γηπεδούχων επέλεξε plays τα οποία δεν βασίζονταν σε pick n roll δράσεις. Ο Μάρτιν πλήγωσε τους πράσινους παίζοντας off ball… Κι όταν ήρθε η ώρα του δαίμονα Ρόμπινσον, πολλές φάσεις ολοκήρώθηκαν σε κατάσταση iso. Για να αποφύγει τον δεύτερο παίκτη στο hedge που τον ανάγκαζε είτε να ξεφορτωθεί τη μπάλα, είτε να την πετάξει στην εξέδρα. 

Μετά το σύντομο θριαμβευτικό διάλειμμα της Μαδρίτης, ο Παναθηναϊκός επέστρεψε στις προ Ρεάλ ρυθμίσεις του, όπου η άμυνα συχνά κάνει τη δουλειά, αλλά η επίθεση ζορίζεται. 

Ο κόουτς Ομπράντοβιτς θα χρειαστεί λίγο περισσότερο χρόνο μέχρι να βρει τη λύση σε ένα γρίφο. Το ζήτημα είναι πολύ πιο βαθύ από τη συνύπαρξη του Ναν με τον Φρανσίσκο. Άλλωστε συνολικά σε όλα τα ματς της φετινής Ευρωλίγκας, τα σχήματα που περιλαμβάνουν τους δύο, στον πολύ επιφανειακό και συχνά άχρηστο δείκτη -/+ μετρούν +18. 

Σε μία τοποθέτηση που μπορεί να ακουστεί πομπώδης, ο Παναθηναϊκός έχει απόλυτη ανάγκη τη συνύπαρξη των δύο παικτών, όσο ο Γκραντ και ο Μπάντιο περνούν κάτω από τον πήχη και ο Σλούκας δεν είναι απόλυτα έτοιμος. 

Με τους δύο στο παρκέ, ο Παναθηναϊκός στην τρίτη περίοδο με τη Μπαρτσελόνα έτρεξε ένα επιμέρους σκορ 14-5 μετατρέποντας το 43-38 τη στιγμή που πάτησε το γυαλί ο Ναν σε 57-43.

Ποια ήταν η ειδοποιός διαφορά; Στις περισσότερες κατοχές ο Κέντρικ Ναν είχε το ρόλο του χειριστή, ή αλλιώς του πλέι μέικερ και ο Φρανσίσκο αντίστοιχα αυτόν τον receiver. 

Γενικά ο Παναθηναϊκός παίζει απελπιστικά αργά στο 5 εναντίον 5… Με τον Φρανσίσκο στο “1” υπάρχουν στιγμές που γίνεται ακόμα περισσότερο…

Προσέξτε τούτο: 

Μόνο στην τρίτη περίοδο, την θεωρητικά υποδειγματική για τους πράσινους, ο μέσος όρος που κρατούσε τη μπάλα στα χέρια του ο Σλίβεν Φρανσίσκο, έχοντας περάσει το κέντρο του γηπέδου (ούτε καν από την αρχή της κατοχής) σε καταστάσεις 5 εναντίον 5, ήταν 8.5 δευτερόλεπτα!!!

Σκεφτείτε δε ότι με τον Φρανσίσκο στο παρκέ, ο μέρος όρος των επιθέσεων του Παναθηναϊκού είχαν διάρκεια 15.2 δευτερόλεπτα. Αν από αυτά αφαιρέσουν του 2-3 που χρειάζεται μέχρι να περάσει το κέντρο του γηπέδου, μένουν σχεδόν 12… Από αυτά, στα 8.5 η μπάλα ήταν στα χέρια του Γάλλου γκαρντ. 

Μόνο στην τρίτη περίοδο υπήρχαν τρεις κατοχές που η μπάλα έμεινε στα χέρια του για 12, 14 και 15(!!!) δευτερόλεπτα. 

Κάτι δεν λειτουργεί σωστά!

Προς το παρόν ο ρόλος του scoring point guard και του scorer φαίνετεεαι να είναι λίγο μπερδεμένοι μέσα του και το παραδέχτηκε άλλωστε και ο ίδιος στις δηλώσεις που έκανε στη NOVA αμέσως μετά τη λήξη του αγώνα. 

Ο Παναθηναϊκός είναι συνολικά υποχρεωμένος να παίξει και να αποφασίσει πιο γρήγορα στην επίθεσή του, τηρώντας με ευλάβεια τους κανόνες των αποστάσεων. Οι οποίες συχνά πυκνά χάνοντας, είτε λόγω σχημάτων, είτε λίγο ενστικτωδών αποφάσεων. 

Ασφαλώς και το πρόβλημα δεν εντοπίζεται μόνο στον Γάλλο γκαρντ, ο οποίος έχει την 

Εναντίον της Μπαρτσελόνα το αμυντικό πλάνο του για 31-32 λεπτά λειτούργησε ιδανικά. Μέσα από αυτό στραγγάλισε την Μπαρτσελόνα, κλέβοντας μπάλες και βρίσκοντας φάσεις στο ανοιχτά γήπεδο για να φέρει τη διαφορά στο +14. Στη συνέχεια όμως, ο Λεσόρτ κουράστηκε χάνοντας  τη συγκέντρωσή του μαζί με κάποιες σημαντικές φάσεις πάνω στον Ρόμπινσον. 

Για να είμαστε ακριβείς όμως, πρέπει να υπογραμμίσουμε και το γεγονός ότι υπάρχει ένα ζήτημα και με τον Μπάντιο, ο οποίος δεν έχει βρει ακόμα το ρόλο του στην επίθεση. Ως δημιουργός δεν τα καταφέρνει ιδιαίτερα, καταστάσεις Spot  Up δε βρίσκει με μεγάλη συχνότητα κι ενώ στην άμυνα είναι ένα πολύτιμο περιουσιακό στοιχείο, όταν βρίσκεται στο μπροστινό μέρος είναι σαφές ότι έχει ανάγκη από εκπαίδευση. 

Πολλά πράγματα θα μπορούσαν να αναλυθούν για τον αγώνα με την Μπαρτσελόνα και είναι βέβαιο ότι ο κόουτς Ομπράντοβιτς γνωρίζει ήδη πάρα πολύ καλά τι πήγε στραβά. 

Ο Παναθηναϊκός βρίσκεται ακόμα στην αναζήτηση των καλών σχημάτων του και στα ταιριάσματα των ατομικών χαρακτηριστικών σε γκσρντ, ψηλούς και όλους μαζί συνολικά. 

Η λύση της μετατόπισης του Φρανσίσκο στο “2” και σε ρόλο δημιουργού μετά το αρχικό trigger και η σταδιακή εξοικείωση του Μπάντιο σε θέση πλέι μέικερ. 

Ο Παναθηναϊκόε έχει τα συστατικά, αλλά και την ευλογία να διαθέτει χαρακτήρες. Με κορυφαίους όλων τον Χουάντσο, αλλά κυρίως τον Χέις Ντέιβις, ο οποίος στα τελευταία δύο λεπτά κατέθεσε τα διαπιστευτήρια του. 

Άξιο αναφοράς: Στις περιπτώσεις που ο Ντέιβις πόσταρε, η μπάλα έφτασε στα χέρια του από τον Κέντρικ Ναν, που στις κρίσιμες κατοχές δεν πήρε καμία απόφαση, θέτοντας τον εγωισμό του στην υπηρεσία της ομάδας. Δείχνοντας και το mind set με το οποίο παίζει φέτος. 

Θέματα προς συζήτηση υπάρχουν κι άλλα. Κι ασφαλώς ένα από αυτά είναι 33 πόντοι της 4ης περιόδου, η απουσία ενός σέντερ που θα δώσει ουσιαστικές ανάσες στον Ματίας Λεσόρ και θα προστατεύσει με το μέγεθός του το καλάθι των πράσινων. Η οι φάσεις των τελευταίων δευτερολέπτων με την άμυνα του Μπόνγκα πάνω στον Ρόμπινσον(αυτό το step back δε σταματιέται από κανέναν στο 1vs1) και την αδυναμία εκτέλεσης του Σίσκο. 

Όταν καθοριστούν οι ρόλοι, όταν ο Ζοτς θα βρει τα σχήματα, όταν ο Παναθηναϊκός θα γίνει πιο γρήγορος στην επίθεση του, τότε θα κριθούν και αυτά.