Την ευκαιρία που εσύ θα χάσεις θα την εκμεταλλευτεί κάποιος άλλος

Και φτάνουμε στο σημείο της σεζόν που όλα κρίνονται σε ένα πέμπτο και τελευταίο ματς. Κάποιοι το περίμεναν, κάποιοι άλλοι όχι. Σίγουρα όμως το θέαμα στον τέταρτο τελικό ήταν χορταστικό και οι παλμοί ανέβηκαν. Η ένταση χτύπησε...κόκκινο όμως η μπίλια τελικώς κάθισε στο πράσινο με τον Παναθηναϊκό να μένει ζωντανός παρά τα προβλήματά του. 

Ο Ολυμπιακός είχε μεγάλο πλεονέκτημα στο ΟΑΚΑ. Ήταν πιο γεμάτος στο ρόστερ αλλά πιο άδειος από ενέργεια σε περισσότερα διαστήματα από τον Παναθηναϊκό. Η κούραση μετά από τόσους μήνες σκληρού μπάσκετ και μετά από μία μακρά σεζόν είναι δεδομένη και δικαιολογημένη, το στοίχημα είναι ποιος θα τη διαχειριστεί πιο έξυπνα και ο Παναθηναϊκός το έκανε με μεγαλύτερη επιτυχία.

Η 1+1 χαμένες ευκαιρίες του Ολυμπιακού

Ο Ολυμπιακός δεν έχασε μόνο ένα ματς στις δύο παρατάσεις. Έχασε δύο πολύ μεγάλες ευκαιρίες να το «καθαρίσει» νωρίτερα μέσα σε αυτές. Οι ερυθρόλευκοι τόσο στο τέλος της κανονικής διάρκειας όσο και στο τέλος της πρώτης παράτασης είχαν χτίσει ένα υπέρ τους +5 το οποίο αν το είχαν διαχειριστεί σωστά τώρα θα μιλάγαμε αλλιώς. 

Και φυσικά δεν μιλάμε μονάχα για διαχείριση του σκορ αλλά και του δυναμικού, των φάουλ και της ενέργειας. Τρανό παράδειγμα ο Ταϊρίκ Τζόουνς ο οποίος αγωνίστηκε μόλις έξι λεπτά στο παρκέ όντας ο back up ψηλός πίσω από τον Μιλουτίνοβ, πριν αποβληθεί με πέντε φάουλ. Τα έξι αυτά λεπτά σε ένα ματς 50 λεπτών είναι ασύλληπτα λίγα, αν κρίνουμε πως ο Σέρβος έπαιξε 40. Απομένουν λοιπόν 4 μπασκετικά λεπτά στα οποία ο Μπαρτζώκας προσπάθησε με αλχημείες να δώσει μερικές ανάσες στον Μιλουτίνοβ και στερήθηκε ορισμένα πράγματα. 

View this post on Instagram

A post shared by Athletiko (@athletiko.gr)

Προφανώς λοιπόν, όπως είπε και ο Μπαρτζώκας στην συνέντευξη Τύπου, μέσα στο παιχνίδι είναι και η διαχείριση. Ο Βεζενκοβ έπαιξε 42 λεπτά, ο Φουρνιέ 46 και ο Γουόκαπ 38, με τις ανάσες να λιγοστεύουν και τα πόδια να βαραίνουν. 

Πέρα από αυτό όμως ο Ολυμπιακός δεν διαχειρίστηκε σωστά δύο ειδικές καταστάσεις. Βρέθηκε δις με προβάδισμα πέντε πόντων σε κρίσιμα σημεία του ματς και κατάφερε να το χάσει και τις δύο φορές. Η χαμένη ευκαιρία λοιπόν του ενός (και στην περίπτωση αυτή οι δύο χαμένες), γίνεται πλούτος στα χέρια του άλλου. Και προφανώς ο Παναθηναϊκός δεν θα έχανε αυτή την ευκαιρία. Οι ερυθρόλευκοι είδαν τους Ναν και Γκραντ να αποβάλλονται με πέντε φάουλ και την περιφέρεια του Παναθηναϊκού να μένει με λιγότερες λύσεις. Οι οποίες όμως ήταν σε καλή κατάσταση (Σορτς, Τολιόπουλος). Να ακόμα μία κακή διαχείριση.

Ο Ολυμπιακός βγήκε από την άνεσή του

Το ορθολογικό και ομαδικό μπάσκετ που συνηθίζει να παίζει ο Ολυμπιακός έδωσε τη θέση του στο χάος των τριπόντων. Οι ερυθρόλευκοι σε ένα στυλ μπάσκετ που δεν μας έχουν συνηθίσει ομολογουμένως σούταραν συνολικά 44 τρίποντα με μόλις 13 εξ αυτών να βρίσκουν στόχο, μεταφράζοντάς το σε ένα 29% αποτελεσματικότητα. Ένα το κρατούμενο.

Δεύτερον, τα δίποντα σε αυτη την περίπτωση ήταν σχεδόν τα μισά. 27 προσπάθειες μέσα στη ρακέτα για τον Ολυμπιακό που είχε μεγάλο πλεονέκτημα στους ψηλούς, με 15 εξ αυτών να είναι εύστοχα. Καταλαβαίνουμε λοιπόν πως με 44 τρίποντα εκτελεσμένα, η κυκλοφορία της μπάλας πάει περίπατο, στοιχείο που χαρακτηρίζει τα τελευταία χρόνια το ερυθρόλευκο στυλ παιχνιδιού. Δύσκολος τρόπος να κερδίσεις έτσι έναν τελικό απέναντι στον Παναθηναϊκό στο ΟΑΚΑ. 

Πλέον, σε κοινή αφετηρία με τον Παναθηναϊκό ο Ολυμπιακός έχει μία τελευταία παράσταση στην έδρα του με τον κόσμο του. Θα έχει και ένα έξτρα πλεονέκτημα. Τον Τάιλερ Ντόρσεϊ ο οποίος έπαιξε 10 λεπτά στο ΟΑΚΑ και κερδίζει λίγο παραπάνω χρόνο για να προπονηθεί καλύτερα και να προσφέρει κάτι πιο κοντά σε αυτά που έχει δώσει στον Ολυμπιακό τη φετινή σεζόν.

Ένα ματς δύσκολο που απαιτεί ενέργεια, ψυχική και σωματική δύναμη και καθαρό μυαλό. Όποιος από τους δύο τα έχει σε μεγαλύτερα νούμερα θα χαμογελάσει στο ΣΕΦ.