«Την αποκαλούσε ψυχοπαθή» - Σοκαριστικές αποκαλύψεις για την παίκτρια που αυτοκτόνησε
Νέα στοιχεία έρχονται στο φως της δημοσιότητας για τον θάνατο της Μάντι Κιούσακ που αυτοκτόνησε σε ηλικία 27 ετών.
Τα είχε όλα και έφυγε μόνος - Το σημείωμα μετά την αυτοκτονία του αποκάλυψε το μυστικό του ποδοσφαιριστή
Ένα περιβραχιόνιο, ένας χαμένος τελικός και ένα τελευταίο σημείωμα που συγκλόνισε μια ολόκληρη χώρα. Η τραγική ιστορία ενός ποδοσφαιρικού θρύλου.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Ο Αγκοστίνο Ντι Μπαρτολομέι υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους Ιταλούς μέσους της δεκαετίας του 1970 και του 1980. Έμεινε στην ιστορία κυρίως ως ο εμβληματικός αρχηγός της Ρόμα, οδηγώντας την στην κατάκτηση του πρωταθλήματος Ιταλίας το 1983 και στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1984.
Γεννήθηκε στη Ρώμη και από μικρή ηλικία εντάχθηκε στις ακαδημίες της Ρόμα. Έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο στις αρχές της δεκαετίας του 1970, ενώ για να αποκτήσει εμπειρίες αγωνίστηκε για μία περίοδο ως δανεικός στη Βιτσέντζα. Επιστρέφοντας στη Ρόμα, καθιερώθηκε ως βασικός και σταδιακά έγινε ο φυσικός ηγέτης της ομάδας.
Ο Ντι Μπαρτολομέι δεν ξεχώριζε για την ταχύτητα ή τις εντυπωσιακές ντρίμπλες. Ήταν όμως ποδοσφαιριστής εξαιρετικής ποδοσφαιρικής ευφυΐας, με άριστη αντίληψη του παιχνιδιού, υποδειγματικές μεταβιβάσεις και πολύ δυνατό σουτ. Ήταν επίσης ένας από τους καλύτερους εκτελεστές πέναλτι και φάουλ της εποχής του. Η ήρεμη προσωπικότητα και η ηγετική παρουσία του τον έκαναν ιδιαίτερα αγαπητό στους φιλάθλους της Ρόμα.
Η κορυφαία στιγμή της καριέρας του ήρθε τη σεζόν 1982–83, όταν, ως αρχηγός, οδήγησε τη Ρόμα στην κατάκτηση του δεύτερου πρωταθλήματος της ιστορίας της. Έναν χρόνο αργότερα, η ομάδα έφτασε στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, που διεξήχθη στο Ολυμπιακό Στάδιο της Ρώμης απέναντι στη Λιβερπουλ. Ο Ντι Μπαρτολομέι ευστόχησε στο πέναλτι που εκτέλεσε στη διαδικασία των πέναλτι, όμως η Ρόμα ηττήθηκε, σε μία από τις πιο οδυνηρές στιγμές της ιστορίας της.
Το 1984 αποχώρησε από τη Ρόμα, μια απόφαση που τον πλήγωσε βαθιά. Συνέχισε την καριέρα του στις Μίλαν, Τσεζένα και Σαλερνιτάνα, πριν αποσυρθεί από την ενεργό δράση το 1990.
Η ζωή του μετά το ποδόσφαιρο ήταν δύσκολη. Αντιμετώπισε προβλήματα προσαρμογής και έντονη κατάθλιψη. Στις 30 Μαΐου 1994, δέκα χρόνια μετά τον χαμένο τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών, έβαλε τέλος στη ζωή του σε ηλικία μόλις 39 ετών. Ο θάνατός του συγκλόνισε το ιταλικό ποδόσφαιρο και άνοιξε μια ευρύτερη συζήτηση για την ψυχική υγεία των αθλητών μετά το τέλος της καριέρας τους.
Η αυτοκτονία του Ντι Μπαρτολομέι
Ο Ντι Μπαρτολομέι αυτοκτόνησε στις 30 Μαΐου 1994, σε ηλικία 39 ετών, στο σπίτι του στην επαρχία του Σαλέρνο. Η είδηση έπεσε σαν κεραυνός στο ιταλικό ποδόσφαιρο, γιατί αφορούσε έναν άνθρωπο που μέχρι λίγα χρόνια πριν ήταν από τις πιο σεβαστές μορφές του αθλήματος.
Η ημέρα του θανάτου του είχε ιδιαίτερο συμβολισμό. Ήταν η επέτειος των δέκα χρόνων από τον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1984. Εκείνο το παιχνίδι θεωρήθηκε η μεγαλύτερη ευκαιρία της Ρόμα να κατακτήσει την Ευρώπη. Ο Ντι Μπαρτολομέι, ως αρχηγός, ήταν ένα από τα πρόσωπα εκείνης της βραδιάς. Είχε ευστοχήσει στο πέναλτι που εκτέλεσε στη διαδικασία, όμως η ομάδα του τελικά ηττήθηκε.
Για πολλούς οπαδούς εκείνη η ημερομηνία δεν ήταν τυχαία. Ωστόσο, άνθρωποι από το περιβάλλον του υπογράμμισαν ότι η τραγωδία δεν προήλθε από μία μόνο στιγμή ή από έναν χαμένο αγώνα. Ο τελικός του 1984 ήταν ένα βαθύ συναισθηματικό σημάδι, αλλά τα προβλήματα που αντιμετώπιζε είχαν συσσωρευτεί για χρόνια.
Μετά την αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο, ο Ντι Μπαρτολομέι πέρασε μια δύσκολη περίοδο προσαρμογής. Για έναν άνθρωπο που είχε μάθει να ζει μέσα στο γήπεδο, ως αρχηγός και σημείο αναφοράς μιας μεγάλης ομάδας, η ζωή μακριά από την ενεργό δράση ήταν δύσκολη. Δεν κατάφερε να βρει την ίδια θέση στον χώρο του ποδοσφαίρου που είχε ονειρευτεί. Οι προσπάθειές του να παραμείνει κοντά στο άθλημα δεν του έδωσαν την ικανοποίηση που περίμενε.
Μετά τον θάνατό του έγινε γνωστό ότι είχε αφήσει ένα σύντομο σημείωμα, στο οποίο υπήρχε η φράση:
«Mi sento chiuso in un buco» («Νιώθω κλεισμένος σε μια τρύπα»).
Η φράση αυτή συγκλόνισε όσους τον γνώριζαν, γιατί θεωρήθηκε πως εξέφραζε το αίσθημα απομόνωσης και αδιεξόδου που βίωνε.
Η οικογένειά του μίλησε αργότερα για έναν άνθρωπο που ένιωθε παραμελημένος από τον κόσμο του ποδοσφαίρου. Η σύζυγός του, Μαρίσα, τόνισε ότι ο πόνος του δεν αφορούσε μόνο το παρελθόν, αλλά κυρίως την αίσθηση ότι μετά το τέλος της καριέρας του δεν είχε πλέον τη θέση που άξιζε.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Tags:
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
«Δεν βλέπω νόημα στη ζωή» - Η τραγική ιστορία του «ποιητή της μπάλας» που αυτοκτόνησε στα 21 του
H τραγική ιστορία του ποδοσφαιριστή που αποκαλούσαν «νέο Ρεδόνδο», αλλά έβαλε τέλος στη ζωή του μετά από μάχη με την κατάθλιψη.
Είπε ψέματα στη γυναίκα του ότι πάει στην προπόνηση - Η τραγική ιστορία του παίκτη που αυτοκτόνησε πέφτοντας στις ράγες του τρένου
Η τραγική ιστορία του Ρόμπερτ Ένκε υπενθυμίζει με σκληρό τρόπο ότι η εξωτερική εικόνα δεν αντικατοπτρίζει πάντα την εσωτερική πραγματικότητα στον λαμπερό κόσμο του ποδοσφαίρου.
