Τα πρώτα 100 χρόνια είναι δύσκολα...

Από την πρώτη αγωνιστική υποχρέωση για το ιστορικό 100ο έτος της ιστορίας του, ο ΠΑΟΚ φρόντισε να προσφέρει συγκινήσεις. Πώς αλλιώς θα μπορούσε να ξεκινήσει η χρονιά συμπλήρωσης ενός αιώνα ζωής για έναν σύλλογο που έχει μάθει στα δύσκολα, είτε του τα δημιουργούν οι εχθροί του, είτε ο ίδιος στον εαυτό του. Απόψε στην Τούμπα, ίσχυσε η δεύτερη επιλογή.

Ο Δικέφαλος έπαιξε με τη φωτιά μιας πρόκρισης που δικαιούταν 100%. Μιας πρόκρισης που θα μπορούσε να είχε κριθεί από πολύ νωρίς ή και αργότερα μέσα στο 90λεπτο του κανονικού αγώνα.

Με απουσίες και αναγκαστικές αλλαγές σε άμυνα και επίθεση, ο Ραζβάν Λουτσέσκου προσπάθησε να συμπυκνώσει στην αρχική του ενδεκάδα ό,τι πιο έτοιμο είχε διαθέσιμο. Έδωσε φανέλα βασικού στον Γερεμέγεφ και τα γάντια βασικού στον Μοναστηρλή.

Ολόκληρο το έργο στην αναμέτρηση της Τούμπας θα μπορούσε να έχει έναν πρωταγωνιστή. Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας ήταν σε απίστευτα κέφια, με απίθανες εμπνεύσεις αλλά και πλήρως αναποτελεσματικά τελειώματα. Ίσως βρέθηκε μπροστά στις περισσότερες χαμένες ευκαιρίες σε αγώνα με την ασπρόμαυρη φανέλα. Αργότερα πήρε σειρά ο Γιακουμάκης στην αστοχία, όπως και όλοι οι ποδοσφαιριστές του Δικεφάλου βρέθηκαν μπροστά στην αντίπαλη εστία.

Ακόμα και στο γκολ της ισοφάρισης του Ζίβκοβιτς, η - μη πανηγυρική - αντίδραση του Σέρβου αρχηγού του ΠΑΟΚ φανέρωσε το πόσο ανικανοποίητος ήταν για τις επιθετικές επιδόσεις του ίδιου και των συμπαικτών του.

Το σενάριο έγραφε «Μοναστηρλής»

Η μοίρα όμως είχε γράψει διαφορετικό σενάριο. Πιο ψυχοβγαλτικό, πιο συναρπαστικό, πιο δραματικό, πιο ηρωικό. Τόσο για τον Δικέφαλο, όσο κυρίως για τον βενιαμίν του στον αγωνιστικό χώρο. Ο Δημήτρης Μοναστηρλής που βολόδερνε μεταξύ 4ης και 5ης θέσης στην ιεραρχία των κίπερ του ρόστερ, βρήκε τρύπα και… τρύπωσε. Έφτιαξε τη δική του υπέροχη ιστορία με ένα ονειρώδες ντεμπούτο που φτιάχνει καριέρες και αναγνώριση.

Κάπως έτσι έμελλε να κάνει πρεμιέρα το ιστορικό 2026 για τον ΠΑΟΚ. Με καρδιοχτύπι, με αγωνία, και με έναν ήρωα από τα σπλάχνα του. Όπως έχει συμβεί άλλωστε τόσες φορές και σε τόσες διαφορετικές χρονικές περιόδους, μέσα σε αυτά 100 χρόνια.

Άλλωστε, τα πρώτα 100 χρόνια είναι τα δύσκολα. Μετά συνηθίζεις...