Θα χαμηλώνουνε τα φώτα στη σκηνή, και μια ορχήστρα θα σου παίζει το φινάλε

Τα διαζύγια… θερίζουν στις σύγχρονες κοινωνίες. Διαζύγια συναινετικά, με τσακωμούς, αναγκαστικά, ελαφρά τη καρδία, αναπόφευκτα, με πόνο, με επιπτώσεις. Ανάλογα με τη διάρκεια και την ποιότητα του γάμου, την προσωπικότητα των πλευρών, τα παιδιά, τα οικονομικά.

Λένε ότι στο διαζύγιο φαίνεται ο πραγματικός χαρακτήρας του ανθρώπου. Στην περίπτωση του ΠΑΟΚ και του Ράζβαν Λουτσέσκου, θα ήταν προτιμότερο αυτό να μην ισχύει. Γιατί, η αλήθεια είναι, ότι κανείς δεν το έχει χειριστεί σωστά μέχρι τώρα. Με μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης στην πλευρά του Δικεφάλου, με ανάλογη πεισματική αντίδραση του Ρουμάνου. Ο ζωντανός ο χωρισμός, παρηγοριά δεν έχει. Χρειάζεται όμως αξιοπρέπεια. Σεβασμό. Μεγαλοσύνη.

Δεν πρόκειται για έναν απλό γάμο, για αυτό και δεν είναι απλό αυτό το διαζύγιο. Αυτή η σχέση έχει αφήσει «παιδιά» τίτλων και επιτυχιών, έχει αφήσει βαριά κληρονομιά, έχει αφήσει ένα τεράστιο αποτύπωμα στη σύγχρονη ιστορία του κλαμπ. Δεν αξίζει ένα μίζερο τέλος σε κανέναν από τους δυο. Ειδικά όταν, σε αδρές γραμμές, αυτό το τέλος βολεύει αμφότερους.

Μετά από ένα διάστημα 25 ημερών, για το οποίο δεν μπορεί να υπερηφανεύεται κανένας, ομάδα και προπονητής έχουν οδηγηθεί σε μια κατάσταση που δεν αφήνει πολλά περιθώρια για μπροστά ή πίσω. Δεν έχει απομείνει χώρος για ελιγμούς. Το μόνο που χρειάζεται είναι να αντικρίσουν την αλήθεια κατάματα. Να σεβαστούν το θριαμβευτικό κοινό παρελθόν, να σηκώσουν ψηλά το κεφάλι για το μέλλον.

Οι ισορροπίες παραμένουν λεπτές. Ο ένας δε θέλει να απολύσει, ο άλλος δε θέλει να παραιτηθεί. Κι όμως η κάθε μεριά έχει συνειδητοποιήσει ότι, ακόμα κι αν δεν υπογραφούν τα διαζυγιόχαρτα, μια κατά συνθήκη και εν διαστάσει διατήρηση αυτής της σχέσης δε θα οδηγήσει πουθενά.

Ναι, κάτι ανάλογο είχε γίνει και το περσινό καλοκαίρι. Ναι, οι δυο πλευρές συνθηκολόγησαν, προχώρησαν μαζί, θα μπορούσαν να φτάσουν τελικά μέχρι και σε ένα νταμπλ. Ναι, το ίδιο θεωρητικά θα μπορούσε να γίνει και τώρα. Πόσες φορές όμως μπορεί να κολλήσει το γυαλί και να μη στάζει νερά.

Το ιδανικό θα ήταν να μην εμπλακούν δικηγόροι σε αυτό το διαζύγιο. Να μην «παιχτεί» η τελευταία πράξη σε κάποια ακροαματική διαδικασία δικαστηρίου. Αναζητείται πλέον ο τρόπος με τον οποίο θα «πονέσουν» όλοι λιγότερο. Μέσα στο Σαββατοκύριακο, τη Δευτέρα ή την Τρίτη. Δεν έχει σημασία η μέρα αλλά το όσο το δυνατόν περισσότερο βελούδο σε αυτό το διαζύγιο. Κι αν έφυγε ο έρωτας, ας μείνει η αγάπη. Ας χαμηλώσουνε τα φώτα στη σκηνή, και μια ορχήστρα ας τους παίζει το φινάλε.