Τελτσίδου: «Εχω νοοτροπία στρατιώτη - Είναι τεράστια πρόκληση να δουλεύεις τέσσερα χρόνια για μία μέρα»
Η Ελισάβετ Τελτσίδου σε συνέντευξή της στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τζούντο (EJU) «σύστησε» ξανά τον εαυτό της πριν τον μεγάλο στόχο της χρονιάς.
Η Ελισάβετ Τελτσίδου μπήκε στο τελικό «σπριντ» της προετοιμασίας της για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Τζούντο του 2026 που θα διεξαχθεί στο Μπακού, από τις 4 έως τις 11 Οκτωβρίου.
Η 30χρονη Ελληνίδα, πέντε φορές «χρυσή» σε Grand Slam και δύο φορές μεταλλιούχος σε Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα γυναικών, μετρά περισσότερα από δέκα χρόνια παρουσίας στο υψηλότερο επίπεδο και συμμετοχές στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο και του Παρισιού.
Με την «όρεξη» της να έχει ανοίξει μετά την κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο Grand Slam της Βουδαπέστης στα μέσα του μήνα και το χρυσό στους Μεσογειακούς Αγώνες που είχαν προηγηθεί στα τέλη του Αυγούστου, η Ελληνίδα τζουντόκα διανύει μία πολύ καλή περίοδο. Σε αυτό πάντα βοηθάει ένα καλό καμπ Ολυμπιακής προετοιμασίας όπως αυτό που ακολούθησε μετά την διοργάνωση της Ουγγαρίας στην γειτονική Σλοβακία, και συγκεκριμένα στη Μπρατισλάβα.
Εκεί έκανε και μία αναλυτική συνέντευξη με την ευρωπαϊκή ομοσπονδία τζούντο, καθώς αποτελεί μία από τις αθλήτριες της Γηραιάς Ηπείρου που ξεχωρίζουν στην κατηγορία τους, όχι μόνο με πληθώρα μεταλλίων αλλά και με διάρκεια καριέρας.
Όπως τόνισε, έχει μάθει από τα λάθη και τις «αποτυχίες» της όπως η πρόωρος αποκλεισμός στο Παρίσι το 2024 και πλέον πορεύεται με διαφορετική προσέγγιση απέναντι στους μεγάλους αγώνες και με το βλέμμα στραμμένο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λος Άντζελες το 2028. Στο Παρίσι είχε φτάσει ως Νο2 της παγκόσμιας κατάταξης στα -70κ, όμως αποκλείστηκε στη φάση των «16» από τη μετέπειτα χάλκινη Ολυμπιονίκη Γκαμπριέλα Βίλεμς.
Τέσσερα χρόνια για μία ημέρα. Είναι μία τεράστια πρόκληση
«Όταν ήμουν μικρή, είχα αυτό το όνειρο. Πήγα στο Τόκιο και ήταν κάτι τεράστιο για μένα. Τερμάτισα έβδομη και ήμουν χαρούμενη. Στο Παρίσι, όμως, ήθελα περισσότερα. Ήθελα το μετάλλιο, άρα υπήρχε και μεγαλύτερη πίεση», ανέφερε, και πρόσθεσε: «Κάθε φορά μαθαίνεις, είτε κερδίζεις είτε χάνεις. Τώρα πιστεύω ότι πρέπει να το απολαμβάνω και να πηγαίνω καλά προετοιμασμένη. Στο τέλος, όμως, όλα κρίνονται σε μία ημέρα. Τέσσερα χρόνια για μία ημέρα. Είναι μία τεράστια πρόκληση».
Πλέον προσπαθεί να αλλάξει μικρές λεπτομέρειες στην προετοιμασία και κυρίως στον τρόπο σκέψης της. «Πιστεύω ότι όταν μένεις στο comfort zone σου, δεν έρχονται καλύτερα πράγματα», είπε, εξηγώντας ότι στόχος της είναι να απολαμβάνει περισσότερο τη διαδρομή και να μη μένει αποκλειστικά στο αποτέλεσμα.
Το στοιχείο που λείπει από τις προπονήσεις της στην Ελλάδα
Η πορεία της Τελτσίδου μέχρι το κορυφαίο επίπεδο δεν ήταν εύκολη. Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετώπισε στη χώρα μας ήταν η έλλειψη αθλητριών υψηλού επιπέδου με τις οποίες θα μπορούσε να προπονείται καθημερινά.
Μεγάλωσε στις Αχαρνές και έκανε τα πρώτα της βήματα στον Αθλητικό Κέντρο Ορειβατικού Συλλόγου Αχαρνών, ενώ παράλληλα βοηθούσε στο χρωματοπωλείο των γονιών της. Από όταν όμως έδειξε τα πρώτα καλά δείγματα στο τζούντο και άρχισε να ανεβαίνει τις βαθμίδες στις Εθνικές ομάδες, ήταν όλο και πιο δύσκολο να βρει την καθημερινή «πρόκληση» που χρειαζόταν στην προπόνηση, παρά μόνο αν έπαιζε με άνδρες. Το κενό συμπλήρωσαν τα διεθνή τουρνουά και τα καμπ προετοιμασίας.
«Στην Ελλάδα δεν έχουμε πολλά κορίτσια υψηλού επιπέδου για να κάνουμε ραντόρι (σ.σ. δηλαδή ελεύθερη εξάσκηση) και είναι πολύ δύσκολο. Όταν ήμουν μικρή και προσπαθούσα να φτάσω σε αυτό το επίπεδο, δούλεψα πάρα πολύ. Έκανα πολλές προπονήσεις, κάποιες φορές μόνη μου. Αλλά δεν σταμάτησα ποτέ».
Έχω νοοτροπία στρατιώτη
Η συνεχής προσπάθεια, ακόμη και χωρίς τις ιδανικές συνθήκες, είναι κάτι που η ίδια συνδέει με τη νοοτροπία της. «Δεν ξέρω ακριβώς πώς το καταφέρνω. Είναι πραγματικά δύσκολο, αλλά προσπαθώ να σκέφτομαι τον στόχο μου. Νομίζω ότι έχω νοοτροπία στρατιώτη. Από μικρή πίστευα ότι η σκληρή δουλειά κάποια μέρα θα ανταμειφθεί. Πιστεύω επίσης ότι όλα συμβαίνουν για κάποιον λόγο».
Η Τελτσίδου αγωνίζεται σε μία από τις πιο απαιτητικές κατηγορίες του γυναικείου τζούντο, τα -70κ, αλλά το υψηλό επίπεδο και η δύναμη των αντιπάλων της αποτελεί για την ίδια επιπλέον κίνητρο. Στα προπονητικά καμπ συχνά επιλέγει να κάνει προπόνηση ακόμη και με αθλήτριες των -78κ. «Μου αρέσει αυτή η δύναμη. Είναι δύσκολο, αλλά όταν νικάω σε αγώνες πολύ δυνατές τζουντόκα, νιώθω ακόμη μεγαλύτερη υπερηφάνεια για το μετάλλιο».
Παράδειγμα για τη νέα γενιά
Τα τελευταία χρόνια έχει δημιουργήσει γυμναστήριο κάτω από το σπίτι της, ώστε να μπορεί να προπονείται με μεγαλύτερη ευελιξία. Παράλληλα, βλέπει θετικά την ανάπτυξη του τζούντο στις μικρές ηλικίες στην Ελλάδα.
«Τώρα έχουμε περισσότερα παιδιά, περισσότερα αγόρια και κορίτσια. Αυτό είναι πολύ σημαντικό, ειδικά στις κατηγορίες παίδων και εφήβων. Πολλοί μου στέλνουν μηνύματα στο Instagram και λένε ότι η κόρη τους ξεκίνησε τζούντο. Πιστεύω ότι πολλοί γονείς στέλνουν πλέον τα κορίτσια τους για να μάθουν να προστατεύουν τον εαυτό τους και να αποκτήσουν γνώσεις αυτοάμυνας. Και για μένα αυτό είναι καλό, γιατί μου αρέσει να βλέπω δυνατές γυναίκες».
Με ορίζοντα το Λος Άντζελες το 2028, η Τελτσίδου διατηρεί έναν μεγάλο στόχο: να γίνει η πρώτη Ελληνίδα που θα κατακτήσει Ολυμπιακό μετάλλιο στο τζούντο. «Η Ελλάδα είναι η γενέτειρα των Ολυμπιακών Αγώνων και αυτό είναι κάτι πολύ ξεχωριστό. Υπάρχει μία τεράστια ιστορία πίσω από αυτό και πρέπει να εκπροσωπούμε την Ελλάδα όσο καλύτερα μπορούμε», ανέφερε για το κίνητρο που έχει για να πετύχει τον μεγάλο της στόχο.