Τι θα φέρει ο Λούζα στη μεσαία γραμμή του Παναθηναϊκού - Η σύγκριση με τον Ουναΐ

Ο Ιμράν Λούζα είναι εντέλει ο εκλεκτός του Παναθηναϊκού για την μεσαία γραμμή. Ο «box to box» χαφ που έψαχναν οι «πράσινοι», ο νέος «playmaker» της ομάδας, από του οποίου τα πόδια θα ξεκινούν οι περισσότερες επιθέσεις είναι ο 27χρονος Μαροκινός, για τον οποίο σας είχε ενημερώσει σχετικά το Athletiko από την Δευτέρα (24/8) το βράδυ. 

Ποιος είναι όμως ο Λούζα και τι μπορεί να προσφέρει στη μεσαία γραμμή του Παναθηναϊκού; Γιατί είναι αναμφισβήτητα αναβάθμιση; Έχει κοινά στοιχεία με τον Αζεντίν Ουναΐ; Το Athletiko αναλύει τα στοιχεία του ποδοσφαιριστή που θα γίνει ο πιο «ακριβός» του Παναθηναϊκού, με χρηματιστηριακή αξία 14 εκατομμυρίων ευρώ! 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Athletiko (@athletiko.gr)

Το βαρόμετρο της Γουότφορντ

Τα δεδομένα της τελευταίας του χρονιάς στη Championship μας δείχνουν έναν ποδοσφαιριστή γύρω από τον οποίο περνούσε ένα πολύ μεγάλο μέρος του παιχνιδιού της Γουότφορντ.

Σε 42 αγώνες πρωταθλήματος ο 27χρονος μέσος κατέγραψε 3.587 λεπτά, 7 γκολ και 9 ασίστ, ενώ συνολικά σε όλες τις διοργανώσεις ολοκλήρωσε τη χρονιά με 44 παρουσίες και διψήφιο αριθμό ασίστ. Δεν ήταν απλώς βασικός κι αναντικατάστατος, αλλά ήταν ο αρχηγός και ένας από τους παίκτες που αναλάμβαναν το μεγαλύτερο κομμάτι της δημιουργίας. Δοκιμάζει τα πόδια του από μακριά, ενώ είναι κι εξαιρετικός εκτελεστής στημένων φάσεων.

Αυτό που ξεχωρίζει περισσότερο στους αριθμούς του Λούζα είναι ότι ήταν συμμετοχικός σε κάθε κομμάτι του παιχνιδιού της Γουότφορντ. Στην Championship είχε 2.211 επιτυχημένες πάσες με ποσοστό 87,8%, δημιούργησε 74 ευκαιρίες, εκ των οποίων οι 16 χαρακτηρίστηκαν μεγάλες, ενώ ολοκλήρωσε 152 μακρινές μεταβιβάσεις με ακρίβεια 63,1%. Παράλληλα είχε 59 επιτυχημένες σέντρες.

Οι 74 ευκαιρίες που δημιούργησε ήταν μάλιστα οι περισσότερες από οποιονδήποτε παίκτη της Γουότφορντ στο πρωτάθλημα. Αυτό εξηγεί σε μεγάλο βαθμό και τι αγοράζει ο Παναθηναϊκός. Έναν χαφ που κατεβαίνει χαμηλά, γίνεται βασικός πυλώνας στη πρώτη γραμμή ανάπτυξης, μπορεί να αλλάξει πλευρά με μεγάλη πάσα, να παίξει κάθετα και στη συνέχεια να ακολουθήσει τη φάση μέχρι το τελευταίο τρίτο.

Ο Λούζα είναι αριστεροπόδαρος και αγωνίζεται κυρίως ως κεντρικός, αλλά και ως αμυντικός μέσος (σε σχηματισμούς με δύο χαφ), έχοντας χρησιμοποιηθεί ακόμη και ως deep-lying midfielder, δηλαδή ως ο παίκτης που παίρνει την πρώτη μπάλα μπροστά από τους στόπερ.

Σύγκριση με Ουναΐ: Ο Λούζα δεν είναι μόνο δημιουργός

Ο Λούζα μπορεί να δώσει πράγματα και χωρίς την μπάλα, κάτι που δεν έκανε σε μεγάλο βαθμό ο Ουναΐ. Στην Championship την προηγούμενη σεζόν κατέγραψε 59 τάκλιν, 43 interceptions και 253 ανακτήσεις μπάλας, αριθμοί που φανερώνουν έναν μέσο με πολύ μεγαλύτερη συμμετοχή στην ανάκτηση κατοχής και στην αμυντική λειτουργία. Πρόσθεσε επίσης 33 επιτυχημένες ντρίμπλες με ποσοστό 60%, επομένως δεν πρόκειται για έναν χαφ που περιορίζεται στη καλή πάσα.

Αυτό του επιτρέπει να αγωνιστεί τόσο ως «6» όσο και ως «8», ανάλογα με τον παρτενέρ και τις απαιτήσεις του παιχνιδιού. Η σύγκριση με τον Αζεντίν Ουναΐ είναι αναπόφευκτη. Και οι δύο είναι Μαροκινοί διεθνείς, βρίσκονται στην καλύτερη ποδοσφαιρική ηλικία τους και μπορούν να παίξουν στον άξονα.

Δεν είναι, όμως, ίδιοι ποδοσφαιριστές. Ο Ουναΐ είναι περισσότερο ball carrier. Ένας μέσος που μπορεί να πάρει την μπάλα, να ξεφύγει από την πίεση με το πρώτο κοντρόλ ή τη ντρίμπλα και να αλλάξει μόνος του την ταχύτητα μιας επίθεσης. Ο ρόλος του είναι κυρίως ως «οκταροδεκαρι», με τη δημιουργία και τις επαφές με την μπάλα να αποτελούν τα δυνατά χαρακτηριστικά του.

Ο Λούζα, αντίθετα, δεν χρειάζεται να κάνει συνεχώς τη θεαματική ενέργεια για να επηρεάσει το παιχνίδι. Έχει πολλές περισσότερες επαφές με την μπάλα, «κινεί τα νήματα» της ομάδας από πολύ χαμηλότερα μέτρα και μπορεί να λειτουργήσει ως σημείο αναφοράς ολόκληρης της κυκλοφορίας.

Όχι, ο Λούζα δεν είναι ένας νέος Ουναΐ, είναι κάτι διαφορετικό που ίσως χρειαζόταν περισσότερο ο Παναθηναϊκός. Ο Ουναΐ διαθέτει μεγαλύτερη ικανότητα να «σπάσει» μία γραμμή κουβαλώντας την μπάλα και μπορεί ευκολότερα να βρεθεί ως δεκάρι ανάμεσα στις γραμμές. Ο Λούζα, όμως, μοιάζει πιο ολοκληρωμένος για τη λειτουργία ενός δίδυμου στον άξονα. Μπορεί να οργανώσει, να δημιουργήσει, να πιέσει, να ανακτήσει κατοχές και να κρατήσει τη θέση του χαμηλότερα όταν ο παρτενέρ του ανεβαίνει.

Με απλά λόγια, ο Ουναΐ μπορούσε να «φτιάξει» μια φάση μόνος του. Ο Λούζα μπορεί να κάνει ολόκληρο το παιχνίδι του Παναθηναϊκού να λειτουργεί διαφορετικά.