Την ΑΕΚ δεν θα την ξεγράφεις ποτέ, την ΑΕΚ!
Πριν από το τζάμπολ του αγώνα οι οιωνοί δεν ήταν οι καλύτεροι και οι πιθανότητες δεν ήταν με το μέρος της ΑΕΚ. Ειδικά από τη στιγμή που ο Κρις Σίλβα έθεσε εαυτόν εκτός ομάδας για να ολοκληρώσει τη μετακίνησή του στη Φενέρμπαχτσε, μέχρι το 2027, η δυναμική του παιχνιδιού της Ένωσης είχε αλλάξει.
Στη διάθεσή του ο Σάκοτα δεν είχε τον παίκτη-ορχήστρα, όπου όλη η επίθεση γύριζε γύρω του. Στο «Δ.Τόφαλος» αποδείχθηκε πως όταν στην άκρη του πάγκου υπάρχει ένας ικανός άνθρωπος να καθοδηγήσει, να εμπνεύσει, να βάλει τα πράγματα σε σωστή σειρά, τότε όλα μπορούν να πάρουν τον δρόμο τους.
Η νίκη της ΑΕΚ στην Πάτρα ήταν μια κατάθεση ψυχής από τους παίκτες. Ήταν όμως και ένα τακτικό ματ του Ντράγκαν Σάκοτα, που δεν άφησε παίκτες-κλειδιά όπως ο Κλοντέλ Χάρις, ο Αντώνης Καραγιαννίδης να γίνουν απειλητικοί. Από ένα σημείο και μετά Ρομπ Γκρέι και Κένταλ ΜακΚάλουμ επεδίωκαν μόνο την επαφή για να κερδίσουν φάουλ, ενώ ο μόνος παίκτης που μπορούσε να βάλει σουτ από μέση/μακρινή απόσταση ήταν ο Λέιτον Χάμοντς.
Η ΑΕΚ παρ' ότι δέχτηκε 86 πόντους από τον Προμηθέα, αμυντικά πήγε πολύ καλά. Είχε συνέπεια, ένταση (όσο της το επέτρεψαν οι διαιτητές με τα κριτήριά τους), σωστές τοποθετήσεις. Οι παίκτες έμοιαζαν σαν να είχαν προετοιμαστεί κατάλληλα σε όλα τα επίπεδα. Το πνευματικό επίπεδο της ΑΕΚ στο παρκέ ήταν σε πολύ υψηλά επίπεδα.
Κάτι που πιστώνεται στον Ντράγκαν Σάκοτα.
Απέναντι στον Προμηθέα η ΑΕΚ έβγαλε πολλούς πρωταγωνιστές. Ο Μπάρτλεϊ ήταν παίκτης-ορχήστρα στην επίθεση, ο Γκρέι (μέχρι να τον αποβάλλουν) σκέπαζε τα καλάθια, ο Κατσίβελης έπαιξε για... τρεις (Φλιώνης και Λεκαβίτσιους φορτώθηκαν από νωρίς με φάουλ), ο Αρμς έδωσε το κάτι παραπάνω. Ειδική μνεία όμως αξίζει ένας παίκτης που σταδιακά βρίσκει και πάλι τον εαυτό του.
Ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος έκανε μεγάλο παιχνίδι στην Πάτρα. Δεν είναι μόνο οι 14 πόντοι που έβαλε, αλλά το γεγονός πως πήρε το πιο μεγάλο σουτ του αγώνα. Με το σκορ στο 86-86 πήρε τη μπάλα και χωρίς να διστάσει έβαλε καλαθάρα! 86-88 και από εκείνο το σημείο το παιχνίδι έγειρε υπέρ της ΑΕΚ.
Η νίκη στην Πάτρα είναι από τις πιο μεγάλες της σεζόν. Κόντρα στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το τελευταίο διάστημα η ομάδα. Κόντρα στην αποχώρηση του Σίλβα. Κόντρα σε μια πολύ φορμαρισμένη ομάδα. Κόντρα και σε μια τριάδα που ήταν έτοιμη ανά πάσα στιγμή να πάρει την κατάσταση στα χέρια της. Πουρσανιδης, Κατραχούρας, Ζιώγας έδειξαν διαθέσεις (5ο φάουλ του Γκρέι το πιο ξεκάθαρο σφύριγμα), όμως η ΑΕΚ ήταν τόσο ανώτερη αγωνιστικά που ούτε και οι αποφάσεις των διαιτητών την έβγαλαν από τον δρόμο της. Άπαντες μπορούν να πουν ότι κέρδισαν και τα διαφορετικά κριτήρια στην Πάτρα. Δίκιο θα έχουν.
Σε μια εποχή που η προσπάθεια αποδόμησης της ΑΕΚ στο βωμό της ανόδου των δύο της Θεσσαλονίκης είναι έντονη, νίκες σαν αυτή στο «Δ.Τόφαλος» έρχονται να υπενθυμίσουν το μέγεθος της ομάδας του Σάκοτα και ποια είναι στη μεγάλη σκηνή. Ήταν μια καλή υπενθύμιση πως αυτή την ομάδα δεν πρέπει να την ξεγράφει κανείς. Διότι τότε είναι ακόμα πιο επικίνδυνη.
Και θα είναι πιο ενισχυμένη με τον Τζέιμς Νάναλι και τον σέντερ που θα έρθει. Τα καλύτερα είναι μπροστά...
Αντί επιλόγου, μια αναφορά στην κερκίδα. Πολλές φορές η ΑΕΚ την έχει... πατήσει από την συμπεριφορά του κόσμου της, όμως στην Πάτρα η ατμόσφαιρα ήταν εκπληκτική. Η Ένωση ένιωσε να παίζει εντός έδρας σε όλο το 40λεπτο. Σημαντικό μερίδιο επιτυχίας πιστώνεται σε όσους βρέθηκαν στο πέταλο.