Την ιστορία δεν την γράφουν μόνο οι νικητές
Πριν κάποια χρόνια πάσχιζε για να βρει χρόνο συμμετοχής στη πέμπτη κατηγορία της Αγγλίας. Πλέον ο Νταβίντ Ράγια είναι πρωταθλητής με την Άρσεναλ κι εκ των κορυφαίων τερματοφυλάκων του κόσμου.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
Ο Νταβίντ Ράγια ξέρει πως είναι να πιάνεις πάτο για να πάρεις φόρα να φτάσεις στη κορυφή. Εκεί που δικαιωματικά βρίσκεται τα τελευταία χρόνια. Η διαδρομή του είχε υπομονή, αμφισβήτηση, (πολύ) χαμηλές κατηγορίες και πολλή δουλειά μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, γι' αυτό και τα δάκρια του μετά το χαμένο τελικό «χτυπάνε» διαφορετικά.
Στα 30 του χρόνια πλέον, ο Ισπανός τερματοφύλακας της Άρσεναλ είναι με μία από τις πιο ολοκληρωμένες περιπτώσεις παικτών στη θέση του. Ένας γκολκίπερ που δεν περιορίζεται μόνο στις επεμβάσεις και τα αντανακλαστικά του κάτω από τα γκολπόστ, αλλά συμμετέχει ενεργά στο παιχνίδι, δίνει ασφάλεια στην πρώτη πάσα, διαβάζει τις φάσεις και έχει εξελιχθεί σε βασικό κομμάτι της αγωνιστικής ταυτότητας που έχει «χτίσει» η Άρσεναλ τα τελευταία χρόνια. Αποτέλεσε προσωπική επιλογή του Μικέλ Αρτέτα, ο οποίος είχε βρεθεί στο «στόχαστρο» έντονης κριτικής όταν είχε επιλέξει να κάνει βασικό τον Ράγια και να παραγκωνίσει τον εξίσου εξαιρετικό, κυρίως κάτω από τα γκολπόστ, τερματοφύλακα που διέθετε τότε η Άρσεναλ, τον Άαρον Ραμσντέιλ.
Το φετινό του ταξίδι ήταν το πιο ονειρικό μέχρι στιγμής, είχε όμως πικρό φινάλε. Κατέκτησε τη κορυφή της Αγγλίας με την Άρσεναλ, βοηθώντας τα μέγιστα να φτάσει η ομάδα του στη πρώτη κούπα της Premier League μετά από 22 ολόκληρα χρόνια, ενώ παράλληλε έφτασε μέχρι τον τελικό του Champions League, χωρίς να καταφέρει να σηκώσει εντέλει το βαρύτιμο τρόπαιο. Στον τελικό κόντρα στην Παρί Σεν Ζερμέν ο Ράγια έζησε μία από τις μεγαλύτερες βραδιές της καριέρας του, έπιασε πέναλτι και στάθηκε στο ύψος της περίστασης, δείχνοντας για ακόμη μία φορά ότι είναι τερματοφύλακας κορυφαίου επιπέδου. Υπάρχουν, όμως, φορές που μία εμφάνιση δεν χρειάζεται απαραίτητα τον τίτλο για να μείνει. Και ο Ράγια, μέσα σε αυτή τη διαδρομή, έδειξε ξανά γιατί θεωρείται πλέον ένας από τους κορυφαίους τερματοφύλακες στην Ευρώπη. Τη φετινή σεζόν είχε 51 εμφανίσεις με 28 ανέπαφες εστίες σε όλες τις διοργανώσεις, κερδίζοντας το «χρυσό γάντι» της Premier League. Εντυπωσιακά νούμερα.
«Ναι, αλλά μπορεί να το κάνει ένα κρύο βράδυ στο Σάουθπορτ;»
Το εντυπωσιακό είναι πως τίποτα από όλα αυτά δεν έμοιαζε αυτονόητο, ούτε καν ρεαλιστικό, στην αρχή της πορείας του. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2014, ως 19χρονος δανεικός από την Μπλάκμπερν, έκανε το επαγγελματικό του ντεμπούτο με τη Σάουθπορτ στην πέμπτη κατηγορία(!) της Αγγλίας. Εκείνο το απόγευμα δέχθηκε τρία γκολ από τη Μάκλσφιλντ. Σε καμία περίπτωση δεν θύμιζε τον τερματοφύλακα που λίγα χρόνια αργότερα θα θαυμάζαμε στην Premier League. Σε κανένα σημείο του παιχνιδιού του, υύτε σωματικά, ούτε ποδοσφαιρικά. Ο ίδιος έχει παραδεχθεί πως τότε ήταν 92 κιλά, με ύψος 1,83 μ., και πως δύσκολα θύμιζε επαγγελματία αθλητή, αφού η καθημερινότητά του δεν είχε την πειθαρχία που απαιτούσε το επίπεδο. «Έτρωγα κάθε μέρα... σκουπίδια και δεν είχα σωστή νοοτροπία», δήλωσε χρόνια αργότερα.
Αυτή η μικρή ιστορία δεν ορίζει τον Ράγια, ούτε την πορεία του. Μας βοηθάει απλώς να αντιληφθούμε ότι πολλές φορές χρειάζεται να ακουμπήσεις τον πάτο για να πάρεις φόρα και να αναδυθείς στη κορυφή. Δείχνει από πού ξεκίνησε και πόσο μακριά χρειάστηκε να πάει για να γίνει αυτό που είναι σήμερα. Από την Μπλάκμπερν στην Μπρέντφορντ και από εκεί στην Άρσεναλ, ο Ράγια έχτισε βήμα-βήμα το προφίλ ενός σύγχρονου τερματοφύλακα, έμαθε να ζει με την πίεση και να απαντά σε κάθε αμφιβολία μέσα στο γήπεδο.
Ο Ράγια άντεξε. Δεν χρειάστηκε βαρύγδουπες δηλώσεις, ούτε «θόρυβο» γύρω από το όνομά του. Απάντησε μέσα στο γήπεδο, με σταθερότητα, με προσωπικότητα και με εμφανίσεις που σταδιακά έσβησαν την αμφιβολία. Γι’ αυτό και η φετινή του εικόνα έχει ξεχωριστή αξία. Είναι η ιστορία ενός ποδοσφαιριστή που άλλαξε τον εαυτό του για να αντέξει στο υψηλότερο επίπεδο. Μιας ιστορίας που ξεκίνησε από ένα γήπεδο πέμπτης κατηγορίας και δώδεκα χρόνια μετά έφτασε στην «Puskas Arena» και τον τελικό του Champions League.
Ο Ράγια δεν πήρε το Champions League. Όμως η πορεία του έχει ήδη κάτι από νίκη. Γιατί σε ένα ποδόσφαιρο που συχνά κοιτά μόνο το τελικό αποτέλεσμα, η δική του διαδρομή θυμίζει πως μερικές από τις πιο δυνατές ιστορίες γράφονται από εκείνους που χρειάστηκε πρώτα να κερδίσουν τον ίδιο τους τον εαυτό.
Μετά από τη κορυφαία σεζόν της καριέρας του έχει μπροστά του και το Μουντιάλ με την εθνική Ισπανίας, εκεί όπου «κονταροχτυπιέται» για μία θέση με τον Ουνάι Σιμόν της Μπιλμπάο.
Μην χάνεις είδηση. Βάλε το στην Google
