Λίγο πριν πεθάνει, ο Στέλιος Ράμφος είχε αφηγηθεί μία ποδοσφαιρική ιστορία των παιδικών του χρόνων σε ένα γήπεδο που έχει παίξει μόνο αυτός και οι φίλοι του.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Στις 10 Αυγούστου 2026, ο φιλόσοφος (ή φιλοφιλόσοφος, όπως όριζε ο ίδιος τον εαυτό του), Στέλιος Ράμφος, άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 87 ετών. Πρόκειται για μία από τις πιο αμφιλεγόμενες μορφές της μεταπολιτευτικής εγχώριας διανόησης.
Ο δημόσιος λόγος του και οι συχνές τηλεοπτικές παρεμβάσεις του προκαλούσαν πάντα έντονες αντιπαραθέσεις. Γοήτευσαν κάποιους, αλλά και εξόργιζαν αρκετούς. Από τον μαρξιστικό του πρότερο βίο μέχρι την ακραία συντηρητικοποίηση, ειδικά στα χρόνια της οικονομικής κρίσης την οποία περιέγραφε ως «εθνική ψυχοπάθεια» και όχι ως πολιτική τραγωδία, ο Ράμφος -όπως και να έχει- έκανε αίσθηση στο ακροατήριο με αρκετούς τρόπους. Όπως τη φορά που αφηγήθηκε μία… ποδοσφαιρική ιστορία στην τελευταία του συνέντευξη.
O Ράμφος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Γνώρισε την πολεμική, την μεταπολεμική και την εμφυλιοπολεμική ατμόσφαιρα της πρωτεύουσας. Μέσα σε αυτό το τοπίο, ως παιδί, μαζί με τους φίλους του δεν έπαιζαν μονάχα στις αλάνες το αγαπημένο τους παιχνίδι. Υπήρξαν φορές που έπαιρναν τη μπάλα και πήγαιναν στην Ακρόπολη. Όχι κάτω από την Ακρόπολη, αλλά πάνω της. Για τέρμα ίσως είχαν πέτρες, μπορεί και κίονες (δεν διευκρινίστηκε, αλλά έχει… ενδιαφέρον ως εικόνα). Ο ίδιος περιγράφει μια προσωπική του ιστορία για ένα ποδοσφαιρικό ματς που δεν μοιάζει με κανένα άλλο.
Σχεδόν ένα μήνα πριν πεθάνει, ο Στέλιος Ράμφος φιλοξενήθηκε από τον Θανάση Λάλα στο πλαίσιο των συνεντεύξεων που κάνει ο δημοσιογράφος με τίτλο «Portraits: Life Stories». Προφανώς εκεί δεν μίλησαν σκεπτόμενοι το ποδόσφαιρο, αλλά να που πήγε η κουβέντα και στη στρογγυλή θεά. Και μάλιστα την ώρα που κυλούσε μέσα στο σπίτι των Θεών.
Η συζήτηση έφθασε εκεί από τον Θανάσης Λάλας, ο οποίος αναφέρει συνοπτικά την ιστορία και μετά κάνει την ερώτησή του. «Όταν ήσασταν μικρός, παίζατε με τους φίλους σας ποδόσφαιρο μέσα στην Ακρόπολη», λέει στον Ράμφο. «Αυτό πιστεύετε ότι μπορεί να έχει παίξει έναν ρόλο στη ζωή σας; Κάποιος που παίζει μέσα εκεί που όλοι εμείς…», συνεχίζει και παρεμβαίνει ο Ράμφος «άβατο, ιερό και όσιο». Συμφωνεί ο Λάλας και ακολούθως παίρνει την απάντησή του.
«Δεν είχa τότε την αίσθηση ότι έκανα τίποτα κακό», είπε για αρχή και μάλιστα δεν ήταν μόνος του. Είχε, εκτός από τους φίλους του φυσικά, και τη βοήθεια της… Παναγίας στην προσπάθειά του να σκοράρει.
«Τότε, οι Χριστιανοί είχαν ζωγραφίσει μέσα στον Παρθενώνα τη μορφή της Παναγίας και (όσο παίζαμε) με κοίταζε η Παναγία με βλοσυρό βλέμμα σαν να μου βάλε το γκολ!».
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
