Τεττέη και Αντίνο είχαν τη «λάμψη», αλλά όλη η ουσία για τον Παναθηναϊκό ήταν ο Κοντούρης

Είναι πάντα τρομερά ελκυστικό το «νέο», το «φρέσκο» το «διαφορετικό». Αυτό που περιμένει να δει ο κόσμος και του γεννάει προσδοκίες. Σαν το συναίσθημα δηλαδή, που προκάλεσε σε κάθε φίλο του Παναθηναϊκού το άκουσμα της είδησης πως ο Ράφα Μπενίτεθ, όχι μόνο είχε στην αποστολή τον Σαντίνο Αντίνο για το κυριακάτικο (1/2) παιχνίδι με την Κηφισιά στη Λεωφόρο, αλλά είχε αποφασίσει να του δώσει και φανέλα βασικού. Εκεί η ανυπομονησία έγινε μεμιάς «ώπα, ήρθε η ώρα να τον δούμε τον “μικρό”» για την πιο «ακριβή» μεταγραφή στην ιστορία του Παναθηναϊκού με κόστος 8.430.000 ευρώ.

Και το θέαμα όντως δεν... απογοήτευσε κανέναν. Θράσος και «αέρας» απ’ τον 20χρονο εξτρέμ, σ’ ένα πολύ «ξεψάρωτο» ντεμπούτο που σε πρώτη φάση πήγε στην άκρη όλες τις (δικές μας κι όχι μόνο) θεωρίες περί «προσαρμογής» και «...να μπει λίγο στο κλίμα» κ.ο.κ.

Όχι δεν τα έκανε όλα... τέλεια, ούτε ήρθε ο Αντίνο για να κάνει απ’ την πρώτη μέρα τον... Μεσσία στον Παναθηναϊκό, αλλά το πρώτο δείγμα ήταν άκρως ελπιδοφόρο. Μετά από μια-δύο πρώτες ενέργειες που δεν του «βγήκαν», ήρθε η πρώτη «μαγική» συνεργασία. Ο Ανδρέας Τεττέη -στον οποίο αξίζουν αντίστοιχα πολλά credits για το πώς «ξεκλείδωσε» το ματς- με την τρομερή, προσωπική ενέργειά του στο 21ο λεπτό έφυγε από τρεις αμυντικούς και «έσπασε» δύο γραμμές άμυνες της Κηφισιάς.

Ο «μικρός» ήταν εκεί που έπρεπε για να του την περάσει ξανά από το.. μάτι της βελόνας κι από δύο ζευγάρια πόδια των αμυντικών των φιλοξενουμένων κι ο Τεττέη έκανε ακολούθως το καλύτερο δυνατό τελείωμα για να σκοράρει και να ανοίξει το δρόμο προς μία νίκη που είχε μεγάλη ανάγκη όλος ο Παναθηναϊκός μετά το 0/4 (μία «βαριά» ήττα και 3 ισοπαλίες) των προηγούμενων 18 ημερών σε Ελλάδα και Ευρώπη.

Πήρε πολλά κι από τον πάγκο του

Όχι, ο Παναθηναϊκός δεν ήταν καλός ή για την ακρίβεια δεν είχε σωστές «συνδέσεις», αλλά εμφάνισε αποστάσεις στις γραμμές του, είχε ζητήματα στη δημιουργία, «έφαγε» φάσεις στο transition απ’ την πολύ καλά δουλεμένη Κηφισιά του Σεμπαστιάν Λέτο με κύριο άξονα αυτόν τον τρομερά underrated αλλά εξόχως σημαντικό χαφ που λέγεται Χόρχε Πόμπο (μεγάλη σταθερά φέτος ο 32χρονος Ισπανός). Κι αισθάνθηκε μεγαλύτερη «ασφάλεια» και σιγουριά στο ματς, μόνο όταν έκανε το μεγάλο λάθος ο Πετκόφ κλωτσώντας πολύ άγαρμπα στη φάση τον Σιώπη, αφήνοντας με 10 παίκτες την ομάδα του στο 63’.

Εκεί ο Παναθηναϊκός βρήκε μεγαλύτερη ηρεμία, πήρε πολλά πράγματα απ’ τον πάγκο του με την είσοδο των Σφιντέρσκι, Ταμπόρδα και Μπακασέτα και βρήκε άλλα δύο πολύ ωραία γκολ στο φινάλε με τον Πολωνό φορ (81’) και τον Αργεντινό μεσοεπιθετικό (84’), που έχει γίνει πλέον αγαπημένο παιδί της εξέδρας κι αρχίζει να νιώθει λίγο πιο άνετος κι απελευθερωμένος στο γήπεδο, στην προσπάθειά του να κερδίσει περισσότερη εμπιστοσύνη απ’ τον Μπενίτεθ.

Ο Κοντούρης κι όλα όσα έκανε...

Αυτή είναι η μία πλευρά, η «ελκυστική» εικόνα ας πούμε του αγώνα των «πράσινων» με την Κηφισιά. Διότι για μένα όλη η ουσία κρυβόταν κάπου αλλού. Κι αναφέρομαι στον Σωτήρη Κοντούρη. Τον έτερο 20χρονο του Παναθηναϊκού που έκανε ντεμπούτο με τη φανέλα του «τριφυλλιού» και μολονότι δεν συγκέντρωσε πάνω του τη «λάμψη» του Αντίνο, ήταν «κλειδί» για να φτάσουν οι «πράσινοι» στο πολύ σημαντικό τρίποντο.

Ομολογώ (χωρίς να θέλω να πω από τόσο νωρίς μεγάλα λόγια) πως ο Αγρινιώτης μέσος με εντυπωσίασε πραγματικά για το πλήρες παιχνίδι του. Αμέτρητα τρεξίματα ως καθαρό «6άρι» στο τρίγωνο της μεσαίας γραμμής με τους Σιώπη και Ρενάτο πιο μπροστά του σε ρόλους εσωτερικών μέσων σ’ ένα ιδιόμορφο 4-3-3 με το οποίο εκκίνησε ο Μπενίτεθ. Πολύ καθαρές επιλογές, μόλις ένα λάθος σ’ όλο το παιχνίδι, συνολικά 43/49 εύστοχες πάσες, σωστές τοποθετήσεις εκεί που έπρεπε για να δώσει ισορροπία, πολλές ανακτήσεις της μπάλας, ένα σουτ που αν είχε περισσότερη δύναμη θα «έγραφε» και γκολ, διαγώνιες μπαλιές (3/4 εύστοχες), παρουσίες στην αντίπαλη περιοχή (2), 2/2 πετυχημένες ντρίμπλες.

Ένα ντεμπούτο χωρίς να «μασήσει»

Πολύ «γεμάτη» εμφάνιση από ένα παιδί που είχε δείξει απ’ τις μέρες του στο Αγρίνιο, αλλά και την εθνική Ελπίδων πως έχει τρομερή προοπτική.

Ένα παιδί που μπήκε μετά από δύο μήνες για να κάνει ντεμπούτο με μία πολύ «βαριά» φανέλα κι όχι μόνο δεν... μάσησε, αλλά έβγαλε τρομερή αυτοπεποίθηση και στοιχεία που έλειπαν απ’ το παιχνίδι του Παναθηναϊκού. Μακάρι να συνεχίσει έτσι, να δουλέψει ακόμη πιο σκληρά, να ρουφάει σαν... σφουγγάρι όλα όσα του μεταλαμπαδεύουν ο Μπενίτεθ και το τιμ του στο Κορωπί (διότι ο Ισπανός δεν του έκανε... καψόνι που δεν τον έβαζε μέχρι σήμερα, αλλά τον δουλεύει και τον προετοιμάζει για το επόμενο επίπεδο...) και στο πρόσωπό του ο Παναθηναϊκός μπορεί να βρει έναν χαφ που θα του δώσει τρομερή δυναμική.

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Athletiko (@athletiko.gr)

Η περίφημη ισορροπία στο transition

Σαφώς και δεν ήταν όλα... ιδανικά. Οι 4-5 σοβαρές επιθέσεις που έβγαλε η Κηφισιά στο transition είναι (άλλο) ένα «καμπανάκι» πως εκεί ο Παναθηναϊκός θα πρέπει να αρχίσει να βρίσκει ισορροπίες, διότι ακολουθεί την Τετάρτη (4/2) ο πρώτος ημιτελικός με τον ΠΑΟΚ στη Λεωφόρο, ένα ακόμη πιο δύσκολο (και ύψιστης σημασίας) παιχνίδι για όλο τον οργανισμό.

Αλλά για να συμβεί αυτό και να βρεθεί αυτή η περίφημη «ισορροπία», θα πρέπει πρώτα να βρει κι ο Μπενίτεθ ένα σταθερό σχήμα κι έναν σταθερό «κορμό».

Κι αυτό θα γίνει όταν ολοκληρωθούν πλέον όλα τα κομμάτια του ρόστερ σε μεταγραφές κι αποχωρήσεις ως το βράδυ της 6ης Φεβρουαρίου, στο κλείσιμο του πρώτου κύκλου αναδόμησης του «πράσινου» ρόστερ...

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Panathinaikos FC (@fcpanathinaikos)